Conjugation of medicor
first-person singular present passive indicative of medicō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | medicor |
| tū | medicāris |
| is / ea / id | medicātur |
| nōs | medicāmur |
| vōs | medicāminī |
| eī / eae / ea | medicantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | medicābar |
| tū | medicābāris |
| is / ea / id | medicābātur |
| nōs | medicābāmur |
| vōs | medicābāminī |
| eī / eae / ea | medicābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | medicābor |
| tū | medicāberis |
| is / ea / id | medicābitur |
| nōs | medicābimur |
| vōs | medicābiminī |
| eī / eae / ea | medicābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | medicer |
| tū | medicēris |
| is / ea / id | medicētur |
| nōs | medicēmur |
| vōs | medicēminī |
| eī / eae / ea | medicentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | medicārer |
| tū | medicārēris |
| is / ea / id | medicārētur |
| nōs | medicārēmur |
| vōs | medicārēminī |
| eī / eae / ea | medicārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | medicāre |
| vōs | medicāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | medicātor |
| is / ea / id | medicātor |
| eī / eae / ea | medicantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | medicārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | medicātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | medicātūrum esse |
Participium praesēns
| — | medicāns |
Participium futūrum
| — | medicātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | medicandī |
Gerundium (datīvus)
| — | medicandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | medicandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | medicandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | medicātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | medicātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | medicandus |