HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← interrumpo — definition

Conjugation of interrumpo

Regular CEFR B2
[ɪn.tɛrˈrʊm.poː]

to break off, interrupt or cut short Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego interrumpō
tū interrumpis
is / ea / id interrumpit
nōs interrumpimus
vōs interrumpitis
eī / eae / ea interrumpunt
Indicātīvus imperfectum
ego interrumpēbam
tū interrumpēbās
is / ea / id interrumpēbat
nōs interrumpēbāmus
vōs interrumpēbātis
eī / eae / ea interrumpēbant
Indicātīvus futūrum
ego interrumpam
tū interrumpēs
is / ea / id interrumpet
nōs interrumpēmus
vōs interrumpētis
eī / eae / ea interrumpent
Indicātīvus perfectum
ego interrūpī
tū interrūpistī
is / ea / id interrūpit
nōs interrūpimus
vōs interrūpistis
eī / eae / ea interrūpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego interrūperam
tū interrūperās
is / ea / id interrūperat
nōs interrūperāmus
vōs interrūperātis
eī / eae / ea interrūperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego interrūperō
tū interrūperis
is / ea / id interrūperit
nōs interrūperimus
vōs interrūperitis
eī / eae / ea interrūperint
Coniūnctīvus praesēns
ego interrumpam
tū interrumpās
is / ea / id interrumpat
nōs interrumpāmus
vōs interrumpātis
eī / eae / ea interrumpant
Coniūnctīvus imperfectum
ego interrumperem
tū interrumperēs
is / ea / id interrumperet
nōs interrumperēmus
vōs interrumperētis
eī / eae / ea interrumperent
Coniūnctīvus perfectum
ego interrūperim
tū interrūperīs
is / ea / id interrūperit
nōs interrūperīmus
vōs interrūperītis
eī / eae / ea interrūperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego interrūpissem
tū interrūpissēs
is / ea / id interrūpisset
nōs interrūpissēmus
vōs interrūpissētis
eī / eae / ea interrūpissent
Imperātīvus praesēns
tū interrumpe
vōs interrumpite
Imperātīvus futūrum
tū interrumpitō
is / ea / id interrumpitō
vōs interrumpitōte
eī / eae / ea interrumpuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— interrumpere
Īnfīnītīvus perfectum
— interrūpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— interruptūrum esse
Participium praesēns
— interrumpēns
Participium futūrum
— interruptūrus
Gerundium (genitīvus)
— interrumpendī
Gerundium (datīvus)
— interrumpendō
Gerundium (accūsātīvus)
— interrumpendum
Gerundium (ablātīvus)
— interrumpendō
Supīnum (accūsātīvus)
— interruptum
Supīnum (ablātīvus)
— interruptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego interrumpor
tū interrumperis
is / ea / id interrumpitur
nōs interrumpimur
vōs interrumpiminī
eī / eae / ea interrumpuntur
Indicātīvus imperfectum
ego interrumpēbar
tū interrumpēbāris
is / ea / id interrumpēbātur
nōs interrumpēbāmur
vōs interrumpēbāminī
eī / eae / ea interrumpēbantur
Indicātīvus futūrum
ego interrumpar
tū interrumpēris
is / ea / id interrumpētur
nōs interrumpēmur
vōs interrumpēminī
eī / eae / ea interrumpentur
Coniūnctīvus praesēns
ego interrumpar
tū interrumpāris
is / ea / id interrumpātur
nōs interrumpāmur
vōs interrumpāminī
eī / eae / ea interrumpantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego interrumperer
tū interrumperēris
is / ea / id interrumperētur
nōs interrumperēmur
vōs interrumperēminī
eī / eae / ea interrumperentur
Imperātīvus praesēns
tū interrumpere
vōs interrumpiminī
Imperātīvus futūrum
tū interrumpitor
is / ea / id interrumpitor
eī / eae / ea interrumpuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— interrumpī
Īnfīnītīvus perfectum
— interruptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— interruptum īrī
Participium perfectum
— interruptus
Participium futūrum
— interrumpendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary