Conjugation of languefacio
[ɫaŋ.ɡʷɛˈfa.ki.oː]to make weary, faint or languid Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | languefaciō |
| tū | languefacis |
| is / ea / id | languefacit |
| nōs | languefacimus |
| vōs | languefacitis |
| eī / eae / ea | languefaciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | languefaciēbam |
| tū | languefaciēbās |
| is / ea / id | languefaciēbat |
| nōs | languefaciēbāmus |
| vōs | languefaciēbātis |
| eī / eae / ea | languefaciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | languefaciam |
| tū | languefaciēs |
| is / ea / id | languefaciet |
| nōs | languefaciēmus |
| vōs | languefaciētis |
| eī / eae / ea | languefacient |
Indicātīvus perfectum
| ego | languefēcī |
| tū | languefēcistī |
| is / ea / id | languefēcit |
| nōs | languefēcimus |
| vōs | languefēcistis |
| eī / eae / ea | languefēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | languefēceram |
| tū | languefēcerās |
| is / ea / id | languefēcerat |
| nōs | languefēcerāmus |
| vōs | languefēcerātis |
| eī / eae / ea | languefēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | languefēcerō |
| tū | languefēceris |
| is / ea / id | languefēcerit |
| nōs | languefēcerimus |
| vōs | languefēceritis |
| eī / eae / ea | languefēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | languefaciam |
| tū | languefaciās |
| is / ea / id | languefaciat |
| nōs | languefaciāmus |
| vōs | languefaciātis |
| eī / eae / ea | languefaciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | languefacerem |
| tū | languefacerēs |
| is / ea / id | languefaceret |
| nōs | languefacerēmus |
| vōs | languefacerētis |
| eī / eae / ea | languefacerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | languefēcerim |
| tū | languefēcerīs |
| is / ea / id | languefēcerit |
| nōs | languefēcerīmus |
| vōs | languefēcerītis |
| eī / eae / ea | languefēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | languefēcissem |
| tū | languefēcissēs |
| is / ea / id | languefēcisset |
| nōs | languefēcissēmus |
| vōs | languefēcissētis |
| eī / eae / ea | languefēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | langueface |
| vōs | languefacite |
Imperātīvus futūrum
| tū | languefacitō |
| is / ea / id | languefacitō |
| vōs | languefacitōte |
| eī / eae / ea | languefaciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | languefacere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | languefēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | languefactūrum esse |
Participium praesēns
| — | languefaciēns |
Participium futūrum
| — | languefactūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | languefaciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | languefaciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | languefaciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | languefaciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | languefactum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | languefactū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | languefīō |
| tū | languefīs |
| is / ea / id | languefit |
| nōs | languefīmus |
| vōs | languefītis |
| eī / eae / ea | languefīunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | languefīēbam |
| tū | languefīēbās |
| is / ea / id | languefīēbat |
| nōs | languefīēbāmus |
| vōs | languefīēbātis |
| eī / eae / ea | languefīēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | languefīam |
| tū | languefīēs |
| is / ea / id | languefīet |
| nōs | languefīēmus |
| vōs | languefīētis |
| eī / eae / ea | languefīent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | languefīam |
| tū | languefīās |
| is / ea / id | languefīat |
| nōs | languefīāmus |
| vōs | languefīātis |
| eī / eae / ea | languefīant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | languefierem |
| tū | languefierēs |
| is / ea / id | languefieret |
| nōs | languefierēmus |
| vōs | languefierētis |
| eī / eae / ea | languefierent |
Imperātīvus praesēns
| tū | languefī |
| vōs | languefīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | languefītō |
| is / ea / id | languefītō |
| vōs | languefītōte |
| eī / eae / ea | languefīuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | languefierī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | languefactum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | languefactum īrī |
Participium perfectum
| — | languefactus |
Participium futūrum
| — | languefaciendus |