HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← innovo — definition

Conjugation of innovo

Regular CEFR B1
[ˈɪn.nɔ.woː]

to alter, innovate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego innovō
tū innovās
is / ea / id innovat
nōs innovāmus
vōs innovātis
eī / eae / ea innovant
Indicātīvus imperfectum
ego innovābam
tū innovābās
is / ea / id innovābat
nōs innovābāmus
vōs innovābātis
eī / eae / ea innovābant
Indicātīvus futūrum
ego innovābō
tū innovābis
is / ea / id innovābit
nōs innovābimus
vōs innovābitis
eī / eae / ea innovābunt
Indicātīvus perfectum
ego innovāvī
tū innovāvistī
is / ea / id innovāvit
nōs innovāvimus
vōs innovāvistis
eī / eae / ea innovāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego innovāveram
tū innovāverās
is / ea / id innovāverat
nōs innovāverāmus
vōs innovāverātis
eī / eae / ea innovāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego innovāverō
tū innovāveris
is / ea / id innovāverit
nōs innovāverimus
vōs innovāveritis
eī / eae / ea innovāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego innovem
tū innovēs
is / ea / id innovet
nōs innovēmus
vōs innovētis
eī / eae / ea innovent
Coniūnctīvus imperfectum
ego innovārem
tū innovārēs
is / ea / id innovāret
nōs innovārēmus
vōs innovārētis
eī / eae / ea innovārent
Coniūnctīvus perfectum
ego innovāverim
tū innovāverīs
is / ea / id innovāverit
nōs innovāverīmus
vōs innovāverītis
eī / eae / ea innovāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego innovāvissem
tū innovāvissēs
is / ea / id innovāvisset
nōs innovāvissēmus
vōs innovāvissētis
eī / eae / ea innovāvissent
Imperātīvus praesēns
tū innovā
vōs innovāte
Imperātīvus futūrum
tū innovātō
is / ea / id innovātō
vōs innovātōte
eī / eae / ea innovantō
Īnfīnītīvus praesēns
— innovāre
Īnfīnītīvus perfectum
— innovāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— innovātūrum esse
Participium praesēns
— innovāns
Participium futūrum
— innovātūrus
Gerundium (genitīvus)
— innovandī
Gerundium (datīvus)
— innovandō
Gerundium (accūsātīvus)
— innovandum
Gerundium (ablātīvus)
— innovandō
Supīnum (accūsātīvus)
— innovātum
Supīnum (ablātīvus)
— innovātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego innovor
tū innovāris
is / ea / id innovātur
nōs innovāmur
vōs innovāminī
eī / eae / ea innovantur
Indicātīvus imperfectum
ego innovābar
tū innovābāris
is / ea / id innovābātur
nōs innovābāmur
vōs innovābāminī
eī / eae / ea innovābantur
Indicātīvus futūrum
ego innovābor
tū innovāberis
is / ea / id innovābitur
nōs innovābimur
vōs innovābiminī
eī / eae / ea innovābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego innover
tū innovēris
is / ea / id innovētur
nōs innovēmur
vōs innovēminī
eī / eae / ea innoventur
Coniūnctīvus imperfectum
ego innovārer
tū innovārēris
is / ea / id innovārētur
nōs innovārēmur
vōs innovārēminī
eī / eae / ea innovārentur
Imperātīvus praesēns
tū innovāre
vōs innovāminī
Imperātīvus futūrum
tū innovātor
is / ea / id innovātor
eī / eae / ea innovantor
Īnfīnītīvus praesēns
— innovārī
Īnfīnītīvus perfectum
— innovātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— innovātum īrī
Participium perfectum
— innovātus
Participium futūrum
— innovandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary