HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← insulto — definition

Conjugation of insulto

Regular CEFR B1
[ĩːˈsʊɫ.toː]

to spring, leap or jump at or upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsultō
tū īnsultās
is / ea / id īnsultat
nōs īnsultāmus
vōs īnsultātis
eī / eae / ea īnsultant
Indicātīvus imperfectum
ego īnsultābam
tū īnsultābās
is / ea / id īnsultābat
nōs īnsultābāmus
vōs īnsultābātis
eī / eae / ea īnsultābant
Indicātīvus futūrum
ego īnsultābō
tū īnsultābis
is / ea / id īnsultābit
nōs īnsultābimus
vōs īnsultābitis
eī / eae / ea īnsultābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnsultāvī
tū īnsultāvistī
is / ea / id īnsultāvit
nōs īnsultāvimus
vōs īnsultāvistis
eī / eae / ea īnsultāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnsultāveram
tū īnsultāverās
is / ea / id īnsultāverat
nōs īnsultāverāmus
vōs īnsultāverātis
eī / eae / ea īnsultāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnsultāverō
tū īnsultāveris
is / ea / id īnsultāverit
nōs īnsultāverimus
vōs īnsultāveritis
eī / eae / ea īnsultāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsultem
tū īnsultēs
is / ea / id īnsultet
nōs īnsultēmus
vōs īnsultētis
eī / eae / ea īnsultent
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsultārem
tū īnsultārēs
is / ea / id īnsultāret
nōs īnsultārēmus
vōs īnsultārētis
eī / eae / ea īnsultārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnsultāverim
tū īnsultāverīs
is / ea / id īnsultāverit
nōs īnsultāverīmus
vōs īnsultāverītis
eī / eae / ea īnsultāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnsultāvissem
tū īnsultāvissēs
is / ea / id īnsultāvisset
nōs īnsultāvissēmus
vōs īnsultāvissētis
eī / eae / ea īnsultāvissent
Imperātīvus praesēns
tū īnsultā
vōs īnsultāte
Imperātīvus futūrum
tū īnsultātō
is / ea / id īnsultātō
vōs īnsultātōte
eī / eae / ea īnsultantō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnsultāre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnsultāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnsultātūrum esse
Participium praesēns
— īnsultāns
Participium futūrum
— īnsultātūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnsultandī
Gerundium (datīvus)
— īnsultandō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnsultandum
Gerundium (ablātīvus)
— īnsultandō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnsultātum
Supīnum (ablātīvus)
— īnsultātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsultor
tū īnsultāris
is / ea / id īnsultātur
nōs īnsultāmur
vōs īnsultāminī
eī / eae / ea īnsultantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnsultābar
tū īnsultābāris
is / ea / id īnsultābātur
nōs īnsultābāmur
vōs īnsultābāminī
eī / eae / ea īnsultābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnsultābor
tū īnsultāberis
is / ea / id īnsultābitur
nōs īnsultābimur
vōs īnsultābiminī
eī / eae / ea īnsultābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsulter
tū īnsultēris
is / ea / id īnsultētur
nōs īnsultēmur
vōs īnsultēminī
eī / eae / ea īnsultentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsultārer
tū īnsultārēris
is / ea / id īnsultārētur
nōs īnsultārēmur
vōs īnsultārēminī
eī / eae / ea īnsultārentur
Imperātīvus praesēns
tū īnsultāre
vōs īnsultāminī
Imperātīvus futūrum
tū īnsultātor
is / ea / id īnsultātor
eī / eae / ea īnsultantor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnsultārī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnsultātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnsultātum īrī
Participium perfectum
— īnsultātus
Participium futūrum
— īnsultandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary