HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intono — definición

Conjugation of intono

Regular CEFR B1
/[ˈɪn.tɔ.noː]/

to thunder (make a thunderous noise) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intonō
intonās
is / ea / id intonat
nōs intonāmus
vōs intonātis
eī / eae / ea intonant
Indicātīvus imperfectum
ego intonābam
intonābās
is / ea / id intonābat
nōs intonābāmus
vōs intonābātis
eī / eae / ea intonābant
Indicātīvus futūrum
ego intonābō
intonābis
is / ea / id intonābit
nōs intonābimus
vōs intonābitis
eī / eae / ea intonābunt
Indicātīvus perfectum
ego intonuī
intonuistī
is / ea / id intonuit
nōs intonuimus
vōs intonuistis
eī / eae / ea intonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intonueram
intonuerās
is / ea / id intonuerat
nōs intonuerāmus
vōs intonuerātis
eī / eae / ea intonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intonuerō
intonueris
is / ea / id intonuerit
nōs intonuerimus
vōs intonueritis
eī / eae / ea intonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego intonem
intonēs
is / ea / id intonet
nōs intonēmus
vōs intonētis
eī / eae / ea intonent
Coniūnctīvus imperfectum
ego intonārem
intonārēs
is / ea / id intonāret
nōs intonārēmus
vōs intonārētis
eī / eae / ea intonārent
Coniūnctīvus perfectum
ego intonuerim
intonuerīs
is / ea / id intonuerit
nōs intonuerīmus
vōs intonuerītis
eī / eae / ea intonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intonuissem
intonuissēs
is / ea / id intonuisset
nōs intonuissēmus
vōs intonuissētis
eī / eae / ea intonuissent
Imperātīvus praesēns
intonā
vōs intonāte
Imperātīvus futūrum
intonātō
is / ea / id intonātō
vōs intonātōte
eī / eae / ea intonantō
Īnfīnītīvus praesēns
intonāre
Īnfīnītīvus perfectum
intonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
intonātūrum esse
Participium praesēns
intonāns
Participium futūrum
intonātūrus
Gerundium (genitīvus)
intonandī
Gerundium (datīvus)
intonandō
Gerundium (accūsātīvus)
intonandum
Gerundium (ablātīvus)
intonandō
Supīnum (accūsātīvus)
intonātum
Supīnum (ablātīvus)
intonātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intonor
intonāris
is / ea / id intonātur
nōs intonāmur
vōs intonāminī
eī / eae / ea intonantur
Indicātīvus imperfectum
ego intonābar
intonābāris
is / ea / id intonābātur
nōs intonābāmur
vōs intonābāminī
eī / eae / ea intonābantur
Indicātīvus futūrum
ego intonābor
intonāberis
is / ea / id intonābitur
nōs intonābimur
vōs intonābiminī
eī / eae / ea intonābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego intoner
intonēris
is / ea / id intonētur
nōs intonēmur
vōs intonēminī
eī / eae / ea intonentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intonārer
intonārēris
is / ea / id intonārētur
nōs intonārēmur
vōs intonārēminī
eī / eae / ea intonārentur
Imperātīvus praesēns
intonāre
vōs intonāminī
Imperātīvus futūrum
intonātor
is / ea / id intonātor
eī / eae / ea intonantor
Īnfīnītīvus praesēns
intonārī
Īnfīnītīvus perfectum
intonātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
intonātum īrī
Participium perfectum
intonātus
Participium futūrum
intonandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary