HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mando — definition

Conjugation of mando

Regular CEFR B1
[ˈman.doː]

to put in hand; deliver over Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mandō
tū mandās
is / ea / id mandat
nōs mandāmus
vōs mandātis
eī / eae / ea mandant
Indicātīvus imperfectum
ego mandābam
tū mandābās
is / ea / id mandābat
nōs mandābāmus
vōs mandābātis
eī / eae / ea mandābant
Indicātīvus futūrum
ego mandābō
tū mandābis
is / ea / id mandābit
nōs mandābimus
vōs mandābitis
eī / eae / ea mandābunt
Indicātīvus perfectum
ego mandāvī
tū mandāvistī
is / ea / id mandāvit
nōs mandāvimus
vōs mandāvistis
eī / eae / ea mandāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mandāveram
tū mandāverās
is / ea / id mandāverat
nōs mandāverāmus
vōs mandāverātis
eī / eae / ea mandāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mandāverō
tū mandāveris
is / ea / id mandāverit
nōs mandāverimus
vōs mandāveritis
eī / eae / ea mandāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mandem
tū mandēs
is / ea / id mandet
nōs mandēmus
vōs mandētis
eī / eae / ea mandent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mandārem
tū mandārēs
is / ea / id mandāret
nōs mandārēmus
vōs mandārētis
eī / eae / ea mandārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mandāverim
tū mandāverīs
is / ea / id mandāverit
nōs mandāverīmus
vōs mandāverītis
eī / eae / ea mandāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mandāvissem
tū mandāvissēs
is / ea / id mandāvisset
nōs mandāvissēmus
vōs mandāvissētis
eī / eae / ea mandāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mandā
vōs mandāte
Imperātīvus futūrum
tū mandātō
is / ea / id mandātō
vōs mandātōte
eī / eae / ea mandantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mandāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mandāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mandātūrum esse
Participium praesēns
— mandāns
Participium futūrum
— mandātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mandandī
Gerundium (datīvus)
— mandandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mandandum
Gerundium (ablātīvus)
— mandandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mandātum
Supīnum (ablātīvus)
— mandātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mandor
tū mandāris
is / ea / id mandātur
nōs mandāmur
vōs mandāminī
eī / eae / ea mandantur
Indicātīvus imperfectum
ego mandābar
tū mandābāris
is / ea / id mandābātur
nōs mandābāmur
vōs mandābāminī
eī / eae / ea mandābantur
Indicātīvus futūrum
ego mandābor
tū mandāberis
is / ea / id mandābitur
nōs mandābimur
vōs mandābiminī
eī / eae / ea mandābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mander
tū mandēris
is / ea / id mandētur
nōs mandēmur
vōs mandēminī
eī / eae / ea mandentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mandārer
tū mandārēris
is / ea / id mandārētur
nōs mandārēmur
vōs mandārēminī
eī / eae / ea mandārentur
Imperātīvus praesēns
tū mandāre
vōs mandāminī
Imperātīvus futūrum
tū mandātor
is / ea / id mandātor
eī / eae / ea mandantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mandārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mandātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mandātum īrī
Participium perfectum
— mandātus
Participium futūrum
— mandandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary