HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intercurso — definition

Conjugation of intercurso

Regular CEFR B2
[ɪn.tɛrˈkʊr.soː]

dative/ablative masculine/neuter singular of intercursus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intercursō
tū intercursās
is / ea / id intercursat
nōs intercursāmus
vōs intercursātis
eī / eae / ea intercursant
Indicātīvus imperfectum
ego intercursābam
tū intercursābās
is / ea / id intercursābat
nōs intercursābāmus
vōs intercursābātis
eī / eae / ea intercursābant
Indicātīvus futūrum
ego intercursābō
tū intercursābis
is / ea / id intercursābit
nōs intercursābimus
vōs intercursābitis
eī / eae / ea intercursābunt
Indicātīvus perfectum
ego intercursāvī
tū intercursāvistī
is / ea / id intercursāvit
nōs intercursāvimus
vōs intercursāvistis
eī / eae / ea intercursāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intercursāveram
tū intercursāverās
is / ea / id intercursāverat
nōs intercursāverāmus
vōs intercursāverātis
eī / eae / ea intercursāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intercursāverō
tū intercursāveris
is / ea / id intercursāverit
nōs intercursāverimus
vōs intercursāveritis
eī / eae / ea intercursāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego intercursem
tū intercursēs
is / ea / id intercurset
nōs intercursēmus
vōs intercursētis
eī / eae / ea intercursent
Coniūnctīvus imperfectum
ego intercursārem
tū intercursārēs
is / ea / id intercursāret
nōs intercursārēmus
vōs intercursārētis
eī / eae / ea intercursārent
Coniūnctīvus perfectum
ego intercursāverim
tū intercursāverīs
is / ea / id intercursāverit
nōs intercursāverīmus
vōs intercursāverītis
eī / eae / ea intercursāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intercursāvissem
tū intercursāvissēs
is / ea / id intercursāvisset
nōs intercursāvissēmus
vōs intercursāvissētis
eī / eae / ea intercursāvissent
Imperātīvus praesēns
tū intercursā
vōs intercursāte
Imperātīvus futūrum
tū intercursātō
is / ea / id intercursātō
vōs intercursātōte
eī / eae / ea intercursantō
Īnfīnītīvus praesēns
— intercursāre
Īnfīnītīvus perfectum
— intercursāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— intercursātūrum esse
Participium praesēns
— intercursāns
Participium futūrum
— intercursātūrus
Gerundium (genitīvus)
— intercursandī
Gerundium (datīvus)
— intercursandō
Gerundium (accūsātīvus)
— intercursandum
Gerundium (ablātīvus)
— intercursandō
Supīnum (accūsātīvus)
— intercursātum
Supīnum (ablātīvus)
— intercursātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intercursor
tū intercursāris
is / ea / id intercursātur
nōs intercursāmur
vōs intercursāminī
eī / eae / ea intercursantur
Indicātīvus imperfectum
ego intercursābar
tū intercursābāris
is / ea / id intercursābātur
nōs intercursābāmur
vōs intercursābāminī
eī / eae / ea intercursābantur
Indicātīvus futūrum
ego intercursābor
tū intercursāberis
is / ea / id intercursābitur
nōs intercursābimur
vōs intercursābiminī
eī / eae / ea intercursābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego intercurser
tū intercursēris
is / ea / id intercursētur
nōs intercursēmur
vōs intercursēminī
eī / eae / ea intercursentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intercursārer
tū intercursārēris
is / ea / id intercursārētur
nōs intercursārēmur
vōs intercursārēminī
eī / eae / ea intercursārentur
Imperātīvus praesēns
tū intercursāre
vōs intercursāminī
Imperātīvus futūrum
tū intercursātor
is / ea / id intercursātor
eī / eae / ea intercursantor
Īnfīnītīvus praesēns
— intercursārī
Īnfīnītīvus perfectum
— intercursātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— intercursātum īrī
Participium perfectum
— intercursātus
Participium futūrum
— intercursandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary