Conjugation of intellego
/[ɪnˈtɛl.lɛ.ɡoː]/to perceive, discern, see, observe, recognise; feel, notice Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intellegō |
| tū | intellegis |
| is / ea / id | intellegit |
| nōs | intellegimus |
| vōs | intellegitis |
| eī / eae / ea | intellegunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intellegēbam |
| tū | intellegēbās |
| is / ea / id | intellegēbat |
| nōs | intellegēbāmus |
| vōs | intellegēbātis |
| eī / eae / ea | intellegēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | intellegam |
| tū | intellegēs |
| is / ea / id | intelleget |
| nōs | intellegēmus |
| vōs | intellegētis |
| eī / eae / ea | intellegent |
Indicātīvus perfectum
| ego | intellēxī |
| tū | intellēxistī |
| is / ea / id | intellēxit |
| nōs | intellēximus |
| vōs | intellēxistis |
| eī / eae / ea | intellēxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | intellēxeram |
| tū | intellēxerās |
| is / ea / id | intellēxerat |
| nōs | intellēxerāmus |
| vōs | intellēxerātis |
| eī / eae / ea | intellēxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | intellēxerō |
| tū | intellēxeris |
| is / ea / id | intellēxerit |
| nōs | intellēxerimus |
| vōs | intellēxeritis |
| eī / eae / ea | intellēxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intellegam |
| tū | intellegās |
| is / ea / id | intellegat |
| nōs | intellegāmus |
| vōs | intellegātis |
| eī / eae / ea | intellegant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intellegerem |
| tū | intellegerēs |
| is / ea / id | intellegeret |
| nōs | intellegerēmus |
| vōs | intellegerētis |
| eī / eae / ea | intellegerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | intellēxerim |
| tū | intellēxerīs |
| is / ea / id | intellēxerit |
| nōs | intellēxerīmus |
| vōs | intellēxerītis |
| eī / eae / ea | intellēxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | intellēxissem |
| tū | intellēxissēs |
| is / ea / id | intellēxisset |
| nōs | intellēxissēmus |
| vōs | intellēxissētis |
| eī / eae / ea | intellēxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | intellege |
| vōs | intellegite |
Imperātīvus futūrum
| tū | intellegitō |
| is / ea / id | intellegitō |
| vōs | intellegitōte |
| eī / eae / ea | intelleguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intellegere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | intellēxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | intellēctūrum esse |
Participium praesēns
| — | intellegēns |
Participium futūrum
| — | intellēctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | intellegendī |
Gerundium (datīvus)
| — | intellegendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | intellegendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | intellegendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | intellēctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | intellēctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intellegor |
| tū | intellegeris |
| is / ea / id | intellegitur |
| nōs | intellegimur |
| vōs | intellegiminī |
| eī / eae / ea | intelleguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intellegēbar |
| tū | intellegēbāris |
| is / ea / id | intellegēbātur |
| nōs | intellegēbāmur |
| vōs | intellegēbāminī |
| eī / eae / ea | intellegēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | intellegar |
| tū | intellegēris |
| is / ea / id | intellegētur |
| nōs | intellegēmur |
| vōs | intellegēminī |
| eī / eae / ea | intellegentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intellegar |
| tū | intellegāris |
| is / ea / id | intellegātur |
| nōs | intellegāmur |
| vōs | intellegāminī |
| eī / eae / ea | intellegantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intellegerer |
| tū | intellegerēris |
| is / ea / id | intellegerētur |
| nōs | intellegerēmur |
| vōs | intellegerēminī |
| eī / eae / ea | intellegerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | intellegere |
| vōs | intellegiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | intellegitor |
| is / ea / id | intellegitor |
| eī / eae / ea | intelleguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intellegī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | intellēctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | intellēctum īrī |
Participium perfectum
| — | intellēctus |
Participium futūrum
| — | intellegendus |