HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mancipo — definición

Conjugation of mancipo

Regular CEFR B1
/[ˈmaŋ.kɪ.poː]/

to transfer or sell (especially property) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mancipō
mancipās
is / ea / id mancipat
nōs mancipāmus
vōs mancipātis
eī / eae / ea mancipant
Indicātīvus imperfectum
ego mancipābam
mancipābās
is / ea / id mancipābat
nōs mancipābāmus
vōs mancipābātis
eī / eae / ea mancipābant
Indicātīvus futūrum
ego mancipābō
mancipābis
is / ea / id mancipābit
nōs mancipābimus
vōs mancipābitis
eī / eae / ea mancipābunt
Indicātīvus perfectum
ego mancipāvī
mancipāvistī
is / ea / id mancipāvit
nōs mancipāvimus
vōs mancipāvistis
eī / eae / ea mancipāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mancipāveram
mancipāverās
is / ea / id mancipāverat
nōs mancipāverāmus
vōs mancipāverātis
eī / eae / ea mancipāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mancipāverō
mancipāveris
is / ea / id mancipāverit
nōs mancipāverimus
vōs mancipāveritis
eī / eae / ea mancipāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mancipem
mancipēs
is / ea / id mancipet
nōs mancipēmus
vōs mancipētis
eī / eae / ea mancipent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mancipārem
mancipārēs
is / ea / id mancipāret
nōs mancipārēmus
vōs mancipārētis
eī / eae / ea mancipārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mancipāverim
mancipāverīs
is / ea / id mancipāverit
nōs mancipāverīmus
vōs mancipāverītis
eī / eae / ea mancipāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mancipāvissem
mancipāvissēs
is / ea / id mancipāvisset
nōs mancipāvissēmus
vōs mancipāvissētis
eī / eae / ea mancipāvissent
Imperātīvus praesēns
mancipā
vōs mancipāte
Imperātīvus futūrum
mancipātō
is / ea / id mancipātō
vōs mancipātōte
eī / eae / ea mancipantō
Īnfīnītīvus praesēns
mancipāre
Īnfīnītīvus perfectum
mancipāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
mancipātūrum esse
Participium praesēns
mancipāns
Participium futūrum
mancipātūrus
Gerundium (genitīvus)
mancipandī
Gerundium (datīvus)
mancipandō
Gerundium (accūsātīvus)
mancipandum
Gerundium (ablātīvus)
mancipandō
Supīnum (accūsātīvus)
mancipātum
Supīnum (ablātīvus)
mancipātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mancipor
mancipāris
is / ea / id mancipātur
nōs mancipāmur
vōs mancipāminī
eī / eae / ea mancipantur
Indicātīvus imperfectum
ego mancipābar
mancipābāris
is / ea / id mancipābātur
nōs mancipābāmur
vōs mancipābāminī
eī / eae / ea mancipābantur
Indicātīvus futūrum
ego mancipābor
mancipāberis
is / ea / id mancipābitur
nōs mancipābimur
vōs mancipābiminī
eī / eae / ea mancipābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego manciper
mancipēris
is / ea / id mancipētur
nōs mancipēmur
vōs mancipēminī
eī / eae / ea mancipentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mancipārer
mancipārēris
is / ea / id mancipārētur
nōs mancipārēmur
vōs mancipārēminī
eī / eae / ea mancipārentur
Imperātīvus praesēns
mancipāre
vōs mancipāminī
Imperātīvus futūrum
mancipātor
is / ea / id mancipātor
eī / eae / ea mancipantor
Īnfīnītīvus praesēns
mancipārī
Īnfīnītīvus perfectum
mancipātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
mancipātum īrī
Participium perfectum
mancipātus
Participium futūrum
mancipandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary