HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inolesco — definition

Conjugation of inolesco

Regular CEFR B2
[ɪ.nɔˈɫeːs.koː]

to grow in or on Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inolēscō
tū inolēscis
is / ea / id inolēscit
nōs inolēscimus
vōs inolēscitis
eī / eae / ea inolēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego inolēscēbam
tū inolēscēbās
is / ea / id inolēscēbat
nōs inolēscēbāmus
vōs inolēscēbātis
eī / eae / ea inolēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego inolēscam
tū inolēscēs
is / ea / id inolēscet
nōs inolēscēmus
vōs inolēscētis
eī / eae / ea inolēscent
Indicātīvus perfectum
ego inolēvī
tū inolēvistī
is / ea / id inolēvit
nōs inolēvimus
vōs inolēvistis
eī / eae / ea inolēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inolēveram
tū inolēverās
is / ea / id inolēverat
nōs inolēverāmus
vōs inolēverātis
eī / eae / ea inolēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inolēverō
tū inolēveris
is / ea / id inolēverit
nōs inolēverimus
vōs inolēveritis
eī / eae / ea inolēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inolēscam
tū inolēscās
is / ea / id inolēscat
nōs inolēscāmus
vōs inolēscātis
eī / eae / ea inolēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inolēscerem
tū inolēscerēs
is / ea / id inolēsceret
nōs inolēscerēmus
vōs inolēscerētis
eī / eae / ea inolēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego inolēverim
tū inolēverīs
is / ea / id inolēverit
nōs inolēverīmus
vōs inolēverītis
eī / eae / ea inolēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inolēvissem
tū inolēvissēs
is / ea / id inolēvisset
nōs inolēvissēmus
vōs inolēvissētis
eī / eae / ea inolēvissent
Imperātīvus praesēns
tū inolēsce
vōs inolēscite
Imperātīvus futūrum
tū inolēscitō
is / ea / id inolēscitō
vōs inolēscitōte
eī / eae / ea inolēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— inolēscere
Īnfīnītīvus perfectum
— inolēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inolitūrum esse
Participium praesēns
— inolēscēns
Participium futūrum
— inolitūrus
Gerundium (genitīvus)
— inolēscendī
Gerundium (datīvus)
— inolēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— inolēscendum
Gerundium (ablātīvus)
— inolēscendō
Supīnum (accūsātīvus)
— inolitum
Supīnum (ablātīvus)
— inolitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inolēscor
tū inolēsceris
is / ea / id inolēscitur
nōs inolēscimur
vōs inolēsciminī
eī / eae / ea inolēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego inolēscēbar
tū inolēscēbāris
is / ea / id inolēscēbātur
nōs inolēscēbāmur
vōs inolēscēbāminī
eī / eae / ea inolēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inolēscar
tū inolēscēris
is / ea / id inolēscētur
nōs inolēscēmur
vōs inolēscēminī
eī / eae / ea inolēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego inolēscar
tū inolēscāris
is / ea / id inolēscātur
nōs inolēscāmur
vōs inolēscāminī
eī / eae / ea inolēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inolēscerer
tū inolēscerēris
is / ea / id inolēscerētur
nōs inolēscerēmur
vōs inolēscerēminī
eī / eae / ea inolēscerentur
Imperātīvus praesēns
tū inolēscere
vōs inolēsciminī
Imperātīvus futūrum
tū inolēscitor
is / ea / id inolēscitor
eī / eae / ea inolēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— inolēscī
Īnfīnītīvus perfectum
— inolitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inolitum īrī
Participium perfectum
— inolitus
Participium futūrum
— inolēscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary