HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intendo — definition

Conjugation of intendo

Regular CEFR B1
[ɪnˈtɛn.doː]

to turn one's attention to, focus (on) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intendō
tū intendis
is / ea / id intendit
nōs intendimus
vōs intenditis
eī / eae / ea intendunt
Indicātīvus imperfectum
ego intendēbam
tū intendēbās
is / ea / id intendēbat
nōs intendēbāmus
vōs intendēbātis
eī / eae / ea intendēbant
Indicātīvus futūrum
ego intendam
tū intendēs
is / ea / id intendet
nōs intendēmus
vōs intendētis
eī / eae / ea intendent
Indicātīvus perfectum
ego intendī
tū intendistī
is / ea / id intendit
nōs intendimus
vōs intendistis
eī / eae / ea intendērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intenderam
tū intenderās
is / ea / id intenderat
nōs intenderāmus
vōs intenderātis
eī / eae / ea intenderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intenderō
tū intenderis
is / ea / id intenderit
nōs intenderimus
vōs intenderitis
eī / eae / ea intenderint
Coniūnctīvus praesēns
ego intendam
tū intendās
is / ea / id intendat
nōs intendāmus
vōs intendātis
eī / eae / ea intendant
Coniūnctīvus imperfectum
ego intenderem
tū intenderēs
is / ea / id intenderet
nōs intenderēmus
vōs intenderētis
eī / eae / ea intenderent
Coniūnctīvus perfectum
ego intenderim
tū intenderīs
is / ea / id intenderit
nōs intenderīmus
vōs intenderītis
eī / eae / ea intenderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intendissem
tū intendissēs
is / ea / id intendisset
nōs intendissēmus
vōs intendissētis
eī / eae / ea intendissent
Imperātīvus praesēns
tū intende
vōs intendite
Imperātīvus futūrum
tū intenditō
is / ea / id intenditō
vōs intenditōte
eī / eae / ea intenduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— intendere
Īnfīnītīvus perfectum
— intendisse
Īnfīnītīvus futūrum
— intentūrum esse
Participium praesēns
— intendēns
Participium futūrum
— intentūrus
Gerundium (genitīvus)
— intendendī
Gerundium (datīvus)
— intendendō
Gerundium (accūsātīvus)
— intendendum
Gerundium (ablātīvus)
— intendendō
Supīnum (accūsātīvus)
— intentum
Supīnum (ablātīvus)
— intentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intendor
tū intenderis
is / ea / id intenditur
nōs intendimur
vōs intendiminī
eī / eae / ea intenduntur
Indicātīvus imperfectum
ego intendēbar
tū intendēbāris
is / ea / id intendēbātur
nōs intendēbāmur
vōs intendēbāminī
eī / eae / ea intendēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intendar
tū intendēris
is / ea / id intendētur
nōs intendēmur
vōs intendēminī
eī / eae / ea intendentur
Coniūnctīvus praesēns
ego intendar
tū intendāris
is / ea / id intendātur
nōs intendāmur
vōs intendāminī
eī / eae / ea intendantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intenderer
tū intenderēris
is / ea / id intenderētur
nōs intenderēmur
vōs intenderēminī
eī / eae / ea intenderentur
Imperātīvus praesēns
tū intendere
vōs intendiminī
Imperātīvus futūrum
tū intenditor
is / ea / id intenditor
eī / eae / ea intenduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— intendī
Īnfīnītīvus perfectum
— intentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— intentum īrī
Participium perfectum
— intentus
Participium futūrum
— intendendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary