HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inspuo — definition

Conjugation of inspuo

Regular CEFR B1
[ˈĩː.spu.oː]

I spit upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inspuō
tū inspuis
is / ea / id inspuit
nōs inspuimus
vōs inspuitis
eī / eae / ea inspuunt
Indicātīvus imperfectum
ego inspuēbam
tū inspuēbās
is / ea / id inspuēbat
nōs inspuēbāmus
vōs inspuēbātis
eī / eae / ea inspuēbant
Indicātīvus futūrum
ego inspuam
tū inspuēs
is / ea / id inspuet
nōs inspuēmus
vōs inspuētis
eī / eae / ea inspuent
Indicātīvus perfectum
ego inspuī
tū inspuistī
is / ea / id inspuit
nōs inspuimus
vōs inspuistis
eī / eae / ea inspuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inspueram
tū inspuerās
is / ea / id inspuerat
nōs inspuerāmus
vōs inspuerātis
eī / eae / ea inspuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inspuerō
tū inspueris
is / ea / id inspuerit
nōs inspuerimus
vōs inspueritis
eī / eae / ea inspuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego inspuam
tū inspuās
is / ea / id inspuat
nōs inspuāmus
vōs inspuātis
eī / eae / ea inspuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inspuerem
tū inspuerēs
is / ea / id inspueret
nōs inspuerēmus
vōs inspuerētis
eī / eae / ea inspuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego inspuerim
tū inspuerīs
is / ea / id inspuerit
nōs inspuerīmus
vōs inspuerītis
eī / eae / ea inspuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inspuissem
tū inspuissēs
is / ea / id inspuisset
nōs inspuissēmus
vōs inspuissētis
eī / eae / ea inspuissent
Imperātīvus praesēns
tū inspue
vōs inspuite
Imperātīvus futūrum
tū inspuitō
is / ea / id inspuitō
vōs inspuitōte
eī / eae / ea inspuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— inspuere
Īnfīnītīvus perfectum
— inspuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inspūtūrum esse
Participium praesēns
— inspuēns
Participium futūrum
— inspūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— inspuendī
Gerundium (datīvus)
— inspuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— inspuendum
Gerundium (ablātīvus)
— inspuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— inspūtum
Supīnum (ablātīvus)
— inspūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inspuor
tū inspueris
is / ea / id inspuitur
nōs inspuimur
vōs inspuiminī
eī / eae / ea inspuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego inspuēbar
tū inspuēbāris
is / ea / id inspuēbātur
nōs inspuēbāmur
vōs inspuēbāminī
eī / eae / ea inspuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inspuar
tū inspuēris
is / ea / id inspuētur
nōs inspuēmur
vōs inspuēminī
eī / eae / ea inspuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego inspuar
tū inspuāris
is / ea / id inspuātur
nōs inspuāmur
vōs inspuāminī
eī / eae / ea inspuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inspuerer
tū inspuerēris
is / ea / id inspuerētur
nōs inspuerēmur
vōs inspuerēminī
eī / eae / ea inspuerentur
Imperātīvus praesēns
tū inspuere
vōs inspuiminī
Imperātīvus futūrum
tū inspuitor
is / ea / id inspuitor
eī / eae / ea inspuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— inspuī
Īnfīnītīvus perfectum
— inspūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inspūtum īrī
Participium perfectum
— inspūtus
Participium futūrum
— inspuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary