HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← involo — definition

Conjugation of involo

Regular CEFR B1
[ˈɪn.wɔ.ɫoː]

to attack, seize, take possession of, carry off Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego involō
tū involās
is / ea / id involat
nōs involāmus
vōs involātis
eī / eae / ea involant
Indicātīvus imperfectum
ego involābam
tū involābās
is / ea / id involābat
nōs involābāmus
vōs involābātis
eī / eae / ea involābant
Indicātīvus futūrum
ego involābō
tū involābis
is / ea / id involābit
nōs involābimus
vōs involābitis
eī / eae / ea involābunt
Indicātīvus perfectum
ego involāvī
tū involāvistī
is / ea / id involāvit
nōs involāvimus
vōs involāvistis
eī / eae / ea involāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego involāveram
tū involāverās
is / ea / id involāverat
nōs involāverāmus
vōs involāverātis
eī / eae / ea involāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego involāverō
tū involāveris
is / ea / id involāverit
nōs involāverimus
vōs involāveritis
eī / eae / ea involāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego involem
tū involēs
is / ea / id involet
nōs involēmus
vōs involētis
eī / eae / ea involent
Coniūnctīvus imperfectum
ego involārem
tū involārēs
is / ea / id involāret
nōs involārēmus
vōs involārētis
eī / eae / ea involārent
Coniūnctīvus perfectum
ego involāverim
tū involāverīs
is / ea / id involāverit
nōs involāverīmus
vōs involāverītis
eī / eae / ea involāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego involāvissem
tū involāvissēs
is / ea / id involāvisset
nōs involāvissēmus
vōs involāvissētis
eī / eae / ea involāvissent
Imperātīvus praesēns
tū involā
vōs involāte
Imperātīvus futūrum
tū involātō
is / ea / id involātō
vōs involātōte
eī / eae / ea involantō
Īnfīnītīvus praesēns
— involāre
Īnfīnītīvus perfectum
— involāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— involātūrum esse
Participium praesēns
— involāns
Participium futūrum
— involātūrus
Gerundium (genitīvus)
— involandī
Gerundium (datīvus)
— involandō
Gerundium (accūsātīvus)
— involandum
Gerundium (ablātīvus)
— involandō
Supīnum (accūsātīvus)
— involātum
Supīnum (ablātīvus)
— involātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego involor
tū involāris
is / ea / id involātur
nōs involāmur
vōs involāminī
eī / eae / ea involantur
Indicātīvus imperfectum
ego involābar
tū involābāris
is / ea / id involābātur
nōs involābāmur
vōs involābāminī
eī / eae / ea involābantur
Indicātīvus futūrum
ego involābor
tū involāberis
is / ea / id involābitur
nōs involābimur
vōs involābiminī
eī / eae / ea involābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego involer
tū involēris
is / ea / id involētur
nōs involēmur
vōs involēminī
eī / eae / ea involentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego involārer
tū involārēris
is / ea / id involārētur
nōs involārēmur
vōs involārēminī
eī / eae / ea involārentur
Imperātīvus praesēns
tū involāre
vōs involāminī
Imperātīvus futūrum
tū involātor
is / ea / id involātor
eī / eae / ea involantor
Īnfīnītīvus praesēns
— involārī
Īnfīnītīvus perfectum
— involātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— involātum īrī
Participium perfectum
— involātus
Participium futūrum
— involandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary