HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inoculo — definition

Conjugation of inoculo

Regular CEFR B1
[ɪˈnɔ.kʊ.ɫoː]

to ingraft an eye or bud of one tree into another, inoculate, graft by budding, implant Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inoculō
tū inoculās
is / ea / id inoculat
nōs inoculāmus
vōs inoculātis
eī / eae / ea inoculant
Indicātīvus imperfectum
ego inoculābam
tū inoculābās
is / ea / id inoculābat
nōs inoculābāmus
vōs inoculābātis
eī / eae / ea inoculābant
Indicātīvus futūrum
ego inoculābō
tū inoculābis
is / ea / id inoculābit
nōs inoculābimus
vōs inoculābitis
eī / eae / ea inoculābunt
Indicātīvus perfectum
ego inoculāvī
tū inoculāvistī
is / ea / id inoculāvit
nōs inoculāvimus
vōs inoculāvistis
eī / eae / ea inoculāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inoculāveram
tū inoculāverās
is / ea / id inoculāverat
nōs inoculāverāmus
vōs inoculāverātis
eī / eae / ea inoculāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inoculāverō
tū inoculāveris
is / ea / id inoculāverit
nōs inoculāverimus
vōs inoculāveritis
eī / eae / ea inoculāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inoculem
tū inoculēs
is / ea / id inoculet
nōs inoculēmus
vōs inoculētis
eī / eae / ea inoculent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inoculārem
tū inoculārēs
is / ea / id inoculāret
nōs inoculārēmus
vōs inoculārētis
eī / eae / ea inoculārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inoculāverim
tū inoculāverīs
is / ea / id inoculāverit
nōs inoculāverīmus
vōs inoculāverītis
eī / eae / ea inoculāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inoculāvissem
tū inoculāvissēs
is / ea / id inoculāvisset
nōs inoculāvissēmus
vōs inoculāvissētis
eī / eae / ea inoculāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inoculā
vōs inoculāte
Imperātīvus futūrum
tū inoculātō
is / ea / id inoculātō
vōs inoculātōte
eī / eae / ea inoculantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inoculāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inoculāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inoculātūrum esse
Participium praesēns
— inoculāns
Participium futūrum
— inoculātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inoculandī
Gerundium (datīvus)
— inoculandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inoculandum
Gerundium (ablātīvus)
— inoculandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inoculātum
Supīnum (ablātīvus)
— inoculātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inoculor
tū inoculāris
is / ea / id inoculātur
nōs inoculāmur
vōs inoculāminī
eī / eae / ea inoculantur
Indicātīvus imperfectum
ego inoculābar
tū inoculābāris
is / ea / id inoculābātur
nōs inoculābāmur
vōs inoculābāminī
eī / eae / ea inoculābantur
Indicātīvus futūrum
ego inoculābor
tū inoculāberis
is / ea / id inoculābitur
nōs inoculābimur
vōs inoculābiminī
eī / eae / ea inoculābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inoculer
tū inoculēris
is / ea / id inoculētur
nōs inoculēmur
vōs inoculēminī
eī / eae / ea inoculentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inoculārer
tū inoculārēris
is / ea / id inoculārētur
nōs inoculārēmur
vōs inoculārēminī
eī / eae / ea inoculārentur
Imperātīvus praesēns
tū inoculāre
vōs inoculāminī
Imperātīvus futūrum
tū inoculātor
is / ea / id inoculātor
eī / eae / ea inoculantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inoculārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inoculātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inoculātum īrī
Participium perfectum
— inoculātus
Participium futūrum
— inoculandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary