HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intellego — definition

Conjugation of intellego

Regular CEFR B2
[ɪnˈtɛl.lɛ.ɡoː]

to perceive, discern, see, observe, recognise; feel, notice Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intellegō
tū intellegis
is / ea / id intellegit
nōs intellegimus
vōs intellegitis
eī / eae / ea intellegunt
Indicātīvus imperfectum
ego intellegēbam
tū intellegēbās
is / ea / id intellegēbat
nōs intellegēbāmus
vōs intellegēbātis
eī / eae / ea intellegēbant
Indicātīvus futūrum
ego intellegam
tū intellegēs
is / ea / id intelleget
nōs intellegēmus
vōs intellegētis
eī / eae / ea intellegent
Indicātīvus perfectum
ego intellēxī
tū intellēxistī
is / ea / id intellēxit
nōs intellēximus
vōs intellēxistis
eī / eae / ea intellēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intellēxeram
tū intellēxerās
is / ea / id intellēxerat
nōs intellēxerāmus
vōs intellēxerātis
eī / eae / ea intellēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intellēxerō
tū intellēxeris
is / ea / id intellēxerit
nōs intellēxerimus
vōs intellēxeritis
eī / eae / ea intellēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego intellegam
tū intellegās
is / ea / id intellegat
nōs intellegāmus
vōs intellegātis
eī / eae / ea intellegant
Coniūnctīvus imperfectum
ego intellegerem
tū intellegerēs
is / ea / id intellegeret
nōs intellegerēmus
vōs intellegerētis
eī / eae / ea intellegerent
Coniūnctīvus perfectum
ego intellēxerim
tū intellēxerīs
is / ea / id intellēxerit
nōs intellēxerīmus
vōs intellēxerītis
eī / eae / ea intellēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intellēxissem
tū intellēxissēs
is / ea / id intellēxisset
nōs intellēxissēmus
vōs intellēxissētis
eī / eae / ea intellēxissent
Imperātīvus praesēns
tū intellege
vōs intellegite
Imperātīvus futūrum
tū intellegitō
is / ea / id intellegitō
vōs intellegitōte
eī / eae / ea intelleguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— intellegere
Īnfīnītīvus perfectum
— intellēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— intellēctūrum esse
Participium praesēns
— intellegēns
Participium futūrum
— intellēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— intellegendī
Gerundium (datīvus)
— intellegendō
Gerundium (accūsātīvus)
— intellegendum
Gerundium (ablātīvus)
— intellegendō
Supīnum (accūsātīvus)
— intellēctum
Supīnum (ablātīvus)
— intellēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intellegor
tū intellegeris
is / ea / id intellegitur
nōs intellegimur
vōs intellegiminī
eī / eae / ea intelleguntur
Indicātīvus imperfectum
ego intellegēbar
tū intellegēbāris
is / ea / id intellegēbātur
nōs intellegēbāmur
vōs intellegēbāminī
eī / eae / ea intellegēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intellegar
tū intellegēris
is / ea / id intellegētur
nōs intellegēmur
vōs intellegēminī
eī / eae / ea intellegentur
Coniūnctīvus praesēns
ego intellegar
tū intellegāris
is / ea / id intellegātur
nōs intellegāmur
vōs intellegāminī
eī / eae / ea intellegantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intellegerer
tū intellegerēris
is / ea / id intellegerētur
nōs intellegerēmur
vōs intellegerēminī
eī / eae / ea intellegerentur
Imperātīvus praesēns
tū intellegere
vōs intellegiminī
Imperātīvus futūrum
tū intellegitor
is / ea / id intellegitor
eī / eae / ea intelleguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— intellegī
Īnfīnītīvus perfectum
— intellēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— intellēctum īrī
Participium perfectum
— intellēctus
Participium futūrum
— intellegendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary