HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inpugno — definition

Conjugation of inpugno

Regular CEFR B1
[ɪmˈpʊŋ.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inpugnō
tū inpugnās
is / ea / id inpugnat
nōs inpugnāmus
vōs inpugnātis
eī / eae / ea inpugnant
Indicātīvus imperfectum
ego inpugnābam
tū inpugnābās
is / ea / id inpugnābat
nōs inpugnābāmus
vōs inpugnābātis
eī / eae / ea inpugnābant
Indicātīvus futūrum
ego inpugnābō
tū inpugnābis
is / ea / id inpugnābit
nōs inpugnābimus
vōs inpugnābitis
eī / eae / ea inpugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego inpugnāvī
tū inpugnāvistī
is / ea / id inpugnāvit
nōs inpugnāvimus
vōs inpugnāvistis
eī / eae / ea inpugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inpugnāveram
tū inpugnāverās
is / ea / id inpugnāverat
nōs inpugnāverāmus
vōs inpugnāverātis
eī / eae / ea inpugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inpugnāverō
tū inpugnāveris
is / ea / id inpugnāverit
nōs inpugnāverimus
vōs inpugnāveritis
eī / eae / ea inpugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inpugnem
tū inpugnēs
is / ea / id inpugnet
nōs inpugnēmus
vōs inpugnētis
eī / eae / ea inpugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inpugnārem
tū inpugnārēs
is / ea / id inpugnāret
nōs inpugnārēmus
vōs inpugnārētis
eī / eae / ea inpugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inpugnāverim
tū inpugnāverīs
is / ea / id inpugnāverit
nōs inpugnāverīmus
vōs inpugnāverītis
eī / eae / ea inpugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inpugnāvissem
tū inpugnāvissēs
is / ea / id inpugnāvisset
nōs inpugnāvissēmus
vōs inpugnāvissētis
eī / eae / ea inpugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inpugnā
vōs inpugnāte
Imperātīvus futūrum
tū inpugnātō
is / ea / id inpugnātō
vōs inpugnātōte
eī / eae / ea inpugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inpugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inpugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inpugnātūrum esse
Participium praesēns
— inpugnāns
Participium futūrum
— inpugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inpugnandī
Gerundium (datīvus)
— inpugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inpugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— inpugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inpugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— inpugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inpugnor
tū inpugnāris
is / ea / id inpugnātur
nōs inpugnāmur
vōs inpugnāminī
eī / eae / ea inpugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego inpugnābar
tū inpugnābāris
is / ea / id inpugnābātur
nōs inpugnābāmur
vōs inpugnābāminī
eī / eae / ea inpugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego inpugnābor
tū inpugnāberis
is / ea / id inpugnābitur
nōs inpugnābimur
vōs inpugnābiminī
eī / eae / ea inpugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inpugner
tū inpugnēris
is / ea / id inpugnētur
nōs inpugnēmur
vōs inpugnēminī
eī / eae / ea inpugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inpugnārer
tū inpugnārēris
is / ea / id inpugnārētur
nōs inpugnārēmur
vōs inpugnārēminī
eī / eae / ea inpugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū inpugnāre
vōs inpugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū inpugnātor
is / ea / id inpugnātor
eī / eae / ea inpugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inpugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inpugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inpugnātum īrī
Participium perfectum
— inpugnātus
Participium futūrum
— inpugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary