HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← innotesco — definition

Conjugation of innotesco

Regular CEFR B2
[ɪn.noːˈteːs.koː]

to become known or noted Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego innōtēscō
tū innōtēscis
is / ea / id innōtēscit
nōs innōtēscimus
vōs innōtēscitis
eī / eae / ea innōtēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego innōtēscēbam
tū innōtēscēbās
is / ea / id innōtēscēbat
nōs innōtēscēbāmus
vōs innōtēscēbātis
eī / eae / ea innōtēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego innōtēscam
tū innōtēscēs
is / ea / id innōtēscet
nōs innōtēscēmus
vōs innōtēscētis
eī / eae / ea innōtēscent
Indicātīvus perfectum
ego innōtuī
tū innōtuistī
is / ea / id innōtuit
nōs innōtuimus
vōs innōtuistis
eī / eae / ea innōtuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego innōtueram
tū innōtuerās
is / ea / id innōtuerat
nōs innōtuerāmus
vōs innōtuerātis
eī / eae / ea innōtuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego innōtuerō
tū innōtueris
is / ea / id innōtuerit
nōs innōtuerimus
vōs innōtueritis
eī / eae / ea innōtuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego innōtēscam
tū innōtēscās
is / ea / id innōtēscat
nōs innōtēscāmus
vōs innōtēscātis
eī / eae / ea innōtēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego innōtēscerem
tū innōtēscerēs
is / ea / id innōtēsceret
nōs innōtēscerēmus
vōs innōtēscerētis
eī / eae / ea innōtēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego innōtuerim
tū innōtuerīs
is / ea / id innōtuerit
nōs innōtuerīmus
vōs innōtuerītis
eī / eae / ea innōtuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego innōtuissem
tū innōtuissēs
is / ea / id innōtuisset
nōs innōtuissēmus
vōs innōtuissētis
eī / eae / ea innōtuissent
Imperātīvus praesēns
tū innōtēsce
vōs innōtēscite
Imperātīvus futūrum
tū innōtēscitō
is / ea / id innōtēscitō
vōs innōtēscitōte
eī / eae / ea innōtēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— innōtēscere
Īnfīnītīvus perfectum
— innōtuisse
Participium praesēns
— innōtēscēns
Gerundium (genitīvus)
— innōtēscendī
Gerundium (datīvus)
— innōtēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— innōtēscendum
Gerundium (ablātīvus)
— innōtēscendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego innōtēscor
tū innōtēsceris
is / ea / id innōtēscitur
nōs innōtēscimur
vōs innōtēsciminī
eī / eae / ea innōtēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego innōtēscēbar
tū innōtēscēbāris
is / ea / id innōtēscēbātur
nōs innōtēscēbāmur
vōs innōtēscēbāminī
eī / eae / ea innōtēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego innōtēscar
tū innōtēscēris
is / ea / id innōtēscētur
nōs innōtēscēmur
vōs innōtēscēminī
eī / eae / ea innōtēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego innōtēscar
tū innōtēscāris
is / ea / id innōtēscātur
nōs innōtēscāmur
vōs innōtēscāminī
eī / eae / ea innōtēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego innōtēscerer
tū innōtēscerēris
is / ea / id innōtēscerētur
nōs innōtēscerēmur
vōs innōtēscerēminī
eī / eae / ea innōtēscerentur
Imperātīvus praesēns
tū innōtēscere
vōs innōtēsciminī
Imperātīvus futūrum
tū innōtēscitor
is / ea / id innōtēscitor
eī / eae / ea innōtēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— innōtēscī
Participium futūrum
— innōtēscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary