HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← interpono — definition

Conjugation of interpono

Regular CEFR B2
[ɪn.tɛrˈpoː.noː]

to insert, interpose or introduce (often in a bad way) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego interpōnō
tū interpōnis
is / ea / id interpōnit
nōs interpōnimus
vōs interpōnitis
eī / eae / ea interpōnunt
Indicātīvus imperfectum
ego interpōnēbam
tū interpōnēbās
is / ea / id interpōnēbat
nōs interpōnēbāmus
vōs interpōnēbātis
eī / eae / ea interpōnēbant
Indicātīvus futūrum
ego interpōnam
tū interpōnēs
is / ea / id interpōnet
nōs interpōnēmus
vōs interpōnētis
eī / eae / ea interpōnent
Indicātīvus perfectum
ego interposuī
tū interposuistī
is / ea / id interposuit
nōs interposuimus
vōs interposuistis
eī / eae / ea interposuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego interposueram
tū interposuerās
is / ea / id interposuerat
nōs interposuerāmus
vōs interposuerātis
eī / eae / ea interposuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego interposuerō
tū interposueris
is / ea / id interposuerit
nōs interposuerimus
vōs interposueritis
eī / eae / ea interposuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego interpōnam
tū interpōnās
is / ea / id interpōnat
nōs interpōnāmus
vōs interpōnātis
eī / eae / ea interpōnant
Coniūnctīvus imperfectum
ego interpōnerem
tū interpōnerēs
is / ea / id interpōneret
nōs interpōnerēmus
vōs interpōnerētis
eī / eae / ea interpōnerent
Coniūnctīvus perfectum
ego interposuerim
tū interposuerīs
is / ea / id interposuerit
nōs interposuerīmus
vōs interposuerītis
eī / eae / ea interposuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego interposuissem
tū interposuissēs
is / ea / id interposuisset
nōs interposuissēmus
vōs interposuissētis
eī / eae / ea interposuissent
Imperātīvus praesēns
tū interpōne
vōs interpōnite
Imperātīvus futūrum
tū interpōnitō
is / ea / id interpōnitō
vōs interpōnitōte
eī / eae / ea interpōnuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— interpōnere
Īnfīnītīvus perfectum
— interposuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— interpositūrum esse
Participium praesēns
— interpōnēns
Participium futūrum
— interpositūrus
Gerundium (genitīvus)
— interpōnendī
Gerundium (datīvus)
— interpōnendō
Gerundium (accūsātīvus)
— interpōnendum
Gerundium (ablātīvus)
— interpōnendō
Supīnum (accūsātīvus)
— interpositum
Supīnum (ablātīvus)
— interpositū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego interpōnor
tū interpōneris
is / ea / id interpōnitur
nōs interpōnimur
vōs interpōniminī
eī / eae / ea interpōnuntur
Indicātīvus imperfectum
ego interpōnēbar
tū interpōnēbāris
is / ea / id interpōnēbātur
nōs interpōnēbāmur
vōs interpōnēbāminī
eī / eae / ea interpōnēbantur
Indicātīvus futūrum
ego interpōnar
tū interpōnēris
is / ea / id interpōnētur
nōs interpōnēmur
vōs interpōnēminī
eī / eae / ea interpōnentur
Coniūnctīvus praesēns
ego interpōnar
tū interpōnāris
is / ea / id interpōnātur
nōs interpōnāmur
vōs interpōnāminī
eī / eae / ea interpōnantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego interpōnerer
tū interpōnerēris
is / ea / id interpōnerētur
nōs interpōnerēmur
vōs interpōnerēminī
eī / eae / ea interpōnerentur
Imperātīvus praesēns
tū interpōnere
vōs interpōniminī
Imperātīvus futūrum
tū interpōnitor
is / ea / id interpōnitor
eī / eae / ea interpōnuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— interpōnī
Īnfīnītīvus perfectum
— interpositum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— interpositum īrī
Participium perfectum
— interpositus
Participium futūrum
— interpōnendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary