HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inruo — definition

Conjugation of inruo

Regular CEFR B1
[ˈɪn.ru.oː]

to attack, charge or invade Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inruō
tū inruis
is / ea / id inruit
nōs inruimus
vōs inruitis
eī / eae / ea inruunt
Indicātīvus imperfectum
ego inruēbam
tū inruēbās
is / ea / id inruēbat
nōs inruēbāmus
vōs inruēbātis
eī / eae / ea inruēbant
Indicātīvus futūrum
ego inruam
tū inruēs
is / ea / id inruet
nōs inruēmus
vōs inruētis
eī / eae / ea inruent
Indicātīvus perfectum
ego inruī
tū inruistī
is / ea / id inruit
nōs inruimus
vōs inruistis
eī / eae / ea inruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inrueram
tū inruerās
is / ea / id inruerat
nōs inruerāmus
vōs inruerātis
eī / eae / ea inruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inruerō
tū inrueris
is / ea / id inruerit
nōs inruerimus
vōs inrueritis
eī / eae / ea inruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego inruam
tū inruās
is / ea / id inruat
nōs inruāmus
vōs inruātis
eī / eae / ea inruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inruerem
tū inruerēs
is / ea / id inrueret
nōs inruerēmus
vōs inruerētis
eī / eae / ea inruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego inruerim
tū inruerīs
is / ea / id inruerit
nōs inruerīmus
vōs inruerītis
eī / eae / ea inruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inruissem
tū inruissēs
is / ea / id inruisset
nōs inruissēmus
vōs inruissētis
eī / eae / ea inruissent
Imperātīvus praesēns
tū inrue
vōs inruite
Imperātīvus futūrum
tū inruitō
is / ea / id inruitō
vōs inruitōte
eī / eae / ea inruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— inruere
Īnfīnītīvus perfectum
— inruisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inrutūrum esse
Participium praesēns
— inruēns
Participium futūrum
— inrutūrus
Gerundium (genitīvus)
— inruendī
Gerundium (datīvus)
— inruendō
Gerundium (accūsātīvus)
— inruendum
Gerundium (ablātīvus)
— inruendō
Supīnum (accūsātīvus)
— inrutum
Supīnum (ablātīvus)
— inrutū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inruor
tū inrueris
is / ea / id inruitur
nōs inruimur
vōs inruiminī
eī / eae / ea inruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego inruēbar
tū inruēbāris
is / ea / id inruēbātur
nōs inruēbāmur
vōs inruēbāminī
eī / eae / ea inruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inruar
tū inruēris
is / ea / id inruētur
nōs inruēmur
vōs inruēminī
eī / eae / ea inruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego inruar
tū inruāris
is / ea / id inruātur
nōs inruāmur
vōs inruāminī
eī / eae / ea inruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inruerer
tū inruerēris
is / ea / id inruerētur
nōs inruerēmur
vōs inruerēminī
eī / eae / ea inruerentur
Imperātīvus praesēns
tū inruere
vōs inruiminī
Imperātīvus futūrum
tū inruitor
is / ea / id inruitor
eī / eae / ea inruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— inruī
Īnfīnītīvus perfectum
— inrutum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inrutum īrī
Participium perfectum
— inrutus
Participium futūrum
— inruendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary