HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intono — definition

Conjugation of intono

Regular CEFR B1
[ˈɪn.tɔ.noː]

to thunder (make a thunderous noise) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intonō
tū intonās
is / ea / id intonat
nōs intonāmus
vōs intonātis
eī / eae / ea intonant
Indicātīvus imperfectum
ego intonābam
tū intonābās
is / ea / id intonābat
nōs intonābāmus
vōs intonābātis
eī / eae / ea intonābant
Indicātīvus futūrum
ego intonābō
tū intonābis
is / ea / id intonābit
nōs intonābimus
vōs intonābitis
eī / eae / ea intonābunt
Indicātīvus perfectum
ego intonuī
tū intonuistī
is / ea / id intonuit
nōs intonuimus
vōs intonuistis
eī / eae / ea intonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intonueram
tū intonuerās
is / ea / id intonuerat
nōs intonuerāmus
vōs intonuerātis
eī / eae / ea intonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intonuerō
tū intonueris
is / ea / id intonuerit
nōs intonuerimus
vōs intonueritis
eī / eae / ea intonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego intonem
tū intonēs
is / ea / id intonet
nōs intonēmus
vōs intonētis
eī / eae / ea intonent
Coniūnctīvus imperfectum
ego intonārem
tū intonārēs
is / ea / id intonāret
nōs intonārēmus
vōs intonārētis
eī / eae / ea intonārent
Coniūnctīvus perfectum
ego intonuerim
tū intonuerīs
is / ea / id intonuerit
nōs intonuerīmus
vōs intonuerītis
eī / eae / ea intonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intonuissem
tū intonuissēs
is / ea / id intonuisset
nōs intonuissēmus
vōs intonuissētis
eī / eae / ea intonuissent
Imperātīvus praesēns
tū intonā
vōs intonāte
Imperātīvus futūrum
tū intonātō
is / ea / id intonātō
vōs intonātōte
eī / eae / ea intonantō
Īnfīnītīvus praesēns
— intonāre
Īnfīnītīvus perfectum
— intonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— intonātūrum esse
Participium praesēns
— intonāns
Participium futūrum
— intonātūrus
Gerundium (genitīvus)
— intonandī
Gerundium (datīvus)
— intonandō
Gerundium (accūsātīvus)
— intonandum
Gerundium (ablātīvus)
— intonandō
Supīnum (accūsātīvus)
— intonātum
Supīnum (ablātīvus)
— intonātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intonor
tū intonāris
is / ea / id intonātur
nōs intonāmur
vōs intonāminī
eī / eae / ea intonantur
Indicātīvus imperfectum
ego intonābar
tū intonābāris
is / ea / id intonābātur
nōs intonābāmur
vōs intonābāminī
eī / eae / ea intonābantur
Indicātīvus futūrum
ego intonābor
tū intonāberis
is / ea / id intonābitur
nōs intonābimur
vōs intonābiminī
eī / eae / ea intonābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego intoner
tū intonēris
is / ea / id intonētur
nōs intonēmur
vōs intonēminī
eī / eae / ea intonentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intonārer
tū intonārēris
is / ea / id intonārētur
nōs intonārēmur
vōs intonārēminī
eī / eae / ea intonārentur
Imperātīvus praesēns
tū intonāre
vōs intonāminī
Imperātīvus futūrum
tū intonātor
is / ea / id intonātor
eī / eae / ea intonantor
Īnfīnītīvus praesēns
— intonārī
Īnfīnītīvus perfectum
— intonātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— intonātum īrī
Participium perfectum
— intonātus
Participium futūrum
— intonandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary