HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← instigo — definición

Conjugation of instigo

Regular CEFR B1
/[ĩːˈstiː.ɡoː]/

to stimulate, set on, incite, rouse or urge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnstīgō
īnstīgās
is / ea / id īnstīgat
nōs īnstīgāmus
vōs īnstīgātis
eī / eae / ea īnstīgant
Indicātīvus imperfectum
ego īnstīgābam
īnstīgābās
is / ea / id īnstīgābat
nōs īnstīgābāmus
vōs īnstīgābātis
eī / eae / ea īnstīgābant
Indicātīvus futūrum
ego īnstīgābō
īnstīgābis
is / ea / id īnstīgābit
nōs īnstīgābimus
vōs īnstīgābitis
eī / eae / ea īnstīgābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnstīgāvī
īnstīgāvistī
is / ea / id īnstīgāvit
nōs īnstīgāvimus
vōs īnstīgāvistis
eī / eae / ea īnstīgāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnstīgāveram
īnstīgāverās
is / ea / id īnstīgāverat
nōs īnstīgāverāmus
vōs īnstīgāverātis
eī / eae / ea īnstīgāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnstīgāverō
īnstīgāveris
is / ea / id īnstīgāverit
nōs īnstīgāverimus
vōs īnstīgāveritis
eī / eae / ea īnstīgāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnstīgem
īnstīgēs
is / ea / id īnstīget
nōs īnstīgēmus
vōs īnstīgētis
eī / eae / ea īnstīgent
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnstīgārem
īnstīgārēs
is / ea / id īnstīgāret
nōs īnstīgārēmus
vōs īnstīgārētis
eī / eae / ea īnstīgārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnstīgāverim
īnstīgāverīs
is / ea / id īnstīgāverit
nōs īnstīgāverīmus
vōs īnstīgāverītis
eī / eae / ea īnstīgāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnstīgāvissem
īnstīgāvissēs
is / ea / id īnstīgāvisset
nōs īnstīgāvissēmus
vōs īnstīgāvissētis
eī / eae / ea īnstīgāvissent
Imperātīvus praesēns
īnstīgā
vōs īnstīgāte
Imperātīvus futūrum
īnstīgātō
is / ea / id īnstīgātō
vōs īnstīgātōte
eī / eae / ea īnstīgantō
Īnfīnītīvus praesēns
īnstīgāre
Īnfīnītīvus perfectum
īnstīgāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
īnstīgātūrum esse
Participium praesēns
īnstīgāns
Participium futūrum
īnstīgātūrus
Gerundium (genitīvus)
īnstīgandī
Gerundium (datīvus)
īnstīgandō
Gerundium (accūsātīvus)
īnstīgandum
Gerundium (ablātīvus)
īnstīgandō
Supīnum (accūsātīvus)
īnstīgātum
Supīnum (ablātīvus)
īnstīgātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnstīgor
īnstīgāris
is / ea / id īnstīgātur
nōs īnstīgāmur
vōs īnstīgāminī
eī / eae / ea īnstīgantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnstīgābar
īnstīgābāris
is / ea / id īnstīgābātur
nōs īnstīgābāmur
vōs īnstīgābāminī
eī / eae / ea īnstīgābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnstīgābor
īnstīgāberis
is / ea / id īnstīgābitur
nōs īnstīgābimur
vōs īnstīgābiminī
eī / eae / ea īnstīgābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnstīger
īnstīgēris
is / ea / id īnstīgētur
nōs īnstīgēmur
vōs īnstīgēminī
eī / eae / ea īnstīgentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnstīgārer
īnstīgārēris
is / ea / id īnstīgārētur
nōs īnstīgārēmur
vōs īnstīgārēminī
eī / eae / ea īnstīgārentur
Imperātīvus praesēns
īnstīgāre
vōs īnstīgāminī
Imperātīvus futūrum
īnstīgātor
is / ea / id īnstīgātor
eī / eae / ea īnstīgantor
Īnfīnītīvus praesēns
īnstīgārī
Īnfīnītīvus perfectum
īnstīgātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
īnstīgātum īrī
Participium perfectum
īnstīgātus
Participium futūrum
īnstīgandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary