HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← insignio — definición

Conjugation of insignio

Regular CEFR B2
/[ĩːˈsɪŋ.ni.oː]/

to distinguish Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsigniō
īnsignīs
is / ea / id īnsignit
nōs īnsignīmus
vōs īnsignītis
eī / eae / ea īnsigniunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnsigniēbam
īnsigniēbās
is / ea / id īnsigniēbat
nōs īnsigniēbāmus
vōs īnsigniēbātis
eī / eae / ea īnsigniēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnsigniam
īnsigniēs
is / ea / id īnsigniet
nōs īnsigniēmus
vōs īnsigniētis
eī / eae / ea īnsignient
Indicātīvus perfectum
ego īnsignīvī
īnsignīvistī
is / ea / id īnsignīvit
nōs īnsignīvimus
vōs īnsignīvistis
eī / eae / ea īnsignīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnsignīveram
īnsignīverās
is / ea / id īnsignīverat
nōs īnsignīverāmus
vōs īnsignīverātis
eī / eae / ea īnsignīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnsignīverō
īnsignīveris
is / ea / id īnsignīverit
nōs īnsignīverimus
vōs īnsignīveritis
eī / eae / ea īnsignīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsigniam
īnsigniās
is / ea / id īnsigniat
nōs īnsigniāmus
vōs īnsigniātis
eī / eae / ea īnsigniant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsignīrem
īnsignīrēs
is / ea / id īnsignīret
nōs īnsignīrēmus
vōs īnsignīrētis
eī / eae / ea īnsignīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnsignīverim
īnsignīverīs
is / ea / id īnsignīverit
nōs īnsignīverīmus
vōs īnsignīverītis
eī / eae / ea īnsignīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnsignīvissem
īnsignīvissēs
is / ea / id īnsignīvisset
nōs īnsignīvissēmus
vōs īnsignīvissētis
eī / eae / ea īnsignīvissent
Imperātīvus praesēns
īnsignī
vōs īnsignīte
Imperātīvus futūrum
īnsignītō
is / ea / id īnsignītō
vōs īnsignītōte
eī / eae / ea īnsigniuntō
Īnfīnītīvus praesēns
īnsignīre
Īnfīnītīvus perfectum
īnsignīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
īnsignītūrum esse
Participium praesēns
īnsigniēns
Participium futūrum
īnsignītūrus
Gerundium (genitīvus)
īnsigniendī
Gerundium (datīvus)
īnsigniendō
Gerundium (accūsātīvus)
īnsigniendum
Gerundium (ablātīvus)
īnsigniendō
Supīnum (accūsātīvus)
īnsignītum
Supīnum (ablātīvus)
īnsignītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsignior
īnsignīris
is / ea / id īnsignītur
nōs īnsignīmur
vōs īnsignīminī
eī / eae / ea īnsigniuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnsigniēbar
īnsigniēbāris
is / ea / id īnsigniēbātur
nōs īnsigniēbāmur
vōs īnsigniēbāminī
eī / eae / ea īnsigniēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnsigniar
īnsigniēris
is / ea / id īnsigniētur
nōs īnsigniēmur
vōs īnsigniēminī
eī / eae / ea īnsignientur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsigniar
īnsigniāris
is / ea / id īnsigniātur
nōs īnsigniāmur
vōs īnsigniāminī
eī / eae / ea īnsigniantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsignīrer
īnsignīrēris
is / ea / id īnsignīrētur
nōs īnsignīrēmur
vōs īnsignīrēminī
eī / eae / ea īnsignīrentur
Imperātīvus praesēns
īnsignīre
vōs īnsignīminī
Imperātīvus futūrum
īnsignītor
is / ea / id īnsignītor
eī / eae / ea īnsigniuntor
Īnfīnītīvus praesēns
īnsignīrī
Īnfīnītīvus perfectum
īnsignītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
īnsignītum īrī
Participium perfectum
īnsignītus
Participium futūrum
īnsigniendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary