HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inservo — definition

Conjugation of inservo

Regular CEFR B1
[ĩːˈsɛr.woː]

to attend, observe Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inservō
tū inservās
is / ea / id inservat
nōs inservāmus
vōs inservātis
eī / eae / ea inservant
Indicātīvus imperfectum
ego inservābam
tū inservābās
is / ea / id inservābat
nōs inservābāmus
vōs inservābātis
eī / eae / ea inservābant
Indicātīvus futūrum
ego inservābō
tū inservābis
is / ea / id inservābit
nōs inservābimus
vōs inservābitis
eī / eae / ea inservābunt
Indicātīvus perfectum
ego inservāvī
tū inservāvistī
is / ea / id inservāvit
nōs inservāvimus
vōs inservāvistis
eī / eae / ea inservāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inservāveram
tū inservāverās
is / ea / id inservāverat
nōs inservāverāmus
vōs inservāverātis
eī / eae / ea inservāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inservāverō
tū inservāveris
is / ea / id inservāverit
nōs inservāverimus
vōs inservāveritis
eī / eae / ea inservāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inservem
tū inservēs
is / ea / id inservet
nōs inservēmus
vōs inservētis
eī / eae / ea inservent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inservārem
tū inservārēs
is / ea / id inservāret
nōs inservārēmus
vōs inservārētis
eī / eae / ea inservārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inservāverim
tū inservāverīs
is / ea / id inservāverit
nōs inservāverīmus
vōs inservāverītis
eī / eae / ea inservāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inservāvissem
tū inservāvissēs
is / ea / id inservāvisset
nōs inservāvissēmus
vōs inservāvissētis
eī / eae / ea inservāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inservā
vōs inservāte
Imperātīvus futūrum
tū inservātō
is / ea / id inservātō
vōs inservātōte
eī / eae / ea inservantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inservāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inservāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inservātūrum esse
Participium praesēns
— inservāns
Participium futūrum
— inservātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inservandī
Gerundium (datīvus)
— inservandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inservandum
Gerundium (ablātīvus)
— inservandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inservātum
Supīnum (ablātīvus)
— inservātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inservor
tū inservāris
is / ea / id inservātur
nōs inservāmur
vōs inservāminī
eī / eae / ea inservantur
Indicātīvus imperfectum
ego inservābar
tū inservābāris
is / ea / id inservābātur
nōs inservābāmur
vōs inservābāminī
eī / eae / ea inservābantur
Indicātīvus futūrum
ego inservābor
tū inservāberis
is / ea / id inservābitur
nōs inservābimur
vōs inservābiminī
eī / eae / ea inservābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inserver
tū inservēris
is / ea / id inservētur
nōs inservēmur
vōs inservēminī
eī / eae / ea inserventur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inservārer
tū inservārēris
is / ea / id inservārētur
nōs inservārēmur
vōs inservārēminī
eī / eae / ea inservārentur
Imperātīvus praesēns
tū inservāre
vōs inservāminī
Imperātīvus futūrum
tū inservātor
is / ea / id inservātor
eī / eae / ea inservantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inservārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inservātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inservātum īrī
Participium perfectum
— inservātus
Participium futūrum
— inservandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary