HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← instigo — definition

Conjugation of instigo

Regular CEFR B1
[ĩːˈstiː.ɡoː]

to stimulate, set on, incite, rouse or urge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnstīgō
tū īnstīgās
is / ea / id īnstīgat
nōs īnstīgāmus
vōs īnstīgātis
eī / eae / ea īnstīgant
Indicātīvus imperfectum
ego īnstīgābam
tū īnstīgābās
is / ea / id īnstīgābat
nōs īnstīgābāmus
vōs īnstīgābātis
eī / eae / ea īnstīgābant
Indicātīvus futūrum
ego īnstīgābō
tū īnstīgābis
is / ea / id īnstīgābit
nōs īnstīgābimus
vōs īnstīgābitis
eī / eae / ea īnstīgābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnstīgāvī
tū īnstīgāvistī
is / ea / id īnstīgāvit
nōs īnstīgāvimus
vōs īnstīgāvistis
eī / eae / ea īnstīgāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnstīgāveram
tū īnstīgāverās
is / ea / id īnstīgāverat
nōs īnstīgāverāmus
vōs īnstīgāverātis
eī / eae / ea īnstīgāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnstīgāverō
tū īnstīgāveris
is / ea / id īnstīgāverit
nōs īnstīgāverimus
vōs īnstīgāveritis
eī / eae / ea īnstīgāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnstīgem
tū īnstīgēs
is / ea / id īnstīget
nōs īnstīgēmus
vōs īnstīgētis
eī / eae / ea īnstīgent
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnstīgārem
tū īnstīgārēs
is / ea / id īnstīgāret
nōs īnstīgārēmus
vōs īnstīgārētis
eī / eae / ea īnstīgārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnstīgāverim
tū īnstīgāverīs
is / ea / id īnstīgāverit
nōs īnstīgāverīmus
vōs īnstīgāverītis
eī / eae / ea īnstīgāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnstīgāvissem
tū īnstīgāvissēs
is / ea / id īnstīgāvisset
nōs īnstīgāvissēmus
vōs īnstīgāvissētis
eī / eae / ea īnstīgāvissent
Imperātīvus praesēns
tū īnstīgā
vōs īnstīgāte
Imperātīvus futūrum
tū īnstīgātō
is / ea / id īnstīgātō
vōs īnstīgātōte
eī / eae / ea īnstīgantō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnstīgāre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnstīgāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnstīgātūrum esse
Participium praesēns
— īnstīgāns
Participium futūrum
— īnstīgātūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnstīgandī
Gerundium (datīvus)
— īnstīgandō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnstīgandum
Gerundium (ablātīvus)
— īnstīgandō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnstīgātum
Supīnum (ablātīvus)
— īnstīgātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnstīgor
tū īnstīgāris
is / ea / id īnstīgātur
nōs īnstīgāmur
vōs īnstīgāminī
eī / eae / ea īnstīgantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnstīgābar
tū īnstīgābāris
is / ea / id īnstīgābātur
nōs īnstīgābāmur
vōs īnstīgābāminī
eī / eae / ea īnstīgābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnstīgābor
tū īnstīgāberis
is / ea / id īnstīgābitur
nōs īnstīgābimur
vōs īnstīgābiminī
eī / eae / ea īnstīgābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnstīger
tū īnstīgēris
is / ea / id īnstīgētur
nōs īnstīgēmur
vōs īnstīgēminī
eī / eae / ea īnstīgentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnstīgārer
tū īnstīgārēris
is / ea / id īnstīgārētur
nōs īnstīgārēmur
vōs īnstīgārēminī
eī / eae / ea īnstīgārentur
Imperātīvus praesēns
tū īnstīgāre
vōs īnstīgāminī
Imperātīvus futūrum
tū īnstīgātor
is / ea / id īnstīgātor
eī / eae / ea īnstīgantor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnstīgārī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnstīgātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnstīgātum īrī
Participium perfectum
— īnstīgātus
Participium futūrum
— īnstīgandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary