Conjugation of interiacio
/[ɪn.tɛrˈja.ki.oː]/to interpose, intersperse, intervene, intermingle Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | interiaciō |
| tū | interiacis |
| is / ea / id | interiacit |
| nōs | interiacimus |
| vōs | interiacitis |
| eī / eae / ea | interiaciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | interiaciēbam |
| tū | interiaciēbās |
| is / ea / id | interiaciēbat |
| nōs | interiaciēbāmus |
| vōs | interiaciēbātis |
| eī / eae / ea | interiaciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | interiaciam |
| tū | interiaciēs |
| is / ea / id | interiaciet |
| nōs | interiaciēmus |
| vōs | interiaciētis |
| eī / eae / ea | interiacient |
Indicātīvus perfectum
| ego | interiēcī |
| tū | interiēcistī |
| is / ea / id | interiēcit |
| nōs | interiēcimus |
| vōs | interiēcistis |
| eī / eae / ea | interiēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | interiēceram |
| tū | interiēcerās |
| is / ea / id | interiēcerat |
| nōs | interiēcerāmus |
| vōs | interiēcerātis |
| eī / eae / ea | interiēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | interiēcerō |
| tū | interiēceris |
| is / ea / id | interiēcerit |
| nōs | interiēcerimus |
| vōs | interiēceritis |
| eī / eae / ea | interiēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | interiaciam |
| tū | interiaciās |
| is / ea / id | interiaciat |
| nōs | interiaciāmus |
| vōs | interiaciātis |
| eī / eae / ea | interiaciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interiacerem |
| tū | interiacerēs |
| is / ea / id | interiaceret |
| nōs | interiacerēmus |
| vōs | interiacerētis |
| eī / eae / ea | interiacerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | interiēcerim |
| tū | interiēcerīs |
| is / ea / id | interiēcerit |
| nōs | interiēcerīmus |
| vōs | interiēcerītis |
| eī / eae / ea | interiēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | interiēcissem |
| tū | interiēcissēs |
| is / ea / id | interiēcisset |
| nōs | interiēcissēmus |
| vōs | interiēcissētis |
| eī / eae / ea | interiēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | interiace |
| vōs | interiacite |
Imperātīvus futūrum
| tū | interiacitō |
| is / ea / id | interiacitō |
| vōs | interiacitōte |
| eī / eae / ea | interiaciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | interiacere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interiēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interiectūrum esse |
Participium praesēns
| — | interiaciēns |
Participium futūrum
| — | interiectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | interiaciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | interiaciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | interiaciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | interiaciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | interiectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | interiectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | interiacior |
| tū | interiaceris |
| is / ea / id | interiacitur |
| nōs | interiacimur |
| vōs | interiaciminī |
| eī / eae / ea | interiaciuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | interiaciēbar |
| tū | interiaciēbāris |
| is / ea / id | interiaciēbātur |
| nōs | interiaciēbāmur |
| vōs | interiaciēbāminī |
| eī / eae / ea | interiaciēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | interiaciar |
| tū | interiaciēris |
| is / ea / id | interiaciētur |
| nōs | interiaciēmur |
| vōs | interiaciēminī |
| eī / eae / ea | interiacientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | interiaciar |
| tū | interiaciāris |
| is / ea / id | interiaciātur |
| nōs | interiaciāmur |
| vōs | interiaciāminī |
| eī / eae / ea | interiaciantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interiacerer |
| tū | interiacerēris |
| is / ea / id | interiacerētur |
| nōs | interiacerēmur |
| vōs | interiacerēminī |
| eī / eae / ea | interiacerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | interiacere |
| vōs | interiaciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | interiacitor |
| is / ea / id | interiacitor |
| eī / eae / ea | interiaciuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | interiacī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interiectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interiectum īrī |
Participium perfectum
| — | interiectus |
Participium futūrum
| — | interiaciendus |