HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intercedo — definition

Conjugation of intercedo

Regular CEFR B2
[ɪn.tɛrˈkeː.doː]

to pass, elapse (in the 3rd person, with time as the subject) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intercēdō
tū intercēdis
is / ea / id intercēdit
nōs intercēdimus
vōs intercēditis
eī / eae / ea intercēdunt
Indicātīvus imperfectum
ego intercēdēbam
tū intercēdēbās
is / ea / id intercēdēbat
nōs intercēdēbāmus
vōs intercēdēbātis
eī / eae / ea intercēdēbant
Indicātīvus futūrum
ego intercēdam
tū intercēdēs
is / ea / id intercēdet
nōs intercēdēmus
vōs intercēdētis
eī / eae / ea intercēdent
Indicātīvus perfectum
ego intercessī
tū intercessistī
is / ea / id intercessit
nōs intercessimus
vōs intercessistis
eī / eae / ea intercessērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intercesseram
tū intercesserās
is / ea / id intercesserat
nōs intercesserāmus
vōs intercesserātis
eī / eae / ea intercesserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intercesserō
tū intercesseris
is / ea / id intercesserit
nōs intercesserimus
vōs intercesseritis
eī / eae / ea intercesserint
Coniūnctīvus praesēns
ego intercēdam
tū intercēdās
is / ea / id intercēdat
nōs intercēdāmus
vōs intercēdātis
eī / eae / ea intercēdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego intercēderem
tū intercēderēs
is / ea / id intercēderet
nōs intercēderēmus
vōs intercēderētis
eī / eae / ea intercēderent
Coniūnctīvus perfectum
ego intercesserim
tū intercesserīs
is / ea / id intercesserit
nōs intercesserīmus
vōs intercesserītis
eī / eae / ea intercesserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intercessissem
tū intercessissēs
is / ea / id intercessisset
nōs intercessissēmus
vōs intercessissētis
eī / eae / ea intercessissent
Imperātīvus praesēns
tū intercēde
vōs intercēdite
Imperātīvus futūrum
tū intercēditō
is / ea / id intercēditō
vōs intercēditōte
eī / eae / ea intercēduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— intercēdere
Īnfīnītīvus perfectum
— intercessisse
Īnfīnītīvus futūrum
— intercessūrum esse
Participium praesēns
— intercēdēns
Participium futūrum
— intercessūrus
Gerundium (genitīvus)
— intercēdendī
Gerundium (datīvus)
— intercēdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— intercēdendum
Gerundium (ablātīvus)
— intercēdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— intercessum
Supīnum (ablātīvus)
— intercessū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intercēdor
tū intercēderis
is / ea / id intercēditur
nōs intercēdimur
vōs intercēdiminī
eī / eae / ea intercēduntur
Indicātīvus imperfectum
ego intercēdēbar
tū intercēdēbāris
is / ea / id intercēdēbātur
nōs intercēdēbāmur
vōs intercēdēbāminī
eī / eae / ea intercēdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intercēdar
tū intercēdēris
is / ea / id intercēdētur
nōs intercēdēmur
vōs intercēdēminī
eī / eae / ea intercēdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego intercēdar
tū intercēdāris
is / ea / id intercēdātur
nōs intercēdāmur
vōs intercēdāminī
eī / eae / ea intercēdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intercēderer
tū intercēderēris
is / ea / id intercēderētur
nōs intercēderēmur
vōs intercēderēminī
eī / eae / ea intercēderentur
Imperātīvus praesēns
tū intercēdere
vōs intercēdiminī
Imperātīvus futūrum
tū intercēditor
is / ea / id intercēditor
eī / eae / ea intercēduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— intercēdī
Īnfīnītīvus perfectum
— intercessum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— intercessum īrī
Participium perfectum
— intercessus
Participium futūrum
— intercēdendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary