HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inrogo — definición

Conjugation of inrogo

Regular CEFR B1
/[ˈɪn.rɔ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inrogō
inrogās
is / ea / id inrogat
nōs inrogāmus
vōs inrogātis
eī / eae / ea inrogant
Indicātīvus imperfectum
ego inrogābam
inrogābās
is / ea / id inrogābat
nōs inrogābāmus
vōs inrogābātis
eī / eae / ea inrogābant
Indicātīvus futūrum
ego inrogābō
inrogābis
is / ea / id inrogābit
nōs inrogābimus
vōs inrogābitis
eī / eae / ea inrogābunt
Indicātīvus perfectum
ego inrogāvī
inrogāvistī
is / ea / id inrogāvit
nōs inrogāvimus
vōs inrogāvistis
eī / eae / ea inrogāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inrogāveram
inrogāverās
is / ea / id inrogāverat
nōs inrogāverāmus
vōs inrogāverātis
eī / eae / ea inrogāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inrogāverō
inrogāveris
is / ea / id inrogāverit
nōs inrogāverimus
vōs inrogāveritis
eī / eae / ea inrogāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inrogem
inrogēs
is / ea / id inroget
nōs inrogēmus
vōs inrogētis
eī / eae / ea inrogent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrogārem
inrogārēs
is / ea / id inrogāret
nōs inrogārēmus
vōs inrogārētis
eī / eae / ea inrogārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inrogāverim
inrogāverīs
is / ea / id inrogāverit
nōs inrogāverīmus
vōs inrogāverītis
eī / eae / ea inrogāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inrogāvissem
inrogāvissēs
is / ea / id inrogāvisset
nōs inrogāvissēmus
vōs inrogāvissētis
eī / eae / ea inrogāvissent
Imperātīvus praesēns
inrogā
vōs inrogāte
Imperātīvus futūrum
inrogātō
is / ea / id inrogātō
vōs inrogātōte
eī / eae / ea inrogantō
Īnfīnītīvus praesēns
inrogāre
Īnfīnītīvus perfectum
inrogāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inrogātūrum esse
Participium praesēns
inrogāns
Participium futūrum
inrogātūrus
Gerundium (genitīvus)
inrogandī
Gerundium (datīvus)
inrogandō
Gerundium (accūsātīvus)
inrogandum
Gerundium (ablātīvus)
inrogandō
Supīnum (accūsātīvus)
inrogātum
Supīnum (ablātīvus)
inrogātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inrogor
inrogāris
is / ea / id inrogātur
nōs inrogāmur
vōs inrogāminī
eī / eae / ea inrogantur
Indicātīvus imperfectum
ego inrogābar
inrogābāris
is / ea / id inrogābātur
nōs inrogābāmur
vōs inrogābāminī
eī / eae / ea inrogābantur
Indicātīvus futūrum
ego inrogābor
inrogāberis
is / ea / id inrogābitur
nōs inrogābimur
vōs inrogābiminī
eī / eae / ea inrogābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inroger
inrogēris
is / ea / id inrogētur
nōs inrogēmur
vōs inrogēminī
eī / eae / ea inrogentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrogārer
inrogārēris
is / ea / id inrogārētur
nōs inrogārēmur
vōs inrogārēminī
eī / eae / ea inrogārentur
Imperātīvus praesēns
inrogāre
vōs inrogāminī
Imperātīvus futūrum
inrogātor
is / ea / id inrogātor
eī / eae / ea inrogantor
Īnfīnītīvus praesēns
inrogārī
Īnfīnītīvus perfectum
inrogātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inrogātum īrī
Participium perfectum
inrogātus
Participium futūrum
inrogandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary