HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← iubeo — definition

Conjugation of iubeo

Regular CEFR B1
[ˈjʊ.be.oː]

to authorize, to legitimate, to make lawful, to homologate, to pass (a bill or law or decision) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego iubeō
tū iubēs
is / ea / id iubet
nōs iubēmus
vōs iubētis
eī / eae / ea iubent
Indicātīvus imperfectum
ego iubēbam
tū iubēbās
is / ea / id iubēbat
nōs iubēbāmus
vōs iubēbātis
eī / eae / ea iubēbant
Indicātīvus futūrum
ego iubēbō
tū iubēbis
is / ea / id iubēbit
nōs iubēbimus
vōs iubēbitis
eī / eae / ea iubēbunt
Indicātīvus perfectum
ego iussī
tū iussistī
is / ea / id iussit
nōs iussimus
vōs iussistis
eī / eae / ea iussērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego iusseram
tū iusserās
is / ea / id iusserat
nōs iusserāmus
vōs iusserātis
eī / eae / ea iusserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego iusserō
tū iusseris
is / ea / id iusserit
nōs iusserimus
vōs iusseritis
eī / eae / ea iusserint
Coniūnctīvus praesēns
ego iubeam
tū iubeās
is / ea / id iubeat
nōs iubeāmus
vōs iubeātis
eī / eae / ea iubeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego iubērem
tū iubērēs
is / ea / id iubēret
nōs iubērēmus
vōs iubērētis
eī / eae / ea iubērent
Coniūnctīvus perfectum
ego iusserim
tū iusserīs
is / ea / id iusserit
nōs iusserīmus
vōs iusserītis
eī / eae / ea iusserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego iussissem
tū iussissēs
is / ea / id iussisset
nōs iussissēmus
vōs iussissētis
eī / eae / ea iussissent
Imperātīvus praesēns
tū iubē
vōs iubēte
Imperātīvus futūrum
tū iubētō
is / ea / id iubētō
vōs iubētōte
eī / eae / ea iubentō
Īnfīnītīvus praesēns
— iubēre
Īnfīnītīvus perfectum
— iussisse
Īnfīnītīvus futūrum
— iussūrum esse
Participium praesēns
— iubēns
Participium futūrum
— iussūrus
Gerundium (genitīvus)
— iubendī
Gerundium (datīvus)
— iubendō
Gerundium (accūsātīvus)
— iubendum
Gerundium (ablātīvus)
— iubendō
Supīnum (accūsātīvus)
— iussum
Supīnum (ablātīvus)
— iussū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego iubeor
tū iubēris
is / ea / id iubētur
nōs iubēmur
vōs iubēminī
eī / eae / ea iubentur
Indicātīvus imperfectum
ego iubēbar
tū iubēbāris
is / ea / id iubēbātur
nōs iubēbāmur
vōs iubēbāminī
eī / eae / ea iubēbantur
Indicātīvus futūrum
ego iubēbor
tū iubēberis
is / ea / id iubēbitur
nōs iubēbimur
vōs iubēbiminī
eī / eae / ea iubēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego iubear
tū iubeāris
is / ea / id iubeātur
nōs iubeāmur
vōs iubeāminī
eī / eae / ea iubeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego iubērer
tū iubērēris
is / ea / id iubērētur
nōs iubērēmur
vōs iubērēminī
eī / eae / ea iubērentur
Imperātīvus praesēns
tū iubēre
vōs iubēminī
Imperātīvus futūrum
tū iubētor
is / ea / id iubētor
eī / eae / ea iubentor
Īnfīnītīvus praesēns
— iubērī
Īnfīnītīvus perfectum
— iussum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— iussum īrī
Participium perfectum
— iussus
Participium futūrum
— iubendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary