HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intercipio — definition

Conjugation of intercipio

Regular CEFR B2
[ɪn.tɛrˈkɪ.pi.oː]

to interrupt, cut off Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intercipiō
tū intercipis
is / ea / id intercipit
nōs intercipimus
vōs intercipitis
eī / eae / ea intercipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego intercipiēbam
tū intercipiēbās
is / ea / id intercipiēbat
nōs intercipiēbāmus
vōs intercipiēbātis
eī / eae / ea intercipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego intercipiam
tū intercipiēs
is / ea / id intercipiet
nōs intercipiēmus
vōs intercipiētis
eī / eae / ea intercipient
Indicātīvus perfectum
ego intercēpī
tū intercēpistī
is / ea / id intercēpit
nōs intercēpimus
vōs intercēpistis
eī / eae / ea intercēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intercēperam
tū intercēperās
is / ea / id intercēperat
nōs intercēperāmus
vōs intercēperātis
eī / eae / ea intercēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intercēperō
tū intercēperis
is / ea / id intercēperit
nōs intercēperimus
vōs intercēperitis
eī / eae / ea intercēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego intercipiam
tū intercipiās
is / ea / id intercipiat
nōs intercipiāmus
vōs intercipiātis
eī / eae / ea intercipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego interciperem
tū interciperēs
is / ea / id interciperet
nōs interciperēmus
vōs interciperētis
eī / eae / ea interciperent
Coniūnctīvus perfectum
ego intercēperim
tū intercēperīs
is / ea / id intercēperit
nōs intercēperīmus
vōs intercēperītis
eī / eae / ea intercēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intercēpissem
tū intercēpissēs
is / ea / id intercēpisset
nōs intercēpissēmus
vōs intercēpissētis
eī / eae / ea intercēpissent
Imperātīvus praesēns
tū intercipe
vōs intercipite
Imperātīvus futūrum
tū intercipitō
is / ea / id intercipitō
vōs intercipitōte
eī / eae / ea intercipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— intercipere
Īnfīnītīvus perfectum
— intercēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— interceptūrum esse
Participium praesēns
— intercipiēns
Participium futūrum
— interceptūrus
Gerundium (genitīvus)
— intercipiendī
Gerundium (datīvus)
— intercipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— intercipiendum
Gerundium (ablātīvus)
— intercipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— interceptum
Supīnum (ablātīvus)
— interceptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intercipior
tū interciperis
is / ea / id intercipitur
nōs intercipimur
vōs intercipiminī
eī / eae / ea intercipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego intercipiēbar
tū intercipiēbāris
is / ea / id intercipiēbātur
nōs intercipiēbāmur
vōs intercipiēbāminī
eī / eae / ea intercipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intercipiar
tū intercipiēris
is / ea / id intercipiētur
nōs intercipiēmur
vōs intercipiēminī
eī / eae / ea intercipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego intercipiar
tū intercipiāris
is / ea / id intercipiātur
nōs intercipiāmur
vōs intercipiāminī
eī / eae / ea intercipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego interciperer
tū interciperēris
is / ea / id interciperētur
nōs interciperēmur
vōs interciperēminī
eī / eae / ea interciperentur
Imperātīvus praesēns
tū intercipere
vōs intercipiminī
Imperātīvus futūrum
tū intercipitor
is / ea / id intercipitor
eī / eae / ea intercipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— intercipī
Īnfīnītīvus perfectum
— interceptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— interceptum īrī
Participium perfectum
— interceptus
Participium futūrum
— intercipiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary