HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← metuo — definition

Conjugation of metuo

Regular CEFR B1
[ˈmɛ.tu.oː]

to be anxious or afraid about or for a specific person or thing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego metuō
tū metuis
is / ea / id metuit
nōs metuimus
vōs metuitis
eī / eae / ea metuunt
Indicātīvus imperfectum
ego metuēbam
tū metuēbās
is / ea / id metuēbat
nōs metuēbāmus
vōs metuēbātis
eī / eae / ea metuēbant
Indicātīvus futūrum
ego metuam
tū metuēs
is / ea / id metuet
nōs metuēmus
vōs metuētis
eī / eae / ea metuent
Indicātīvus perfectum
ego metuī
tū metuistī
is / ea / id metuit
nōs metuimus
vōs metuistis
eī / eae / ea metuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego metueram
tū metuerās
is / ea / id metuerat
nōs metuerāmus
vōs metuerātis
eī / eae / ea metuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego metuerō
tū metueris
is / ea / id metuerit
nōs metuerimus
vōs metueritis
eī / eae / ea metuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego metuam
tū metuās
is / ea / id metuat
nōs metuāmus
vōs metuātis
eī / eae / ea metuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego metuerem
tū metuerēs
is / ea / id metueret
nōs metuerēmus
vōs metuerētis
eī / eae / ea metuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego metuerim
tū metuerīs
is / ea / id metuerit
nōs metuerīmus
vōs metuerītis
eī / eae / ea metuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego metuissem
tū metuissēs
is / ea / id metuisset
nōs metuissēmus
vōs metuissētis
eī / eae / ea metuissent
Imperātīvus praesēns
tū metue
vōs metuite
Imperātīvus futūrum
tū metuitō
is / ea / id metuitō
vōs metuitōte
eī / eae / ea metuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— metuere
Īnfīnītīvus perfectum
— metuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— metūtūrum esse
Participium praesēns
— metuēns
Participium futūrum
— metūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— metuendī
Gerundium (datīvus)
— metuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— metuendum
Gerundium (ablātīvus)
— metuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— metūtum
Supīnum (ablātīvus)
— metūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego metuor
tū metueris
is / ea / id metuitur
nōs metuimur
vōs metuiminī
eī / eae / ea metuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego metuēbar
tū metuēbāris
is / ea / id metuēbātur
nōs metuēbāmur
vōs metuēbāminī
eī / eae / ea metuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego metuar
tū metuēris
is / ea / id metuētur
nōs metuēmur
vōs metuēminī
eī / eae / ea metuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego metuar
tū metuāris
is / ea / id metuātur
nōs metuāmur
vōs metuāminī
eī / eae / ea metuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego metuerer
tū metuerēris
is / ea / id metuerētur
nōs metuerēmur
vōs metuerēminī
eī / eae / ea metuerentur
Imperātīvus praesēns
tū metuere
vōs metuiminī
Imperātīvus futūrum
tū metuitor
is / ea / id metuitor
eī / eae / ea metuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— metuī
Īnfīnītīvus perfectum
— metūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— metūtum īrī
Participium perfectum
— metūtus
Participium futūrum
— metuendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary