HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intericio — definition

Conjugation of intericio

Regular CEFR B2
[ɪn.tɛˈrɪ.ki.oː]

to throw, cast or hurl between Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intericiō
tū intericis
is / ea / id intericit
nōs intericimus
vōs intericitis
eī / eae / ea intericiunt
Indicātīvus imperfectum
ego intericiēbam
tū intericiēbās
is / ea / id intericiēbat
nōs intericiēbāmus
vōs intericiēbātis
eī / eae / ea intericiēbant
Indicātīvus futūrum
ego intericiam
tū intericiēs
is / ea / id intericiet
nōs intericiēmus
vōs intericiētis
eī / eae / ea intericient
Indicātīvus perfectum
ego interiēcī
tū interiēcistī
is / ea / id interiēcit
nōs interiēcimus
vōs interiēcistis
eī / eae / ea interiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego interiēceram
tū interiēcerās
is / ea / id interiēcerat
nōs interiēcerāmus
vōs interiēcerātis
eī / eae / ea interiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego interiēcerō
tū interiēceris
is / ea / id interiēcerit
nōs interiēcerimus
vōs interiēceritis
eī / eae / ea interiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego intericiam
tū intericiās
is / ea / id intericiat
nōs intericiāmus
vōs intericiātis
eī / eae / ea intericiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego intericerem
tū intericerēs
is / ea / id intericeret
nōs intericerēmus
vōs intericerētis
eī / eae / ea intericerent
Coniūnctīvus perfectum
ego interiēcerim
tū interiēcerīs
is / ea / id interiēcerit
nōs interiēcerīmus
vōs interiēcerītis
eī / eae / ea interiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego interiēcissem
tū interiēcissēs
is / ea / id interiēcisset
nōs interiēcissēmus
vōs interiēcissētis
eī / eae / ea interiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū interice
vōs intericite
Imperātīvus futūrum
tū intericitō
is / ea / id intericitō
vōs intericitōte
eī / eae / ea intericiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— intericere
Īnfīnītīvus perfectum
— interiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— interiectūrum esse
Participium praesēns
— intericiēns
Participium futūrum
— interiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— intericiendī
Gerundium (datīvus)
— intericiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— intericiendum
Gerundium (ablātīvus)
— intericiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— interiectum
Supīnum (ablātīvus)
— interiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intericior
tū intericeris
is / ea / id intericitur
nōs intericimur
vōs intericiminī
eī / eae / ea intericiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego intericiēbar
tū intericiēbāris
is / ea / id intericiēbātur
nōs intericiēbāmur
vōs intericiēbāminī
eī / eae / ea intericiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intericiar
tū intericiēris
is / ea / id intericiētur
nōs intericiēmur
vōs intericiēminī
eī / eae / ea intericientur
Coniūnctīvus praesēns
ego intericiar
tū intericiāris
is / ea / id intericiātur
nōs intericiāmur
vōs intericiāminī
eī / eae / ea intericiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intericerer
tū intericerēris
is / ea / id intericerētur
nōs intericerēmur
vōs intericerēminī
eī / eae / ea intericerentur
Imperātīvus praesēns
tū intericere
vōs intericiminī
Imperātīvus futūrum
tū intericitor
is / ea / id intericitor
eī / eae / ea intericiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— intericī
Īnfīnītīvus perfectum
— interiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— interiectum īrī
Participium perfectum
— interiectus
Participium futūrum
— intericiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary