HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← irrumo — definition

Conjugation of irrumo

Regular CEFR B1
[ˈɪr.rʊ.moː]

to irrumate, to facefuck Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego irrumō
tū irrumās
is / ea / id irrumat
nōs irrumāmus
vōs irrumātis
eī / eae / ea irrumant
Indicātīvus imperfectum
ego irrumābam
tū irrumābās
is / ea / id irrumābat
nōs irrumābāmus
vōs irrumābātis
eī / eae / ea irrumābant
Indicātīvus futūrum
ego irrumābō
tū irrumābis
is / ea / id irrumābit
nōs irrumābimus
vōs irrumābitis
eī / eae / ea irrumābunt
Indicātīvus perfectum
ego irrumāvī
tū irrumāvistī
is / ea / id irrumāvit
nōs irrumāvimus
vōs irrumāvistis
eī / eae / ea irrumāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego irrumāveram
tū irrumāverās
is / ea / id irrumāverat
nōs irrumāverāmus
vōs irrumāverātis
eī / eae / ea irrumāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego irrumāverō
tū irrumāveris
is / ea / id irrumāverit
nōs irrumāverimus
vōs irrumāveritis
eī / eae / ea irrumāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego irrumem
tū irrumēs
is / ea / id irrumet
nōs irrumēmus
vōs irrumētis
eī / eae / ea irrument
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrumārem
tū irrumārēs
is / ea / id irrumāret
nōs irrumārēmus
vōs irrumārētis
eī / eae / ea irrumārent
Coniūnctīvus perfectum
ego irrumāverim
tū irrumāverīs
is / ea / id irrumāverit
nōs irrumāverīmus
vōs irrumāverītis
eī / eae / ea irrumāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego irrumāvissem
tū irrumāvissēs
is / ea / id irrumāvisset
nōs irrumāvissēmus
vōs irrumāvissētis
eī / eae / ea irrumāvissent
Imperātīvus praesēns
tū irrumā
vōs irrumāte
Imperātīvus futūrum
tū irrumātō
is / ea / id irrumātō
vōs irrumātōte
eī / eae / ea irrumantō
Īnfīnītīvus praesēns
— irrumāre
Īnfīnītīvus perfectum
— irrumāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— irrumātūrum esse
Participium praesēns
— irrumāns
Participium futūrum
— irrumātūrus
Gerundium (genitīvus)
— irrumandī
Gerundium (datīvus)
— irrumandō
Gerundium (accūsātīvus)
— irrumandum
Gerundium (ablātīvus)
— irrumandō
Supīnum (accūsātīvus)
— irrumātum
Supīnum (ablātīvus)
— irrumātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego irrumor
tū irrumāris
is / ea / id irrumātur
nōs irrumāmur
vōs irrumāminī
eī / eae / ea irrumantur
Indicātīvus imperfectum
ego irrumābar
tū irrumābāris
is / ea / id irrumābātur
nōs irrumābāmur
vōs irrumābāminī
eī / eae / ea irrumābantur
Indicātīvus futūrum
ego irrumābor
tū irrumāberis
is / ea / id irrumābitur
nōs irrumābimur
vōs irrumābiminī
eī / eae / ea irrumābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego irrumer
tū irrumēris
is / ea / id irrumētur
nōs irrumēmur
vōs irrumēminī
eī / eae / ea irrumentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrumārer
tū irrumārēris
is / ea / id irrumārētur
nōs irrumārēmur
vōs irrumārēminī
eī / eae / ea irrumārentur
Imperātīvus praesēns
tū irrumāre
vōs irrumāminī
Imperātīvus futūrum
tū irrumātor
is / ea / id irrumātor
eī / eae / ea irrumantor
Īnfīnītīvus praesēns
— irrumārī
Īnfīnītīvus perfectum
— irrumātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— irrumātum īrī
Participium perfectum
— irrumātus
Participium futūrum
— irrumandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary