HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← innuo — definition

Conjugation of innuo

Regular CEFR B1
[ˈɪn.nu.oː]

to give a nod, sign; to hint with a gesture Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego innuō
tū innuis
is / ea / id innuit
nōs innuimus
vōs innuitis
eī / eae / ea innuunt
Indicātīvus imperfectum
ego innuēbam
tū innuēbās
is / ea / id innuēbat
nōs innuēbāmus
vōs innuēbātis
eī / eae / ea innuēbant
Indicātīvus futūrum
ego innuam
tū innuēs
is / ea / id innuet
nōs innuēmus
vōs innuētis
eī / eae / ea innuent
Indicātīvus perfectum
ego innuī
tū innuistī
is / ea / id innuit
nōs innuimus
vōs innuistis
eī / eae / ea innuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego innueram
tū innuerās
is / ea / id innuerat
nōs innuerāmus
vōs innuerātis
eī / eae / ea innuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego innuerō
tū innueris
is / ea / id innuerit
nōs innuerimus
vōs innueritis
eī / eae / ea innuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego innuam
tū innuās
is / ea / id innuat
nōs innuāmus
vōs innuātis
eī / eae / ea innuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego innuerem
tū innuerēs
is / ea / id innueret
nōs innuerēmus
vōs innuerētis
eī / eae / ea innuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego innuerim
tū innuerīs
is / ea / id innuerit
nōs innuerīmus
vōs innuerītis
eī / eae / ea innuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego innuissem
tū innuissēs
is / ea / id innuisset
nōs innuissēmus
vōs innuissētis
eī / eae / ea innuissent
Imperātīvus praesēns
tū innue
vōs innuite
Imperātīvus futūrum
tū innuitō
is / ea / id innuitō
vōs innuitōte
eī / eae / ea innuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— innuere
Īnfīnītīvus perfectum
— innuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— innūtūrum esse
Participium praesēns
— innuēns
Participium futūrum
— innūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— innuendī
Gerundium (datīvus)
— innuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— innuendum
Gerundium (ablātīvus)
— innuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— innūtum
Supīnum (ablātīvus)
— innūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego innuor
tū innueris
is / ea / id innuitur
nōs innuimur
vōs innuiminī
eī / eae / ea innuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego innuēbar
tū innuēbāris
is / ea / id innuēbātur
nōs innuēbāmur
vōs innuēbāminī
eī / eae / ea innuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego innuar
tū innuēris
is / ea / id innuētur
nōs innuēmur
vōs innuēminī
eī / eae / ea innuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego innuar
tū innuāris
is / ea / id innuātur
nōs innuāmur
vōs innuāminī
eī / eae / ea innuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego innuerer
tū innuerēris
is / ea / id innuerētur
nōs innuerēmur
vōs innuerēminī
eī / eae / ea innuerentur
Imperātīvus praesēns
tū innuere
vōs innuiminī
Imperātīvus futūrum
tū innuitor
is / ea / id innuitor
eī / eae / ea innuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— innuī
Īnfīnītīvus perfectum
— innūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— innūtum īrī
Participium perfectum
— innūtus
Participium futūrum
— innuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary