HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inveho — definición

Conjugation of inveho

Regular CEFR B1
/[ˈɪn.we.(ɦ)oː]/

to carry, bear, convey into, introduce, bring in, bring upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego invehō
invehis
is / ea / id invehit
nōs invehimus
vōs invehitis
eī / eae / ea invehunt
Indicātīvus imperfectum
ego invehēbam
invehēbās
is / ea / id invehēbat
nōs invehēbāmus
vōs invehēbātis
eī / eae / ea invehēbant
Indicātīvus futūrum
ego inveham
invehēs
is / ea / id invehet
nōs invehēmus
vōs invehētis
eī / eae / ea invehent
Indicātīvus perfectum
ego invē̆xī
invē̆xistī
is / ea / id invē̆xit
nōs invē̆ximus
vōs invē̆xistis
eī / eae / ea invē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego invē̆xeram
invē̆xerās
is / ea / id invē̆xerat
nōs invē̆xerāmus
vōs invē̆xerātis
eī / eae / ea invē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego invē̆xerō
invē̆xeris
is / ea / id invē̆xerit
nōs invē̆xerimus
vōs invē̆xeritis
eī / eae / ea invē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego inveham
invehās
is / ea / id invehat
nōs invehāmus
vōs invehātis
eī / eae / ea invehant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inveherem
inveherēs
is / ea / id inveheret
nōs inveherēmus
vōs inveherētis
eī / eae / ea inveherent
Coniūnctīvus perfectum
ego invē̆xerim
invē̆xerīs
is / ea / id invē̆xerit
nōs invē̆xerīmus
vōs invē̆xerītis
eī / eae / ea invē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego invē̆xissem
invē̆xissēs
is / ea / id invē̆xisset
nōs invē̆xissēmus
vōs invē̆xissētis
eī / eae / ea invē̆xissent
Imperātīvus praesēns
invehe
vōs invehite
Imperātīvus futūrum
invehitō
is / ea / id invehitō
vōs invehitōte
eī / eae / ea invehuntō
Īnfīnītīvus praesēns
invehere
Īnfīnītīvus perfectum
invē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
invectūrum esse
Participium praesēns
invehēns
Participium futūrum
invectūrus
Gerundium (genitīvus)
invehendī
Gerundium (datīvus)
invehendō
Gerundium (accūsātīvus)
invehendum
Gerundium (ablātīvus)
invehendō
Supīnum (accūsātīvus)
invectum
Supīnum (ablātīvus)
invectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego invehor
inveheris
is / ea / id invehitur
nōs invehimur
vōs invehiminī
eī / eae / ea invehuntur
Indicātīvus imperfectum
ego invehēbar
invehēbāris
is / ea / id invehēbātur
nōs invehēbāmur
vōs invehēbāminī
eī / eae / ea invehēbantur
Indicātīvus futūrum
ego invehar
invehēris
is / ea / id invehētur
nōs invehēmur
vōs invehēminī
eī / eae / ea invehentur
Coniūnctīvus praesēns
ego invehar
invehāris
is / ea / id invehātur
nōs invehāmur
vōs invehāminī
eī / eae / ea invehantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inveherer
inveherēris
is / ea / id inveherētur
nōs inveherēmur
vōs inveherēminī
eī / eae / ea inveherentur
Imperātīvus praesēns
invehere
vōs invehiminī
Imperātīvus futūrum
invehitor
is / ea / id invehitor
eī / eae / ea invehuntor
Īnfīnītīvus praesēns
invehī
Īnfīnītīvus perfectum
invectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
invectum īrī
Participium perfectum
invectus
Participium futūrum
invehendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary