HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mancipo — definition

Conjugation of mancipo

Regular CEFR B1
[ˈmaŋ.kɪ.poː]

to transfer or sell (especially property) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mancipō
tū mancipās
is / ea / id mancipat
nōs mancipāmus
vōs mancipātis
eī / eae / ea mancipant
Indicātīvus imperfectum
ego mancipābam
tū mancipābās
is / ea / id mancipābat
nōs mancipābāmus
vōs mancipābātis
eī / eae / ea mancipābant
Indicātīvus futūrum
ego mancipābō
tū mancipābis
is / ea / id mancipābit
nōs mancipābimus
vōs mancipābitis
eī / eae / ea mancipābunt
Indicātīvus perfectum
ego mancipāvī
tū mancipāvistī
is / ea / id mancipāvit
nōs mancipāvimus
vōs mancipāvistis
eī / eae / ea mancipāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mancipāveram
tū mancipāverās
is / ea / id mancipāverat
nōs mancipāverāmus
vōs mancipāverātis
eī / eae / ea mancipāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mancipāverō
tū mancipāveris
is / ea / id mancipāverit
nōs mancipāverimus
vōs mancipāveritis
eī / eae / ea mancipāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mancipem
tū mancipēs
is / ea / id mancipet
nōs mancipēmus
vōs mancipētis
eī / eae / ea mancipent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mancipārem
tū mancipārēs
is / ea / id mancipāret
nōs mancipārēmus
vōs mancipārētis
eī / eae / ea mancipārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mancipāverim
tū mancipāverīs
is / ea / id mancipāverit
nōs mancipāverīmus
vōs mancipāverītis
eī / eae / ea mancipāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mancipāvissem
tū mancipāvissēs
is / ea / id mancipāvisset
nōs mancipāvissēmus
vōs mancipāvissētis
eī / eae / ea mancipāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mancipā
vōs mancipāte
Imperātīvus futūrum
tū mancipātō
is / ea / id mancipātō
vōs mancipātōte
eī / eae / ea mancipantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mancipāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mancipāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mancipātūrum esse
Participium praesēns
— mancipāns
Participium futūrum
— mancipātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mancipandī
Gerundium (datīvus)
— mancipandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mancipandum
Gerundium (ablātīvus)
— mancipandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mancipātum
Supīnum (ablātīvus)
— mancipātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mancipor
tū mancipāris
is / ea / id mancipātur
nōs mancipāmur
vōs mancipāminī
eī / eae / ea mancipantur
Indicātīvus imperfectum
ego mancipābar
tū mancipābāris
is / ea / id mancipābātur
nōs mancipābāmur
vōs mancipābāminī
eī / eae / ea mancipābantur
Indicātīvus futūrum
ego mancipābor
tū mancipāberis
is / ea / id mancipābitur
nōs mancipābimur
vōs mancipābiminī
eī / eae / ea mancipābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego manciper
tū mancipēris
is / ea / id mancipētur
nōs mancipēmur
vōs mancipēminī
eī / eae / ea mancipentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mancipārer
tū mancipārēris
is / ea / id mancipārētur
nōs mancipārēmur
vōs mancipārēminī
eī / eae / ea mancipārentur
Imperātīvus praesēns
tū mancipāre
vōs mancipāminī
Imperātīvus futūrum
tū mancipātor
is / ea / id mancipātor
eī / eae / ea mancipantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mancipārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mancipātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mancipātum īrī
Participium perfectum
— mancipātus
Participium futūrum
— mancipandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary