HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inpero — definición

Conjugation of inpero

Regular CEFR B1
/[ˈɪm.pɛ.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inperō
inperās
is / ea / id inperat
nōs inperāmus
vōs inperātis
eī / eae / ea inperant
Indicātīvus imperfectum
ego inperābam
inperābās
is / ea / id inperābat
nōs inperābāmus
vōs inperābātis
eī / eae / ea inperābant
Indicātīvus futūrum
ego inperābō
inperābis
is / ea / id inperābit
nōs inperābimus
vōs inperābitis
eī / eae / ea inperābunt
Indicātīvus perfectum
ego inperāvī
inperāvistī
is / ea / id inperāvit
nōs inperāvimus
vōs inperāvistis
eī / eae / ea inperāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inperāveram
inperāverās
is / ea / id inperāverat
nōs inperāverāmus
vōs inperāverātis
eī / eae / ea inperāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inperāverō
inperāveris
is / ea / id inperāverit
nōs inperāverimus
vōs inperāveritis
eī / eae / ea inperāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inperem
inperēs
is / ea / id inperet
nōs inperēmus
vōs inperētis
eī / eae / ea inperent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inperārem
inperārēs
is / ea / id inperāret
nōs inperārēmus
vōs inperārētis
eī / eae / ea inperārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inperāverim
inperāverīs
is / ea / id inperāverit
nōs inperāverīmus
vōs inperāverītis
eī / eae / ea inperāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inperāvissem
inperāvissēs
is / ea / id inperāvisset
nōs inperāvissēmus
vōs inperāvissētis
eī / eae / ea inperāvissent
Imperātīvus praesēns
inperā
vōs inperāte
Imperātīvus futūrum
inperātō
is / ea / id inperātō
vōs inperātōte
eī / eae / ea inperantō
Īnfīnītīvus praesēns
inperāre
Īnfīnītīvus perfectum
inperāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inperātūrum esse
Participium praesēns
inperāns
Participium futūrum
inperātūrus
Gerundium (genitīvus)
inperandī
Gerundium (datīvus)
inperandō
Gerundium (accūsātīvus)
inperandum
Gerundium (ablātīvus)
inperandō
Supīnum (accūsātīvus)
inperātum
Supīnum (ablātīvus)
inperātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inperor
inperāris
is / ea / id inperātur
nōs inperāmur
vōs inperāminī
eī / eae / ea inperantur
Indicātīvus imperfectum
ego inperābar
inperābāris
is / ea / id inperābātur
nōs inperābāmur
vōs inperābāminī
eī / eae / ea inperābantur
Indicātīvus futūrum
ego inperābor
inperāberis
is / ea / id inperābitur
nōs inperābimur
vōs inperābiminī
eī / eae / ea inperābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inperer
inperēris
is / ea / id inperētur
nōs inperēmur
vōs inperēminī
eī / eae / ea inperentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inperārer
inperārēris
is / ea / id inperārētur
nōs inperārēmur
vōs inperārēminī
eī / eae / ea inperārentur
Imperātīvus praesēns
inperāre
vōs inperāminī
Imperātīvus futūrum
inperātor
is / ea / id inperātor
eī / eae / ea inperantor
Īnfīnītīvus praesēns
inperārī
Īnfīnītīvus perfectum
inperātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inperātum īrī
Participium perfectum
inperātus
Participium futūrum
inperandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary