HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← interdeico — definition

Conjugation of interdeico

Regular CEFR B2

Old Latin form of interdīcō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego interdeicō
tū interdeicis
is / ea / id interdeicit
nōs interdeicimus
vōs interdeicitis
eī / eae / ea interdeicunt
Indicātīvus imperfectum
ego interdeicēbam
tū interdeicēbās
is / ea / id interdeicēbat
nōs interdeicēbāmus
vōs interdeicēbātis
eī / eae / ea interdeicēbant
Indicātīvus futūrum
ego interdeicam
tū interdeicēs
is / ea / id interdeicet
nōs interdeicēmus
vōs interdeicētis
eī / eae / ea interdeicent
Indicātīvus perfectum
ego interdeixī
tū interdeixistī
is / ea / id interdeixit
nōs interdeiximus
vōs interdeixistis
eī / eae / ea interdeixērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego interdeixeram
tū interdeixerās
is / ea / id interdeixerat
nōs interdeixerāmus
vōs interdeixerātis
eī / eae / ea interdeixerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego interdeixerō
tū interdeixeris
is / ea / id interdeixerit
nōs interdeixerimus
vōs interdeixeritis
eī / eae / ea interdeixerint
Coniūnctīvus praesēns
ego interdeicam
tū interdeicās
is / ea / id interdeicat
nōs interdeicāmus
vōs interdeicātis
eī / eae / ea interdeicant
Coniūnctīvus imperfectum
ego interdeicerem
tū interdeicerēs
is / ea / id interdeiceret
nōs interdeicerēmus
vōs interdeicerētis
eī / eae / ea interdeicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego interdeixerim
tū interdeixerīs
is / ea / id interdeixerit
nōs interdeixerīmus
vōs interdeixerītis
eī / eae / ea interdeixerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego interdeixissem
tū interdeixissēs
is / ea / id interdeixisset
nōs interdeixissēmus
vōs interdeixissētis
eī / eae / ea interdeixissent
Imperātīvus praesēns
tū interdeice
vōs interdeicite
Imperātīvus futūrum
tū interdeicitō
is / ea / id interdeicitō
vōs interdeicitōte
eī / eae / ea interdeicuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— interdeicere
Īnfīnītīvus perfectum
— interdeixisse
Īnfīnītīvus futūrum
— interdictūrum esse
Participium praesēns
— interdeicēns
Participium futūrum
— interdictūrus
Gerundium (genitīvus)
— interdeicendī
Gerundium (datīvus)
— interdeicendō
Gerundium (accūsātīvus)
— interdeicendum
Gerundium (ablātīvus)
— interdeicendō
Supīnum (accūsātīvus)
— interdictum
Supīnum (ablātīvus)
— interdictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego interdeicor
tū interdeiceris
is / ea / id interdeicitur
nōs interdeicimur
vōs interdeiciminī
eī / eae / ea interdeicuntur
Indicātīvus imperfectum
ego interdeicēbar
tū interdeicēbāris
is / ea / id interdeicēbātur
nōs interdeicēbāmur
vōs interdeicēbāminī
eī / eae / ea interdeicēbantur
Indicātīvus futūrum
ego interdeicar
tū interdeicēris
is / ea / id interdeicētur
nōs interdeicēmur
vōs interdeicēminī
eī / eae / ea interdeicentur
Coniūnctīvus praesēns
ego interdeicar
tū interdeicāris
is / ea / id interdeicātur
nōs interdeicāmur
vōs interdeicāminī
eī / eae / ea interdeicantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego interdeicerer
tū interdeicerēris
is / ea / id interdeicerētur
nōs interdeicerēmur
vōs interdeicerēminī
eī / eae / ea interdeicerentur
Imperātīvus praesēns
tū interdeicere
vōs interdeiciminī
Imperātīvus futūrum
tū interdeicitor
is / ea / id interdeicitor
eī / eae / ea interdeicuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— interdeicī
Īnfīnītīvus perfectum
— interdictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— interdictum īrī
Participium perfectum
— interdictus
Participium futūrum
— interdeicendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary