HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← insignio — definition

Conjugation of insignio

Regular CEFR B2
[ĩːˈsɪŋ.ni.oː]

to distinguish Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsigniō
tū īnsignīs
is / ea / id īnsignit
nōs īnsignīmus
vōs īnsignītis
eī / eae / ea īnsigniunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnsigniēbam
tū īnsigniēbās
is / ea / id īnsigniēbat
nōs īnsigniēbāmus
vōs īnsigniēbātis
eī / eae / ea īnsigniēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnsigniam
tū īnsigniēs
is / ea / id īnsigniet
nōs īnsigniēmus
vōs īnsigniētis
eī / eae / ea īnsignient
Indicātīvus perfectum
ego īnsignīvī
tū īnsignīvistī
is / ea / id īnsignīvit
nōs īnsignīvimus
vōs īnsignīvistis
eī / eae / ea īnsignīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnsignīveram
tū īnsignīverās
is / ea / id īnsignīverat
nōs īnsignīverāmus
vōs īnsignīverātis
eī / eae / ea īnsignīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnsignīverō
tū īnsignīveris
is / ea / id īnsignīverit
nōs īnsignīverimus
vōs īnsignīveritis
eī / eae / ea īnsignīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsigniam
tū īnsigniās
is / ea / id īnsigniat
nōs īnsigniāmus
vōs īnsigniātis
eī / eae / ea īnsigniant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsignīrem
tū īnsignīrēs
is / ea / id īnsignīret
nōs īnsignīrēmus
vōs īnsignīrētis
eī / eae / ea īnsignīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnsignīverim
tū īnsignīverīs
is / ea / id īnsignīverit
nōs īnsignīverīmus
vōs īnsignīverītis
eī / eae / ea īnsignīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnsignīvissem
tū īnsignīvissēs
is / ea / id īnsignīvisset
nōs īnsignīvissēmus
vōs īnsignīvissētis
eī / eae / ea īnsignīvissent
Imperātīvus praesēns
tū īnsignī
vōs īnsignīte
Imperātīvus futūrum
tū īnsignītō
is / ea / id īnsignītō
vōs īnsignītōte
eī / eae / ea īnsigniuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnsignīre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnsignīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnsignītūrum esse
Participium praesēns
— īnsigniēns
Participium futūrum
— īnsignītūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnsigniendī
Gerundium (datīvus)
— īnsigniendō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnsigniendum
Gerundium (ablātīvus)
— īnsigniendō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnsignītum
Supīnum (ablātīvus)
— īnsignītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsignior
tū īnsignīris
is / ea / id īnsignītur
nōs īnsignīmur
vōs īnsignīminī
eī / eae / ea īnsigniuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnsigniēbar
tū īnsigniēbāris
is / ea / id īnsigniēbātur
nōs īnsigniēbāmur
vōs īnsigniēbāminī
eī / eae / ea īnsigniēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnsigniar
tū īnsigniēris
is / ea / id īnsigniētur
nōs īnsigniēmur
vōs īnsigniēminī
eī / eae / ea īnsignientur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsigniar
tū īnsigniāris
is / ea / id īnsigniātur
nōs īnsigniāmur
vōs īnsigniāminī
eī / eae / ea īnsigniantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsignīrer
tū īnsignīrēris
is / ea / id īnsignīrētur
nōs īnsignīrēmur
vōs īnsignīrēminī
eī / eae / ea īnsignīrentur
Imperātīvus praesēns
tū īnsignīre
vōs īnsignīminī
Imperātīvus futūrum
tū īnsignītor
is / ea / id īnsignītor
eī / eae / ea īnsigniuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnsignīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnsignītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnsignītum īrī
Participium perfectum
— īnsignītus
Participium futūrum
— īnsigniendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary