Conjugation of interverto
/[ɪn.tɛrˈwɛr.toː]/to purloin, pilfer or embezzle Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intervertō |
| tū | intervertis |
| is / ea / id | intervertit |
| nōs | intervertimus |
| vōs | intervertitis |
| eī / eae / ea | intervertunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intervertēbam |
| tū | intervertēbās |
| is / ea / id | intervertēbat |
| nōs | intervertēbāmus |
| vōs | intervertēbātis |
| eī / eae / ea | intervertēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | intervertam |
| tū | intervertēs |
| is / ea / id | intervertet |
| nōs | intervertēmus |
| vōs | intervertētis |
| eī / eae / ea | intervertent |
Indicātīvus perfectum
| ego | intervertī |
| tū | intervertistī |
| is / ea / id | intervertit |
| nōs | intervertimus |
| vōs | intervertistis |
| eī / eae / ea | intervertērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | interverteram |
| tū | interverterās |
| is / ea / id | interverterat |
| nōs | interverterāmus |
| vōs | interverterātis |
| eī / eae / ea | interverterant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | interverterō |
| tū | interverteris |
| is / ea / id | interverterit |
| nōs | interverterimus |
| vōs | interverteritis |
| eī / eae / ea | interverterint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intervertam |
| tū | intervertās |
| is / ea / id | intervertat |
| nōs | intervertāmus |
| vōs | intervertātis |
| eī / eae / ea | intervertant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interverterem |
| tū | interverterēs |
| is / ea / id | interverteret |
| nōs | interverterēmus |
| vōs | interverterētis |
| eī / eae / ea | interverterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | interverterim |
| tū | interverterīs |
| is / ea / id | interverterit |
| nōs | interverterīmus |
| vōs | interverterītis |
| eī / eae / ea | interverterint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | intervertissem |
| tū | intervertissēs |
| is / ea / id | intervertisset |
| nōs | intervertissēmus |
| vōs | intervertissētis |
| eī / eae / ea | intervertissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | interverte |
| vōs | intervertite |
Imperātīvus futūrum
| tū | intervertitō |
| is / ea / id | intervertitō |
| vōs | intervertitōte |
| eī / eae / ea | intervertuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intervertere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | intervertisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interversūrum esse |
Participium praesēns
| — | intervertēns |
Participium futūrum
| — | interversūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | intervertendī |
Gerundium (datīvus)
| — | intervertendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | intervertendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | intervertendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | interversum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | interversū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intervertor |
| tū | interverteris |
| is / ea / id | intervertitur |
| nōs | intervertimur |
| vōs | intervertiminī |
| eī / eae / ea | intervertuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intervertēbar |
| tū | intervertēbāris |
| is / ea / id | intervertēbātur |
| nōs | intervertēbāmur |
| vōs | intervertēbāminī |
| eī / eae / ea | intervertēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | intervertar |
| tū | intervertēris |
| is / ea / id | intervertētur |
| nōs | intervertēmur |
| vōs | intervertēminī |
| eī / eae / ea | intervertentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intervertar |
| tū | intervertāris |
| is / ea / id | intervertātur |
| nōs | intervertāmur |
| vōs | intervertāminī |
| eī / eae / ea | intervertantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interverterer |
| tū | interverterēris |
| is / ea / id | interverterētur |
| nōs | interverterēmur |
| vōs | interverterēminī |
| eī / eae / ea | interverterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | intervertere |
| vōs | intervertiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | intervertitor |
| is / ea / id | intervertitor |
| eī / eae / ea | intervertuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intervertī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interversum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interversum īrī |
Participium perfectum
| — | interversus |
Participium futūrum
| — | intervertendus |