HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mentior — definition

Conjugation of mentior

Regular CEFR B1
[ˈmɛn.ti.ɔr]

to lie, cheat, deceive Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mentior
tū mentīris
is / ea / id mentītur
nōs mentīmur
vōs mentīminī
eī / eae / ea mentiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego mentiēbar
tū mentiēbāris
is / ea / id mentiēbātur
nōs mentiēbāmur
vōs mentiēbāminī
eī / eae / ea mentiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego mentiar
tū mentiēris
is / ea / id mentiētur
nōs mentiēmur
vōs mentiēminī
eī / eae / ea mentientur
Coniūnctīvus praesēns
ego mentiar
tū mentiāris
is / ea / id mentiātur
nōs mentiāmur
vōs mentiāminī
eī / eae / ea mentiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mentīrer
tū mentīrēris
is / ea / id mentīrētur
nōs mentīrēmur
vōs mentīrēminī
eī / eae / ea mentīrentur
Imperātīvus praesēns
tū mentīre
vōs mentīminī
Imperātīvus futūrum
tū mentītor
is / ea / id mentītor
eī / eae / ea mentiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— mentīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— mentītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mentītūrum esse
Participium praesēns
— mentiēns
Participium futūrum
— mentītūrus
Gerundium (genitīvus)
— mentiendī
Gerundium (datīvus)
— mentiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— mentiendum
Gerundium (ablātīvus)
— mentiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— mentītum
Supīnum (ablātīvus)
— mentītū

Vox passīva

Participium futūrum
— mentiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary