HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inprobo — definition

Conjugation of inprobo

Regular CEFR B1
[ˈɪm.prɔ.boː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inprobō
tū inprobās
is / ea / id inprobat
nōs inprobāmus
vōs inprobātis
eī / eae / ea inprobant
Indicātīvus imperfectum
ego inprobābam
tū inprobābās
is / ea / id inprobābat
nōs inprobābāmus
vōs inprobābātis
eī / eae / ea inprobābant
Indicātīvus futūrum
ego inprobābō
tū inprobābis
is / ea / id inprobābit
nōs inprobābimus
vōs inprobābitis
eī / eae / ea inprobābunt
Indicātīvus perfectum
ego inprobāvī
tū inprobāvistī
is / ea / id inprobāvit
nōs inprobāvimus
vōs inprobāvistis
eī / eae / ea inprobāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inprobāveram
tū inprobāverās
is / ea / id inprobāverat
nōs inprobāverāmus
vōs inprobāverātis
eī / eae / ea inprobāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inprobāverō
tū inprobāveris
is / ea / id inprobāverit
nōs inprobāverimus
vōs inprobāveritis
eī / eae / ea inprobāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inprobem
tū inprobēs
is / ea / id inprobet
nōs inprobēmus
vōs inprobētis
eī / eae / ea inprobent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inprobārem
tū inprobārēs
is / ea / id inprobāret
nōs inprobārēmus
vōs inprobārētis
eī / eae / ea inprobārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inprobāverim
tū inprobāverīs
is / ea / id inprobāverit
nōs inprobāverīmus
vōs inprobāverītis
eī / eae / ea inprobāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inprobāvissem
tū inprobāvissēs
is / ea / id inprobāvisset
nōs inprobāvissēmus
vōs inprobāvissētis
eī / eae / ea inprobāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inprobā
vōs inprobāte
Imperātīvus futūrum
tū inprobātō
is / ea / id inprobātō
vōs inprobātōte
eī / eae / ea inprobantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inprobāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inprobāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inprobātūrum esse
Participium praesēns
— inprobāns
Participium futūrum
— inprobātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inprobandī
Gerundium (datīvus)
— inprobandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inprobandum
Gerundium (ablātīvus)
— inprobandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inprobātum
Supīnum (ablātīvus)
— inprobātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inprobor
tū inprobāris
is / ea / id inprobātur
nōs inprobāmur
vōs inprobāminī
eī / eae / ea inprobantur
Indicātīvus imperfectum
ego inprobābar
tū inprobābāris
is / ea / id inprobābātur
nōs inprobābāmur
vōs inprobābāminī
eī / eae / ea inprobābantur
Indicātīvus futūrum
ego inprobābor
tū inprobāberis
is / ea / id inprobābitur
nōs inprobābimur
vōs inprobābiminī
eī / eae / ea inprobābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inprober
tū inprobēris
is / ea / id inprobētur
nōs inprobēmur
vōs inprobēminī
eī / eae / ea inprobentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inprobārer
tū inprobārēris
is / ea / id inprobārētur
nōs inprobārēmur
vōs inprobārēminī
eī / eae / ea inprobārentur
Imperātīvus praesēns
tū inprobāre
vōs inprobāminī
Imperātīvus futūrum
tū inprobātor
is / ea / id inprobātor
eī / eae / ea inprobantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inprobārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inprobātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inprobātum īrī
Participium perfectum
— inprobātus
Participium futūrum
— inprobandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary