Conjugation of intericio
/[ɪn.tɛˈrɪ.ki.oː]/to throw, cast or hurl between Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intericiō |
| tū | intericis |
| is / ea / id | intericit |
| nōs | intericimus |
| vōs | intericitis |
| eī / eae / ea | intericiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intericiēbam |
| tū | intericiēbās |
| is / ea / id | intericiēbat |
| nōs | intericiēbāmus |
| vōs | intericiēbātis |
| eī / eae / ea | intericiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | intericiam |
| tū | intericiēs |
| is / ea / id | intericiet |
| nōs | intericiēmus |
| vōs | intericiētis |
| eī / eae / ea | intericient |
Indicātīvus perfectum
| ego | interiēcī |
| tū | interiēcistī |
| is / ea / id | interiēcit |
| nōs | interiēcimus |
| vōs | interiēcistis |
| eī / eae / ea | interiēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | interiēceram |
| tū | interiēcerās |
| is / ea / id | interiēcerat |
| nōs | interiēcerāmus |
| vōs | interiēcerātis |
| eī / eae / ea | interiēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | interiēcerō |
| tū | interiēceris |
| is / ea / id | interiēcerit |
| nōs | interiēcerimus |
| vōs | interiēceritis |
| eī / eae / ea | interiēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intericiam |
| tū | intericiās |
| is / ea / id | intericiat |
| nōs | intericiāmus |
| vōs | intericiātis |
| eī / eae / ea | intericiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intericerem |
| tū | intericerēs |
| is / ea / id | intericeret |
| nōs | intericerēmus |
| vōs | intericerētis |
| eī / eae / ea | intericerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | interiēcerim |
| tū | interiēcerīs |
| is / ea / id | interiēcerit |
| nōs | interiēcerīmus |
| vōs | interiēcerītis |
| eī / eae / ea | interiēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | interiēcissem |
| tū | interiēcissēs |
| is / ea / id | interiēcisset |
| nōs | interiēcissēmus |
| vōs | interiēcissētis |
| eī / eae / ea | interiēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | interice |
| vōs | intericite |
Imperātīvus futūrum
| tū | intericitō |
| is / ea / id | intericitō |
| vōs | intericitōte |
| eī / eae / ea | intericiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intericere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interiēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interiectūrum esse |
Participium praesēns
| — | intericiēns |
Participium futūrum
| — | interiectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | intericiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | intericiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | intericiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | intericiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | interiectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | interiectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intericior |
| tū | intericeris |
| is / ea / id | intericitur |
| nōs | intericimur |
| vōs | intericiminī |
| eī / eae / ea | intericiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intericiēbar |
| tū | intericiēbāris |
| is / ea / id | intericiēbātur |
| nōs | intericiēbāmur |
| vōs | intericiēbāminī |
| eī / eae / ea | intericiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | intericiar |
| tū | intericiēris |
| is / ea / id | intericiētur |
| nōs | intericiēmur |
| vōs | intericiēminī |
| eī / eae / ea | intericientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intericiar |
| tū | intericiāris |
| is / ea / id | intericiātur |
| nōs | intericiāmur |
| vōs | intericiāminī |
| eī / eae / ea | intericiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intericerer |
| tū | intericerēris |
| is / ea / id | intericerētur |
| nōs | intericerēmur |
| vōs | intericerēminī |
| eī / eae / ea | intericerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | intericere |
| vōs | intericiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | intericitor |
| is / ea / id | intericitor |
| eī / eae / ea | intericiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intericī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interiectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interiectum īrī |
Participium perfectum
| — | interiectus |
Participium futūrum
| — | intericiendus |