HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inveho — definition

Conjugation of inveho

Regular CEFR B1
[ˈɪn.we.(ɦ)oː]

to carry, bear, convey into, introduce, bring in, bring upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego invehō
tū invehis
is / ea / id invehit
nōs invehimus
vōs invehitis
eī / eae / ea invehunt
Indicātīvus imperfectum
ego invehēbam
tū invehēbās
is / ea / id invehēbat
nōs invehēbāmus
vōs invehēbātis
eī / eae / ea invehēbant
Indicātīvus futūrum
ego inveham
tū invehēs
is / ea / id invehet
nōs invehēmus
vōs invehētis
eī / eae / ea invehent
Indicātīvus perfectum
ego invē̆xī
tū invē̆xistī
is / ea / id invē̆xit
nōs invē̆ximus
vōs invē̆xistis
eī / eae / ea invē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego invē̆xeram
tū invē̆xerās
is / ea / id invē̆xerat
nōs invē̆xerāmus
vōs invē̆xerātis
eī / eae / ea invē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego invē̆xerō
tū invē̆xeris
is / ea / id invē̆xerit
nōs invē̆xerimus
vōs invē̆xeritis
eī / eae / ea invē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego inveham
tū invehās
is / ea / id invehat
nōs invehāmus
vōs invehātis
eī / eae / ea invehant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inveherem
tū inveherēs
is / ea / id inveheret
nōs inveherēmus
vōs inveherētis
eī / eae / ea inveherent
Coniūnctīvus perfectum
ego invē̆xerim
tū invē̆xerīs
is / ea / id invē̆xerit
nōs invē̆xerīmus
vōs invē̆xerītis
eī / eae / ea invē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego invē̆xissem
tū invē̆xissēs
is / ea / id invē̆xisset
nōs invē̆xissēmus
vōs invē̆xissētis
eī / eae / ea invē̆xissent
Imperātīvus praesēns
tū invehe
vōs invehite
Imperātīvus futūrum
tū invehitō
is / ea / id invehitō
vōs invehitōte
eī / eae / ea invehuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— invehere
Īnfīnītīvus perfectum
— invē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
— invectūrum esse
Participium praesēns
— invehēns
Participium futūrum
— invectūrus
Gerundium (genitīvus)
— invehendī
Gerundium (datīvus)
— invehendō
Gerundium (accūsātīvus)
— invehendum
Gerundium (ablātīvus)
— invehendō
Supīnum (accūsātīvus)
— invectum
Supīnum (ablātīvus)
— invectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego invehor
tū inveheris
is / ea / id invehitur
nōs invehimur
vōs invehiminī
eī / eae / ea invehuntur
Indicātīvus imperfectum
ego invehēbar
tū invehēbāris
is / ea / id invehēbātur
nōs invehēbāmur
vōs invehēbāminī
eī / eae / ea invehēbantur
Indicātīvus futūrum
ego invehar
tū invehēris
is / ea / id invehētur
nōs invehēmur
vōs invehēminī
eī / eae / ea invehentur
Coniūnctīvus praesēns
ego invehar
tū invehāris
is / ea / id invehātur
nōs invehāmur
vōs invehāminī
eī / eae / ea invehantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inveherer
tū inveherēris
is / ea / id inveherētur
nōs inveherēmur
vōs inveherēminī
eī / eae / ea inveherentur
Imperātīvus praesēns
tū invehere
vōs invehiminī
Imperātīvus futūrum
tū invehitor
is / ea / id invehitor
eī / eae / ea invehuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— invehī
Īnfīnītīvus perfectum
— invectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— invectum īrī
Participium perfectum
— invectus
Participium futūrum
— invehendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary