HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inprobo — definición

Conjugation of inprobo

Regular CEFR B1
/[ˈɪm.prɔ.boː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inprobō
inprobās
is / ea / id inprobat
nōs inprobāmus
vōs inprobātis
eī / eae / ea inprobant
Indicātīvus imperfectum
ego inprobābam
inprobābās
is / ea / id inprobābat
nōs inprobābāmus
vōs inprobābātis
eī / eae / ea inprobābant
Indicātīvus futūrum
ego inprobābō
inprobābis
is / ea / id inprobābit
nōs inprobābimus
vōs inprobābitis
eī / eae / ea inprobābunt
Indicātīvus perfectum
ego inprobāvī
inprobāvistī
is / ea / id inprobāvit
nōs inprobāvimus
vōs inprobāvistis
eī / eae / ea inprobāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inprobāveram
inprobāverās
is / ea / id inprobāverat
nōs inprobāverāmus
vōs inprobāverātis
eī / eae / ea inprobāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inprobāverō
inprobāveris
is / ea / id inprobāverit
nōs inprobāverimus
vōs inprobāveritis
eī / eae / ea inprobāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inprobem
inprobēs
is / ea / id inprobet
nōs inprobēmus
vōs inprobētis
eī / eae / ea inprobent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inprobārem
inprobārēs
is / ea / id inprobāret
nōs inprobārēmus
vōs inprobārētis
eī / eae / ea inprobārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inprobāverim
inprobāverīs
is / ea / id inprobāverit
nōs inprobāverīmus
vōs inprobāverītis
eī / eae / ea inprobāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inprobāvissem
inprobāvissēs
is / ea / id inprobāvisset
nōs inprobāvissēmus
vōs inprobāvissētis
eī / eae / ea inprobāvissent
Imperātīvus praesēns
inprobā
vōs inprobāte
Imperātīvus futūrum
inprobātō
is / ea / id inprobātō
vōs inprobātōte
eī / eae / ea inprobantō
Īnfīnītīvus praesēns
inprobāre
Īnfīnītīvus perfectum
inprobāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inprobātūrum esse
Participium praesēns
inprobāns
Participium futūrum
inprobātūrus
Gerundium (genitīvus)
inprobandī
Gerundium (datīvus)
inprobandō
Gerundium (accūsātīvus)
inprobandum
Gerundium (ablātīvus)
inprobandō
Supīnum (accūsātīvus)
inprobātum
Supīnum (ablātīvus)
inprobātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inprobor
inprobāris
is / ea / id inprobātur
nōs inprobāmur
vōs inprobāminī
eī / eae / ea inprobantur
Indicātīvus imperfectum
ego inprobābar
inprobābāris
is / ea / id inprobābātur
nōs inprobābāmur
vōs inprobābāminī
eī / eae / ea inprobābantur
Indicātīvus futūrum
ego inprobābor
inprobāberis
is / ea / id inprobābitur
nōs inprobābimur
vōs inprobābiminī
eī / eae / ea inprobābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inprober
inprobēris
is / ea / id inprobētur
nōs inprobēmur
vōs inprobēminī
eī / eae / ea inprobentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inprobārer
inprobārēris
is / ea / id inprobārētur
nōs inprobārēmur
vōs inprobārēminī
eī / eae / ea inprobārentur
Imperātīvus praesēns
inprobāre
vōs inprobāminī
Imperātīvus futūrum
inprobātor
is / ea / id inprobātor
eī / eae / ea inprobantor
Īnfīnītīvus praesēns
inprobārī
Īnfīnītīvus perfectum
inprobātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inprobātum īrī
Participium perfectum
inprobātus
Participium futūrum
inprobandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary