HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mitigo — definition

Conjugation of mitigo

Regular CEFR B1
[ˈmiː.tɪ.ɡoː]

to mitigate, make mild, tame, pacify Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mītigō
tū mītigās
is / ea / id mītigat
nōs mītigāmus
vōs mītigātis
eī / eae / ea mītigant
Indicātīvus imperfectum
ego mītigābam
tū mītigābās
is / ea / id mītigābat
nōs mītigābāmus
vōs mītigābātis
eī / eae / ea mītigābant
Indicātīvus futūrum
ego mītigābō
tū mītigābis
is / ea / id mītigābit
nōs mītigābimus
vōs mītigābitis
eī / eae / ea mītigābunt
Indicātīvus perfectum
ego mītigāvī
tū mītigāvistī
is / ea / id mītigāvit
nōs mītigāvimus
vōs mītigāvistis
eī / eae / ea mītigāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mītigāveram
tū mītigāverās
is / ea / id mītigāverat
nōs mītigāverāmus
vōs mītigāverātis
eī / eae / ea mītigāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mītigāverō
tū mītigāveris
is / ea / id mītigāverit
nōs mītigāverimus
vōs mītigāveritis
eī / eae / ea mītigāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mītigem
tū mītigēs
is / ea / id mītiget
nōs mītigēmus
vōs mītigētis
eī / eae / ea mītigent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mītigārem
tū mītigārēs
is / ea / id mītigāret
nōs mītigārēmus
vōs mītigārētis
eī / eae / ea mītigārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mītigāverim
tū mītigāverīs
is / ea / id mītigāverit
nōs mītigāverīmus
vōs mītigāverītis
eī / eae / ea mītigāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mītigāvissem
tū mītigāvissēs
is / ea / id mītigāvisset
nōs mītigāvissēmus
vōs mītigāvissētis
eī / eae / ea mītigāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mītigā
vōs mītigāte
Imperātīvus futūrum
tū mītigātō
is / ea / id mītigātō
vōs mītigātōte
eī / eae / ea mītigantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mītigāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mītigāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mītigātūrum esse
Participium praesēns
— mītigāns
Participium futūrum
— mītigātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mītigandī
Gerundium (datīvus)
— mītigandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mītigandum
Gerundium (ablātīvus)
— mītigandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mītigātum
Supīnum (ablātīvus)
— mītigātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mītigor
tū mītigāris
is / ea / id mītigātur
nōs mītigāmur
vōs mītigāminī
eī / eae / ea mītigantur
Indicātīvus imperfectum
ego mītigābar
tū mītigābāris
is / ea / id mītigābātur
nōs mītigābāmur
vōs mītigābāminī
eī / eae / ea mītigābantur
Indicātīvus futūrum
ego mītigābor
tū mītigāberis
is / ea / id mītigābitur
nōs mītigābimur
vōs mītigābiminī
eī / eae / ea mītigābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mītiger
tū mītigēris
is / ea / id mītigētur
nōs mītigēmur
vōs mītigēminī
eī / eae / ea mītigentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mītigārer
tū mītigārēris
is / ea / id mītigārētur
nōs mītigārēmur
vōs mītigārēminī
eī / eae / ea mītigārentur
Imperātīvus praesēns
tū mītigāre
vōs mītigāminī
Imperātīvus futūrum
tū mītigātor
is / ea / id mītigātor
eī / eae / ea mītigantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mītigārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mītigātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mītigātum īrī
Participium perfectum
— mītigātus
Participium futūrum
— mītigandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary