HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inoculo — definición

Conjugation of inoculo

Regular CEFR B1
/[ɪˈnɔ.kʊ.ɫoː]/

to ingraft an eye or bud of one tree into another, inoculate, graft by budding, implant Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inoculō
inoculās
is / ea / id inoculat
nōs inoculāmus
vōs inoculātis
eī / eae / ea inoculant
Indicātīvus imperfectum
ego inoculābam
inoculābās
is / ea / id inoculābat
nōs inoculābāmus
vōs inoculābātis
eī / eae / ea inoculābant
Indicātīvus futūrum
ego inoculābō
inoculābis
is / ea / id inoculābit
nōs inoculābimus
vōs inoculābitis
eī / eae / ea inoculābunt
Indicātīvus perfectum
ego inoculāvī
inoculāvistī
is / ea / id inoculāvit
nōs inoculāvimus
vōs inoculāvistis
eī / eae / ea inoculāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inoculāveram
inoculāverās
is / ea / id inoculāverat
nōs inoculāverāmus
vōs inoculāverātis
eī / eae / ea inoculāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inoculāverō
inoculāveris
is / ea / id inoculāverit
nōs inoculāverimus
vōs inoculāveritis
eī / eae / ea inoculāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inoculem
inoculēs
is / ea / id inoculet
nōs inoculēmus
vōs inoculētis
eī / eae / ea inoculent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inoculārem
inoculārēs
is / ea / id inoculāret
nōs inoculārēmus
vōs inoculārētis
eī / eae / ea inoculārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inoculāverim
inoculāverīs
is / ea / id inoculāverit
nōs inoculāverīmus
vōs inoculāverītis
eī / eae / ea inoculāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inoculāvissem
inoculāvissēs
is / ea / id inoculāvisset
nōs inoculāvissēmus
vōs inoculāvissētis
eī / eae / ea inoculāvissent
Imperātīvus praesēns
inoculā
vōs inoculāte
Imperātīvus futūrum
inoculātō
is / ea / id inoculātō
vōs inoculātōte
eī / eae / ea inoculantō
Īnfīnītīvus praesēns
inoculāre
Īnfīnītīvus perfectum
inoculāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inoculātūrum esse
Participium praesēns
inoculāns
Participium futūrum
inoculātūrus
Gerundium (genitīvus)
inoculandī
Gerundium (datīvus)
inoculandō
Gerundium (accūsātīvus)
inoculandum
Gerundium (ablātīvus)
inoculandō
Supīnum (accūsātīvus)
inoculātum
Supīnum (ablātīvus)
inoculātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inoculor
inoculāris
is / ea / id inoculātur
nōs inoculāmur
vōs inoculāminī
eī / eae / ea inoculantur
Indicātīvus imperfectum
ego inoculābar
inoculābāris
is / ea / id inoculābātur
nōs inoculābāmur
vōs inoculābāminī
eī / eae / ea inoculābantur
Indicātīvus futūrum
ego inoculābor
inoculāberis
is / ea / id inoculābitur
nōs inoculābimur
vōs inoculābiminī
eī / eae / ea inoculābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inoculer
inoculēris
is / ea / id inoculētur
nōs inoculēmur
vōs inoculēminī
eī / eae / ea inoculentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inoculārer
inoculārēris
is / ea / id inoculārētur
nōs inoculārēmur
vōs inoculārēminī
eī / eae / ea inoculārentur
Imperātīvus praesēns
inoculāre
vōs inoculāminī
Imperātīvus futūrum
inoculātor
is / ea / id inoculātor
eī / eae / ea inoculantor
Īnfīnītīvus praesēns
inoculārī
Īnfīnītīvus perfectum
inoculātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inoculātum īrī
Participium perfectum
inoculātus
Participium futūrum
inoculandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary