HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inrogo — definition

Conjugation of inrogo

Regular CEFR B1
[ˈɪn.rɔ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inrogō
tū inrogās
is / ea / id inrogat
nōs inrogāmus
vōs inrogātis
eī / eae / ea inrogant
Indicātīvus imperfectum
ego inrogābam
tū inrogābās
is / ea / id inrogābat
nōs inrogābāmus
vōs inrogābātis
eī / eae / ea inrogābant
Indicātīvus futūrum
ego inrogābō
tū inrogābis
is / ea / id inrogābit
nōs inrogābimus
vōs inrogābitis
eī / eae / ea inrogābunt
Indicātīvus perfectum
ego inrogāvī
tū inrogāvistī
is / ea / id inrogāvit
nōs inrogāvimus
vōs inrogāvistis
eī / eae / ea inrogāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inrogāveram
tū inrogāverās
is / ea / id inrogāverat
nōs inrogāverāmus
vōs inrogāverātis
eī / eae / ea inrogāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inrogāverō
tū inrogāveris
is / ea / id inrogāverit
nōs inrogāverimus
vōs inrogāveritis
eī / eae / ea inrogāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inrogem
tū inrogēs
is / ea / id inroget
nōs inrogēmus
vōs inrogētis
eī / eae / ea inrogent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrogārem
tū inrogārēs
is / ea / id inrogāret
nōs inrogārēmus
vōs inrogārētis
eī / eae / ea inrogārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inrogāverim
tū inrogāverīs
is / ea / id inrogāverit
nōs inrogāverīmus
vōs inrogāverītis
eī / eae / ea inrogāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inrogāvissem
tū inrogāvissēs
is / ea / id inrogāvisset
nōs inrogāvissēmus
vōs inrogāvissētis
eī / eae / ea inrogāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inrogā
vōs inrogāte
Imperātīvus futūrum
tū inrogātō
is / ea / id inrogātō
vōs inrogātōte
eī / eae / ea inrogantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inrogāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inrogāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inrogātūrum esse
Participium praesēns
— inrogāns
Participium futūrum
— inrogātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inrogandī
Gerundium (datīvus)
— inrogandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inrogandum
Gerundium (ablātīvus)
— inrogandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inrogātum
Supīnum (ablātīvus)
— inrogātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inrogor
tū inrogāris
is / ea / id inrogātur
nōs inrogāmur
vōs inrogāminī
eī / eae / ea inrogantur
Indicātīvus imperfectum
ego inrogābar
tū inrogābāris
is / ea / id inrogābātur
nōs inrogābāmur
vōs inrogābāminī
eī / eae / ea inrogābantur
Indicātīvus futūrum
ego inrogābor
tū inrogāberis
is / ea / id inrogābitur
nōs inrogābimur
vōs inrogābiminī
eī / eae / ea inrogābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inroger
tū inrogēris
is / ea / id inrogētur
nōs inrogēmur
vōs inrogēminī
eī / eae / ea inrogentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrogārer
tū inrogārēris
is / ea / id inrogārētur
nōs inrogārēmur
vōs inrogārēminī
eī / eae / ea inrogārentur
Imperātīvus praesēns
tū inrogāre
vōs inrogāminī
Imperātīvus futūrum
tū inrogātor
is / ea / id inrogātor
eī / eae / ea inrogantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inrogārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inrogātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inrogātum īrī
Participium perfectum
— inrogātus
Participium futūrum
— inrogandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary