HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intercipio — definición

Conjugation of intercipio

Regular CEFR B2
/[ɪn.tɛrˈkɪ.pi.oː]/

to interrupt, cut off Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intercipiō
intercipis
is / ea / id intercipit
nōs intercipimus
vōs intercipitis
eī / eae / ea intercipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego intercipiēbam
intercipiēbās
is / ea / id intercipiēbat
nōs intercipiēbāmus
vōs intercipiēbātis
eī / eae / ea intercipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego intercipiam
intercipiēs
is / ea / id intercipiet
nōs intercipiēmus
vōs intercipiētis
eī / eae / ea intercipient
Indicātīvus perfectum
ego intercēpī
intercēpistī
is / ea / id intercēpit
nōs intercēpimus
vōs intercēpistis
eī / eae / ea intercēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intercēperam
intercēperās
is / ea / id intercēperat
nōs intercēperāmus
vōs intercēperātis
eī / eae / ea intercēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intercēperō
intercēperis
is / ea / id intercēperit
nōs intercēperimus
vōs intercēperitis
eī / eae / ea intercēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego intercipiam
intercipiās
is / ea / id intercipiat
nōs intercipiāmus
vōs intercipiātis
eī / eae / ea intercipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego interciperem
interciperēs
is / ea / id interciperet
nōs interciperēmus
vōs interciperētis
eī / eae / ea interciperent
Coniūnctīvus perfectum
ego intercēperim
intercēperīs
is / ea / id intercēperit
nōs intercēperīmus
vōs intercēperītis
eī / eae / ea intercēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intercēpissem
intercēpissēs
is / ea / id intercēpisset
nōs intercēpissēmus
vōs intercēpissētis
eī / eae / ea intercēpissent
Imperātīvus praesēns
intercipe
vōs intercipite
Imperātīvus futūrum
intercipitō
is / ea / id intercipitō
vōs intercipitōte
eī / eae / ea intercipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
intercipere
Īnfīnītīvus perfectum
intercēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
interceptūrum esse
Participium praesēns
intercipiēns
Participium futūrum
interceptūrus
Gerundium (genitīvus)
intercipiendī
Gerundium (datīvus)
intercipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
intercipiendum
Gerundium (ablātīvus)
intercipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
interceptum
Supīnum (ablātīvus)
interceptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intercipior
interciperis
is / ea / id intercipitur
nōs intercipimur
vōs intercipiminī
eī / eae / ea intercipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego intercipiēbar
intercipiēbāris
is / ea / id intercipiēbātur
nōs intercipiēbāmur
vōs intercipiēbāminī
eī / eae / ea intercipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intercipiar
intercipiēris
is / ea / id intercipiētur
nōs intercipiēmur
vōs intercipiēminī
eī / eae / ea intercipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego intercipiar
intercipiāris
is / ea / id intercipiātur
nōs intercipiāmur
vōs intercipiāminī
eī / eae / ea intercipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego interciperer
interciperēris
is / ea / id interciperētur
nōs interciperēmur
vōs interciperēminī
eī / eae / ea interciperentur
Imperātīvus praesēns
intercipere
vōs intercipiminī
Imperātīvus futūrum
intercipitor
is / ea / id intercipitor
eī / eae / ea intercipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
intercipī
Īnfīnītīvus perfectum
interceptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
interceptum īrī
Participium perfectum
interceptus
Participium futūrum
intercipiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary