Conjugation of inurgeo
/[ɪˈnʊr.ɡe.oː]/to force (either oneself, or something abstract or conceptual) upon another person in an inconveniencing manner, especially to elicit some behavior: to impose (oneself) upon; to goad, to incite, to in Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | inurgeō |
| tū | inurgēs |
| is / ea / id | inurget |
| nōs | inurgēmus |
| vōs | inurgētis |
| eī / eae / ea | inurgent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | inurgēbam |
| tū | inurgēbās |
| is / ea / id | inurgēbat |
| nōs | inurgēbāmus |
| vōs | inurgēbātis |
| eī / eae / ea | inurgēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | inurgēbō |
| tū | inurgēbis |
| is / ea / id | inurgēbit |
| nōs | inurgēbimus |
| vōs | inurgēbitis |
| eī / eae / ea | inurgēbunt |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | inurgeam |
| tū | inurgeās |
| is / ea / id | inurgeat |
| nōs | inurgeāmus |
| vōs | inurgeātis |
| eī / eae / ea | inurgeant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | inurgērem |
| tū | inurgērēs |
| is / ea / id | inurgēret |
| nōs | inurgērēmus |
| vōs | inurgērētis |
| eī / eae / ea | inurgērent |
Imperātīvus praesēns
| tū | inurgē |
| vōs | inurgēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | inurgētō |
| is / ea / id | inurgētō |
| vōs | inurgētōte |
| eī / eae / ea | inurgentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | inurgēre |
Participium praesēns
| — | inurgēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | inurgendī |
Gerundium (datīvus)
| — | inurgendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | inurgendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | inurgendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | inurgeor |
| tū | inurgēris |
| is / ea / id | inurgētur |
| nōs | inurgēmur |
| vōs | inurgēminī |
| eī / eae / ea | inurgentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | inurgēbar |
| tū | inurgēbāris |
| is / ea / id | inurgēbātur |
| nōs | inurgēbāmur |
| vōs | inurgēbāminī |
| eī / eae / ea | inurgēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | inurgēbor |
| tū | inurgēberis |
| is / ea / id | inurgēbitur |
| nōs | inurgēbimur |
| vōs | inurgēbiminī |
| eī / eae / ea | inurgēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | inurgear |
| tū | inurgeāris |
| is / ea / id | inurgeātur |
| nōs | inurgeāmur |
| vōs | inurgeāminī |
| eī / eae / ea | inurgeantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | inurgērer |
| tū | inurgērēris |
| is / ea / id | inurgērētur |
| nōs | inurgērēmur |
| vōs | inurgērēminī |
| eī / eae / ea | inurgērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | inurgēre |
| vōs | inurgēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | inurgētor |
| is / ea / id | inurgētor |
| eī / eae / ea | inurgentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | inurgērī |
Participium futūrum
| — | inurgendus |