HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inplano — definición

Conjugation of inplano

Regular CEFR B1
/[ɪmˈpɫaː.noː]/

Du format d’une feuille non pliée. Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inplānō
inplānās
is / ea / id inplānat
nōs inplānāmus
vōs inplānātis
eī / eae / ea inplānant
Indicātīvus imperfectum
ego inplānābam
inplānābās
is / ea / id inplānābat
nōs inplānābāmus
vōs inplānābātis
eī / eae / ea inplānābant
Indicātīvus futūrum
ego inplānābō
inplānābis
is / ea / id inplānābit
nōs inplānābimus
vōs inplānābitis
eī / eae / ea inplānābunt
Indicātīvus perfectum
ego inplānāvī
inplānāvistī
is / ea / id inplānāvit
nōs inplānāvimus
vōs inplānāvistis
eī / eae / ea inplānāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inplānāveram
inplānāverās
is / ea / id inplānāverat
nōs inplānāverāmus
vōs inplānāverātis
eī / eae / ea inplānāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inplānāverō
inplānāveris
is / ea / id inplānāverit
nōs inplānāverimus
vōs inplānāveritis
eī / eae / ea inplānāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inplānem
inplānēs
is / ea / id inplānet
nōs inplānēmus
vōs inplānētis
eī / eae / ea inplānent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inplānārem
inplānārēs
is / ea / id inplānāret
nōs inplānārēmus
vōs inplānārētis
eī / eae / ea inplānārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inplānāverim
inplānāverīs
is / ea / id inplānāverit
nōs inplānāverīmus
vōs inplānāverītis
eī / eae / ea inplānāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inplānāvissem
inplānāvissēs
is / ea / id inplānāvisset
nōs inplānāvissēmus
vōs inplānāvissētis
eī / eae / ea inplānāvissent
Imperātīvus praesēns
inplānā
vōs inplānāte
Imperātīvus futūrum
inplānātō
is / ea / id inplānātō
vōs inplānātōte
eī / eae / ea inplānantō
Īnfīnītīvus praesēns
inplānāre
Īnfīnītīvus perfectum
inplānāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inplānātūrum esse
Participium praesēns
inplānāns
Participium futūrum
inplānātūrus
Gerundium (genitīvus)
inplānandī
Gerundium (datīvus)
inplānandō
Gerundium (accūsātīvus)
inplānandum
Gerundium (ablātīvus)
inplānandō
Supīnum (accūsātīvus)
inplānātum
Supīnum (ablātīvus)
inplānātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inplānor
inplānāris
is / ea / id inplānātur
nōs inplānāmur
vōs inplānāminī
eī / eae / ea inplānantur
Indicātīvus imperfectum
ego inplānābar
inplānābāris
is / ea / id inplānābātur
nōs inplānābāmur
vōs inplānābāminī
eī / eae / ea inplānābantur
Indicātīvus futūrum
ego inplānābor
inplānāberis
is / ea / id inplānābitur
nōs inplānābimur
vōs inplānābiminī
eī / eae / ea inplānābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inplāner
inplānēris
is / ea / id inplānētur
nōs inplānēmur
vōs inplānēminī
eī / eae / ea inplānentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inplānārer
inplānārēris
is / ea / id inplānārētur
nōs inplānārēmur
vōs inplānārēminī
eī / eae / ea inplānārentur
Imperātīvus praesēns
inplānāre
vōs inplānāminī
Imperātīvus futūrum
inplānātor
is / ea / id inplānātor
eī / eae / ea inplānantor
Īnfīnītīvus praesēns
inplānārī
Īnfīnītīvus perfectum
inplānātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inplānātum īrī
Participium perfectum
inplānātus
Participium futūrum
inplānandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary