HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mentior — definición

Conjugation of mentior

Regular CEFR B1
/[ˈmɛn.ti.ɔr]/

to lie, cheat, deceive Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mentior
mentīris
is / ea / id mentītur
nōs mentīmur
vōs mentīminī
eī / eae / ea mentiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego mentiēbar
mentiēbāris
is / ea / id mentiēbātur
nōs mentiēbāmur
vōs mentiēbāminī
eī / eae / ea mentiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego mentiar
mentiēris
is / ea / id mentiētur
nōs mentiēmur
vōs mentiēminī
eī / eae / ea mentientur
Coniūnctīvus praesēns
ego mentiar
mentiāris
is / ea / id mentiātur
nōs mentiāmur
vōs mentiāminī
eī / eae / ea mentiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mentīrer
mentīrēris
is / ea / id mentīrētur
nōs mentīrēmur
vōs mentīrēminī
eī / eae / ea mentīrentur
Imperātīvus praesēns
mentīre
vōs mentīminī
Imperātīvus futūrum
mentītor
is / ea / id mentītor
eī / eae / ea mentiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
mentīrī
Īnfīnītīvus perfectum
mentītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
mentītūrum esse
Participium praesēns
mentiēns
Participium futūrum
mentītūrus
Gerundium (genitīvus)
mentiendī
Gerundium (datīvus)
mentiendō
Gerundium (accūsātīvus)
mentiendum
Gerundium (ablātīvus)
mentiendō
Supīnum (accūsātīvus)
mentītum
Supīnum (ablātīvus)
mentītū

Vox passīva

Participium futūrum
mentiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary