HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← invenio — definition

Conjugation of invenio

Regular CEFR B1
[ɪnˈwɛ.ni.oː]

to discover, find out, learn Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inveniō
tū invenīs
is / ea / id invenit
nōs invenīmus
vōs invenītis
eī / eae / ea inveniunt
Indicātīvus imperfectum
ego inveniēbam
tū inveniēbās
is / ea / id inveniēbat
nōs inveniēbāmus
vōs inveniēbātis
eī / eae / ea inveniēbant
Indicātīvus futūrum
ego inveniam
tū inveniēs
is / ea / id inveniet
nōs inveniēmus
vōs inveniētis
eī / eae / ea invenient
Indicātīvus perfectum
ego invēnī
tū invēnistī
is / ea / id invēnit
nōs invēnimus
vōs invēnistis
eī / eae / ea invēnērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego invēneram
tū invēnerās
is / ea / id invēnerat
nōs invēnerāmus
vōs invēnerātis
eī / eae / ea invēnerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego invēnerō
tū invēneris
is / ea / id invēnerit
nōs invēnerimus
vōs invēneritis
eī / eae / ea invēnerint
Coniūnctīvus praesēns
ego inveniam
tū inveniās
is / ea / id inveniat
nōs inveniāmus
vōs inveniātis
eī / eae / ea inveniant
Coniūnctīvus imperfectum
ego invenīrem
tū invenīrēs
is / ea / id invenīret
nōs invenīrēmus
vōs invenīrētis
eī / eae / ea invenīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego invēnerim
tū invēnerīs
is / ea / id invēnerit
nōs invēnerīmus
vōs invēnerītis
eī / eae / ea invēnerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego invēnissem
tū invēnissēs
is / ea / id invēnisset
nōs invēnissēmus
vōs invēnissētis
eī / eae / ea invēnissent
Imperātīvus praesēns
tū invenī
vōs invenīte
Imperātīvus futūrum
tū invenītō
is / ea / id invenītō
vōs invenītōte
eī / eae / ea inveniuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— invenīre
Īnfīnītīvus perfectum
— invēnisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inventūrum esse
Participium praesēns
— inveniēns
Participium futūrum
— inventūrus
Gerundium (genitīvus)
— inveniendī
Gerundium (datīvus)
— inveniendō
Gerundium (accūsātīvus)
— inveniendum
Gerundium (ablātīvus)
— inveniendō
Supīnum (accūsātīvus)
— inventum
Supīnum (ablātīvus)
— inventū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego invenior
tū invenīris
is / ea / id invenītur
nōs invenīmur
vōs invenīminī
eī / eae / ea inveniuntur
Indicātīvus imperfectum
ego inveniēbar
tū inveniēbāris
is / ea / id inveniēbātur
nōs inveniēbāmur
vōs inveniēbāminī
eī / eae / ea inveniēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inveniar
tū inveniēris
is / ea / id inveniētur
nōs inveniēmur
vōs inveniēminī
eī / eae / ea invenientur
Coniūnctīvus praesēns
ego inveniar
tū inveniāris
is / ea / id inveniātur
nōs inveniāmur
vōs inveniāminī
eī / eae / ea inveniantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego invenīrer
tū invenīrēris
is / ea / id invenīrētur
nōs invenīrēmur
vōs invenīrēminī
eī / eae / ea invenīrentur
Imperātīvus praesēns
tū invenīre
vōs invenīminī
Imperātīvus futūrum
tū invenītor
is / ea / id invenītor
eī / eae / ea inveniuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— invenīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— inventum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inventum īrī
Participium perfectum
— inventus
Participium futūrum
— inveniendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary