HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← invito — definition

Conjugation of invito

Regular CEFR B1
[ɪnˈwiː.toː]

to invite, summon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego invītō
tū invītās
is / ea / id invītat
nōs invītāmus
vōs invītātis
eī / eae / ea invītant
Indicātīvus imperfectum
ego invītābam
tū invītābās
is / ea / id invītābat
nōs invītābāmus
vōs invītābātis
eī / eae / ea invītābant
Indicātīvus futūrum
ego invītābō
tū invītābis
is / ea / id invītābit
nōs invītābimus
vōs invītābitis
eī / eae / ea invītābunt
Indicātīvus perfectum
ego invītāvī
tū invītāvistī
is / ea / id invītāvit
nōs invītāvimus
vōs invītāvistis
eī / eae / ea invītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego invītāveram
tū invītāverās
is / ea / id invītāverat
nōs invītāverāmus
vōs invītāverātis
eī / eae / ea invītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego invītāverō
tū invītāveris
is / ea / id invītāverit
nōs invītāverimus
vōs invītāveritis
eī / eae / ea invītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego invītem
tū invītēs
is / ea / id invītet
nōs invītēmus
vōs invītētis
eī / eae / ea invītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego invītārem
tū invītārēs
is / ea / id invītāret
nōs invītārēmus
vōs invītārētis
eī / eae / ea invītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego invītāverim
tū invītāverīs
is / ea / id invītāverit
nōs invītāverīmus
vōs invītāverītis
eī / eae / ea invītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego invītāvissem
tū invītāvissēs
is / ea / id invītāvisset
nōs invītāvissēmus
vōs invītāvissētis
eī / eae / ea invītāvissent
Imperātīvus praesēns
tū invītā
vōs invītāte
Imperātīvus futūrum
tū invītātō
is / ea / id invītātō
vōs invītātōte
eī / eae / ea invītantō
Īnfīnītīvus praesēns
— invītāre
Īnfīnītīvus perfectum
— invītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— invītātūrum esse
Participium praesēns
— invītāns
Participium futūrum
— invītātūrus
Gerundium (genitīvus)
— invītandī
Gerundium (datīvus)
— invītandō
Gerundium (accūsātīvus)
— invītandum
Gerundium (ablātīvus)
— invītandō
Supīnum (accūsātīvus)
— invītātum
Supīnum (ablātīvus)
— invītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego invītor
tū invītāris
is / ea / id invītātur
nōs invītāmur
vōs invītāminī
eī / eae / ea invītantur
Indicātīvus imperfectum
ego invītābar
tū invītābāris
is / ea / id invītābātur
nōs invītābāmur
vōs invītābāminī
eī / eae / ea invītābantur
Indicātīvus futūrum
ego invītābor
tū invītāberis
is / ea / id invītābitur
nōs invītābimur
vōs invītābiminī
eī / eae / ea invītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego invīter
tū invītēris
is / ea / id invītētur
nōs invītēmur
vōs invītēminī
eī / eae / ea invītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego invītārer
tū invītārēris
is / ea / id invītārētur
nōs invītārēmur
vōs invītārēminī
eī / eae / ea invītārentur
Imperātīvus praesēns
tū invītāre
vōs invītāminī
Imperātīvus futūrum
tū invītātor
is / ea / id invītātor
eī / eae / ea invītantor
Īnfīnītīvus praesēns
— invītārī
Īnfīnītīvus perfectum
— invītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— invītātum īrī
Participium perfectum
— invītātus
Participium futūrum
— invītandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary