HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← interturbo — definición

Conjugation of interturbo

Regular CEFR B2
/[ɪn.tɛrˈtʊr.boː]/

to cause a disturbance or confusion Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego interturbō
interturbās
is / ea / id interturbat
nōs interturbāmus
vōs interturbātis
eī / eae / ea interturbant
Indicātīvus imperfectum
ego interturbābam
interturbābās
is / ea / id interturbābat
nōs interturbābāmus
vōs interturbābātis
eī / eae / ea interturbābant
Indicātīvus futūrum
ego interturbābō
interturbābis
is / ea / id interturbābit
nōs interturbābimus
vōs interturbābitis
eī / eae / ea interturbābunt
Indicātīvus perfectum
ego interturbāvī
interturbāvistī
is / ea / id interturbāvit
nōs interturbāvimus
vōs interturbāvistis
eī / eae / ea interturbāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego interturbāveram
interturbāverās
is / ea / id interturbāverat
nōs interturbāverāmus
vōs interturbāverātis
eī / eae / ea interturbāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego interturbāverō
interturbāveris
is / ea / id interturbāverit
nōs interturbāverimus
vōs interturbāveritis
eī / eae / ea interturbāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego interturbem
interturbēs
is / ea / id interturbet
nōs interturbēmus
vōs interturbētis
eī / eae / ea interturbent
Coniūnctīvus imperfectum
ego interturbārem
interturbārēs
is / ea / id interturbāret
nōs interturbārēmus
vōs interturbārētis
eī / eae / ea interturbārent
Coniūnctīvus perfectum
ego interturbāverim
interturbāverīs
is / ea / id interturbāverit
nōs interturbāverīmus
vōs interturbāverītis
eī / eae / ea interturbāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego interturbāvissem
interturbāvissēs
is / ea / id interturbāvisset
nōs interturbāvissēmus
vōs interturbāvissētis
eī / eae / ea interturbāvissent
Imperātīvus praesēns
interturbā
vōs interturbāte
Imperātīvus futūrum
interturbātō
is / ea / id interturbātō
vōs interturbātōte
eī / eae / ea interturbantō
Īnfīnītīvus praesēns
interturbāre
Īnfīnītīvus perfectum
interturbāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
interturbātūrum esse
Participium praesēns
interturbāns
Participium futūrum
interturbātūrus
Gerundium (genitīvus)
interturbandī
Gerundium (datīvus)
interturbandō
Gerundium (accūsātīvus)
interturbandum
Gerundium (ablātīvus)
interturbandō
Supīnum (accūsātīvus)
interturbātum
Supīnum (ablātīvus)
interturbātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego interturbor
interturbāris
is / ea / id interturbātur
nōs interturbāmur
vōs interturbāminī
eī / eae / ea interturbantur
Indicātīvus imperfectum
ego interturbābar
interturbābāris
is / ea / id interturbābātur
nōs interturbābāmur
vōs interturbābāminī
eī / eae / ea interturbābantur
Indicātīvus futūrum
ego interturbābor
interturbāberis
is / ea / id interturbābitur
nōs interturbābimur
vōs interturbābiminī
eī / eae / ea interturbābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego interturber
interturbēris
is / ea / id interturbētur
nōs interturbēmur
vōs interturbēminī
eī / eae / ea interturbentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego interturbārer
interturbārēris
is / ea / id interturbārētur
nōs interturbārēmur
vōs interturbārēminī
eī / eae / ea interturbārentur
Imperātīvus praesēns
interturbāre
vōs interturbāminī
Imperātīvus futūrum
interturbātor
is / ea / id interturbātor
eī / eae / ea interturbantor
Īnfīnītīvus praesēns
interturbārī
Īnfīnītīvus perfectum
interturbātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
interturbātum īrī
Participium perfectum
interturbātus
Participium futūrum
interturbandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary