HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← insulto — definición

Conjugation of insulto

Regular CEFR B1
/[ĩːˈsʊɫ.toː]/

to spring, leap or jump at or upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsultō
īnsultās
is / ea / id īnsultat
nōs īnsultāmus
vōs īnsultātis
eī / eae / ea īnsultant
Indicātīvus imperfectum
ego īnsultābam
īnsultābās
is / ea / id īnsultābat
nōs īnsultābāmus
vōs īnsultābātis
eī / eae / ea īnsultābant
Indicātīvus futūrum
ego īnsultābō
īnsultābis
is / ea / id īnsultābit
nōs īnsultābimus
vōs īnsultābitis
eī / eae / ea īnsultābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnsultāvī
īnsultāvistī
is / ea / id īnsultāvit
nōs īnsultāvimus
vōs īnsultāvistis
eī / eae / ea īnsultāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnsultāveram
īnsultāverās
is / ea / id īnsultāverat
nōs īnsultāverāmus
vōs īnsultāverātis
eī / eae / ea īnsultāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnsultāverō
īnsultāveris
is / ea / id īnsultāverit
nōs īnsultāverimus
vōs īnsultāveritis
eī / eae / ea īnsultāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsultem
īnsultēs
is / ea / id īnsultet
nōs īnsultēmus
vōs īnsultētis
eī / eae / ea īnsultent
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsultārem
īnsultārēs
is / ea / id īnsultāret
nōs īnsultārēmus
vōs īnsultārētis
eī / eae / ea īnsultārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnsultāverim
īnsultāverīs
is / ea / id īnsultāverit
nōs īnsultāverīmus
vōs īnsultāverītis
eī / eae / ea īnsultāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnsultāvissem
īnsultāvissēs
is / ea / id īnsultāvisset
nōs īnsultāvissēmus
vōs īnsultāvissētis
eī / eae / ea īnsultāvissent
Imperātīvus praesēns
īnsultā
vōs īnsultāte
Imperātīvus futūrum
īnsultātō
is / ea / id īnsultātō
vōs īnsultātōte
eī / eae / ea īnsultantō
Īnfīnītīvus praesēns
īnsultāre
Īnfīnītīvus perfectum
īnsultāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
īnsultātūrum esse
Participium praesēns
īnsultāns
Participium futūrum
īnsultātūrus
Gerundium (genitīvus)
īnsultandī
Gerundium (datīvus)
īnsultandō
Gerundium (accūsātīvus)
īnsultandum
Gerundium (ablātīvus)
īnsultandō
Supīnum (accūsātīvus)
īnsultātum
Supīnum (ablātīvus)
īnsultātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsultor
īnsultāris
is / ea / id īnsultātur
nōs īnsultāmur
vōs īnsultāminī
eī / eae / ea īnsultantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnsultābar
īnsultābāris
is / ea / id īnsultābātur
nōs īnsultābāmur
vōs īnsultābāminī
eī / eae / ea īnsultābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnsultābor
īnsultāberis
is / ea / id īnsultābitur
nōs īnsultābimur
vōs īnsultābiminī
eī / eae / ea īnsultābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsulter
īnsultēris
is / ea / id īnsultētur
nōs īnsultēmur
vōs īnsultēminī
eī / eae / ea īnsultentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsultārer
īnsultārēris
is / ea / id īnsultārētur
nōs īnsultārēmur
vōs īnsultārēminī
eī / eae / ea īnsultārentur
Imperātīvus praesēns
īnsultāre
vōs īnsultāminī
Imperātīvus futūrum
īnsultātor
is / ea / id īnsultātor
eī / eae / ea īnsultantor
Īnfīnītīvus praesēns
īnsultārī
Īnfīnītīvus perfectum
īnsultātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
īnsultātum īrī
Participium perfectum
īnsultātus
Participium futūrum
īnsultandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary