Conjugation of libet
/[ˈlɪ.bɛt]/third-person singular present active subjunctive of lībō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | libet |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | libēbat |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | libēbit |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | libuit |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | libuerat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | libuerit |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | libeat |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | libēret |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | libuerit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | libuisset |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | libētō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | libēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | libuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | libitum īre |
Participium praesēns
| — | libēns |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | libitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | libitū |