Conjugation of innuo
/[ˈɪn.nu.oː]/to give a nod, sign; to hint with a gesture Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | innuō |
| tū | innuis |
| is / ea / id | innuit |
| nōs | innuimus |
| vōs | innuitis |
| eī / eae / ea | innuunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | innuēbam |
| tū | innuēbās |
| is / ea / id | innuēbat |
| nōs | innuēbāmus |
| vōs | innuēbātis |
| eī / eae / ea | innuēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | innuam |
| tū | innuēs |
| is / ea / id | innuet |
| nōs | innuēmus |
| vōs | innuētis |
| eī / eae / ea | innuent |
Indicātīvus perfectum
| ego | innuī |
| tū | innuistī |
| is / ea / id | innuit |
| nōs | innuimus |
| vōs | innuistis |
| eī / eae / ea | innuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | innueram |
| tū | innuerās |
| is / ea / id | innuerat |
| nōs | innuerāmus |
| vōs | innuerātis |
| eī / eae / ea | innuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | innuerō |
| tū | innueris |
| is / ea / id | innuerit |
| nōs | innuerimus |
| vōs | innueritis |
| eī / eae / ea | innuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | innuam |
| tū | innuās |
| is / ea / id | innuat |
| nōs | innuāmus |
| vōs | innuātis |
| eī / eae / ea | innuant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | innuerem |
| tū | innuerēs |
| is / ea / id | innueret |
| nōs | innuerēmus |
| vōs | innuerētis |
| eī / eae / ea | innuerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | innuerim |
| tū | innuerīs |
| is / ea / id | innuerit |
| nōs | innuerīmus |
| vōs | innuerītis |
| eī / eae / ea | innuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | innuissem |
| tū | innuissēs |
| is / ea / id | innuisset |
| nōs | innuissēmus |
| vōs | innuissētis |
| eī / eae / ea | innuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | innue |
| vōs | innuite |
Imperātīvus futūrum
| tū | innuitō |
| is / ea / id | innuitō |
| vōs | innuitōte |
| eī / eae / ea | innuuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | innuere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | innuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | innūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | innuēns |
Participium futūrum
| — | innūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | innuendī |
Gerundium (datīvus)
| — | innuendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | innuendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | innuendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | innūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | innūtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | innuor |
| tū | innueris |
| is / ea / id | innuitur |
| nōs | innuimur |
| vōs | innuiminī |
| eī / eae / ea | innuuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | innuēbar |
| tū | innuēbāris |
| is / ea / id | innuēbātur |
| nōs | innuēbāmur |
| vōs | innuēbāminī |
| eī / eae / ea | innuēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | innuar |
| tū | innuēris |
| is / ea / id | innuētur |
| nōs | innuēmur |
| vōs | innuēminī |
| eī / eae / ea | innuentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | innuar |
| tū | innuāris |
| is / ea / id | innuātur |
| nōs | innuāmur |
| vōs | innuāminī |
| eī / eae / ea | innuantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | innuerer |
| tū | innuerēris |
| is / ea / id | innuerētur |
| nōs | innuerēmur |
| vōs | innuerēminī |
| eī / eae / ea | innuerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | innuere |
| vōs | innuiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | innuitor |
| is / ea / id | innuitor |
| eī / eae / ea | innuuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | innuī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | innūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | innūtum īrī |
Participium perfectum
| — | innūtus |
Participium futūrum
| — | innuendus |