HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← invoco — definition

Conjugation of invoco

Regular CEFR B1
[ˈɪn.wɔ.koː]

to invoke, call upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego invocō
tū invocās
is / ea / id invocat
nōs invocāmus
vōs invocātis
eī / eae / ea invocant
Indicātīvus imperfectum
ego invocābam
tū invocābās
is / ea / id invocābat
nōs invocābāmus
vōs invocābātis
eī / eae / ea invocābant
Indicātīvus futūrum
ego invocābō
tū invocābis
is / ea / id invocābit
nōs invocābimus
vōs invocābitis
eī / eae / ea invocābunt
Indicātīvus perfectum
ego invocāvī
tū invocāvistī
is / ea / id invocāvit
nōs invocāvimus
vōs invocāvistis
eī / eae / ea invocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego invocāveram
tū invocāverās
is / ea / id invocāverat
nōs invocāverāmus
vōs invocāverātis
eī / eae / ea invocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego invocāverō
tū invocāveris
is / ea / id invocāverit
nōs invocāverimus
vōs invocāveritis
eī / eae / ea invocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego invocem
tū invocēs
is / ea / id invocet
nōs invocēmus
vōs invocētis
eī / eae / ea invocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego invocārem
tū invocārēs
is / ea / id invocāret
nōs invocārēmus
vōs invocārētis
eī / eae / ea invocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego invocāverim
tū invocāverīs
is / ea / id invocāverit
nōs invocāverīmus
vōs invocāverītis
eī / eae / ea invocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego invocāvissem
tū invocāvissēs
is / ea / id invocāvisset
nōs invocāvissēmus
vōs invocāvissētis
eī / eae / ea invocāvissent
Imperātīvus praesēns
tū invocā
vōs invocāte
Imperātīvus futūrum
tū invocātō
is / ea / id invocātō
vōs invocātōte
eī / eae / ea invocantō
Īnfīnītīvus praesēns
— invocāre
Īnfīnītīvus perfectum
— invocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— invocātūrum esse
Participium praesēns
— invocāns
Participium futūrum
— invocātūrus
Gerundium (genitīvus)
— invocandī
Gerundium (datīvus)
— invocandō
Gerundium (accūsātīvus)
— invocandum
Gerundium (ablātīvus)
— invocandō
Supīnum (accūsātīvus)
— invocātum
Supīnum (ablātīvus)
— invocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego invocor
tū invocāris
is / ea / id invocātur
nōs invocāmur
vōs invocāminī
eī / eae / ea invocantur
Indicātīvus imperfectum
ego invocābar
tū invocābāris
is / ea / id invocābātur
nōs invocābāmur
vōs invocābāminī
eī / eae / ea invocābantur
Indicātīvus futūrum
ego invocābor
tū invocāberis
is / ea / id invocābitur
nōs invocābimur
vōs invocābiminī
eī / eae / ea invocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego invocer
tū invocēris
is / ea / id invocētur
nōs invocēmur
vōs invocēminī
eī / eae / ea invocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego invocārer
tū invocārēris
is / ea / id invocārētur
nōs invocārēmur
vōs invocārēminī
eī / eae / ea invocārentur
Imperātīvus praesēns
tū invocāre
vōs invocāminī
Imperātīvus futūrum
tū invocātor
is / ea / id invocātor
eī / eae / ea invocantor
Īnfīnītīvus praesēns
— invocārī
Īnfīnītīvus perfectum
— invocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— invocātum īrī
Participium perfectum
— invocātus
Participium futūrum
— invocandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary