HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inpertio — definición

Conjugation of inpertio

Regular CEFR B2
/[ɪmˈpɛr.ti.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inpertiō
inpertīs
is / ea / id inpertit
nōs inpertīmus
vōs inpertītis
eī / eae / ea inpertiunt
Indicātīvus imperfectum
ego inpertiēbam
inpertiēbās
is / ea / id inpertiēbat
nōs inpertiēbāmus
vōs inpertiēbātis
eī / eae / ea inpertiēbant
Indicātīvus futūrum
ego inpertiam
inpertiēs
is / ea / id inpertiet
nōs inpertiēmus
vōs inpertiētis
eī / eae / ea inpertient
Indicātīvus perfectum
ego inpertīvī
inpertīvistī
is / ea / id inpertīvit
nōs inpertīvimus
vōs inpertīvistis
eī / eae / ea inpertīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inpertīveram
inpertīverās
is / ea / id inpertīverat
nōs inpertīverāmus
vōs inpertīverātis
eī / eae / ea inpertīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inpertīverō
inpertīveris
is / ea / id inpertīverit
nōs inpertīverimus
vōs inpertīveritis
eī / eae / ea inpertīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inpertiam
inpertiās
is / ea / id inpertiat
nōs inpertiāmus
vōs inpertiātis
eī / eae / ea inpertiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inpertīrem
inpertīrēs
is / ea / id inpertīret
nōs inpertīrēmus
vōs inpertīrētis
eī / eae / ea inpertīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego inpertīverim
inpertīverīs
is / ea / id inpertīverit
nōs inpertīverīmus
vōs inpertīverītis
eī / eae / ea inpertīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inpertīvissem
inpertīvissēs
is / ea / id inpertīvisset
nōs inpertīvissēmus
vōs inpertīvissētis
eī / eae / ea inpertīvissent
Imperātīvus praesēns
inpertī
vōs inpertīte
Imperātīvus futūrum
inpertītō
is / ea / id inpertītō
vōs inpertītōte
eī / eae / ea inpertiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
inpertīre
Īnfīnītīvus perfectum
inpertīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inpertītūrum esse
Participium praesēns
inpertiēns
Participium futūrum
inpertītūrus
Gerundium (genitīvus)
inpertiendī
Gerundium (datīvus)
inpertiendō
Gerundium (accūsātīvus)
inpertiendum
Gerundium (ablātīvus)
inpertiendō
Supīnum (accūsātīvus)
inpertītum
Supīnum (ablātīvus)
inpertītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inpertior
inpertīris
is / ea / id inpertītur
nōs inpertīmur
vōs inpertīminī
eī / eae / ea inpertiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego inpertiēbar
inpertiēbāris
is / ea / id inpertiēbātur
nōs inpertiēbāmur
vōs inpertiēbāminī
eī / eae / ea inpertiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inpertiar
inpertiēris
is / ea / id inpertiētur
nōs inpertiēmur
vōs inpertiēminī
eī / eae / ea inpertientur
Coniūnctīvus praesēns
ego inpertiar
inpertiāris
is / ea / id inpertiātur
nōs inpertiāmur
vōs inpertiāminī
eī / eae / ea inpertiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inpertīrer
inpertīrēris
is / ea / id inpertīrētur
nōs inpertīrēmur
vōs inpertīrēminī
eī / eae / ea inpertīrentur
Imperātīvus praesēns
inpertīre
vōs inpertīminī
Imperātīvus futūrum
inpertītor
is / ea / id inpertītor
eī / eae / ea inpertiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
inpertīrī
Īnfīnītīvus perfectum
inpertītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inpertītum īrī
Participium perfectum
inpertītus
Participium futūrum
inpertiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary