HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mensuro — definition

Conjugation of mensuro

Regular CEFR B1

to estimate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mēnsūrō
tū mēnsūrās
is / ea / id mēnsūrat
nōs mēnsūrāmus
vōs mēnsūrātis
eī / eae / ea mēnsūrant
Indicātīvus imperfectum
ego mēnsūrābam
tū mēnsūrābās
is / ea / id mēnsūrābat
nōs mēnsūrābāmus
vōs mēnsūrābātis
eī / eae / ea mēnsūrābant
Indicātīvus futūrum
ego mēnsūrābō
tū mēnsūrābis
is / ea / id mēnsūrābit
nōs mēnsūrābimus
vōs mēnsūrābitis
eī / eae / ea mēnsūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego mēnsūrāvī
tū mēnsūrāvistī
is / ea / id mēnsūrāvit
nōs mēnsūrāvimus
vōs mēnsūrāvistis
eī / eae / ea mēnsūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mēnsūrāveram
tū mēnsūrāverās
is / ea / id mēnsūrāverat
nōs mēnsūrāverāmus
vōs mēnsūrāverātis
eī / eae / ea mēnsūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mēnsūrāverō
tū mēnsūrāveris
is / ea / id mēnsūrāverit
nōs mēnsūrāverimus
vōs mēnsūrāveritis
eī / eae / ea mēnsūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mēnsūrem
tū mēnsūrēs
is / ea / id mēnsūret
nōs mēnsūrēmus
vōs mēnsūrētis
eī / eae / ea mēnsūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mēnsūrārem
tū mēnsūrārēs
is / ea / id mēnsūrāret
nōs mēnsūrārēmus
vōs mēnsūrārētis
eī / eae / ea mēnsūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mēnsūrāverim
tū mēnsūrāverīs
is / ea / id mēnsūrāverit
nōs mēnsūrāverīmus
vōs mēnsūrāverītis
eī / eae / ea mēnsūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mēnsūrāvissem
tū mēnsūrāvissēs
is / ea / id mēnsūrāvisset
nōs mēnsūrāvissēmus
vōs mēnsūrāvissētis
eī / eae / ea mēnsūrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mēnsūrā
vōs mēnsūrāte
Imperātīvus futūrum
tū mēnsūrātō
is / ea / id mēnsūrātō
vōs mēnsūrātōte
eī / eae / ea mēnsūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mēnsūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mēnsūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mēnsūrātūrum esse
Participium praesēns
— mēnsūrāns
Participium futūrum
— mēnsūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mēnsūrandī
Gerundium (datīvus)
— mēnsūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mēnsūrandum
Gerundium (ablātīvus)
— mēnsūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mēnsūrātum
Supīnum (ablātīvus)
— mēnsūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mēnsūror
tū mēnsūrāris
is / ea / id mēnsūrātur
nōs mēnsūrāmur
vōs mēnsūrāminī
eī / eae / ea mēnsūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego mēnsūrābar
tū mēnsūrābāris
is / ea / id mēnsūrābātur
nōs mēnsūrābāmur
vōs mēnsūrābāminī
eī / eae / ea mēnsūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego mēnsūrābor
tū mēnsūrāberis
is / ea / id mēnsūrābitur
nōs mēnsūrābimur
vōs mēnsūrābiminī
eī / eae / ea mēnsūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mēnsūrer
tū mēnsūrēris
is / ea / id mēnsūrētur
nōs mēnsūrēmur
vōs mēnsūrēminī
eī / eae / ea mēnsūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mēnsūrārer
tū mēnsūrārēris
is / ea / id mēnsūrārētur
nōs mēnsūrārēmur
vōs mēnsūrārēminī
eī / eae / ea mēnsūrārentur
Imperātīvus praesēns
tū mēnsūrāre
vōs mēnsūrāminī
Imperātīvus futūrum
tū mēnsūrātor
is / ea / id mēnsūrātor
eī / eae / ea mēnsūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mēnsūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mēnsūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mēnsūrātum īrī
Participium perfectum
— mēnsūrātus
Participium futūrum
— mēnsūrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary