HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← innotesco — definición

Conjugation of innotesco

Regular CEFR B2
/[ɪn.noːˈteːs.koː]/

to become known or noted Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego innōtēscō
innōtēscis
is / ea / id innōtēscit
nōs innōtēscimus
vōs innōtēscitis
eī / eae / ea innōtēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego innōtēscēbam
innōtēscēbās
is / ea / id innōtēscēbat
nōs innōtēscēbāmus
vōs innōtēscēbātis
eī / eae / ea innōtēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego innōtēscam
innōtēscēs
is / ea / id innōtēscet
nōs innōtēscēmus
vōs innōtēscētis
eī / eae / ea innōtēscent
Indicātīvus perfectum
ego innōtuī
innōtuistī
is / ea / id innōtuit
nōs innōtuimus
vōs innōtuistis
eī / eae / ea innōtuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego innōtueram
innōtuerās
is / ea / id innōtuerat
nōs innōtuerāmus
vōs innōtuerātis
eī / eae / ea innōtuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego innōtuerō
innōtueris
is / ea / id innōtuerit
nōs innōtuerimus
vōs innōtueritis
eī / eae / ea innōtuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego innōtēscam
innōtēscās
is / ea / id innōtēscat
nōs innōtēscāmus
vōs innōtēscātis
eī / eae / ea innōtēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego innōtēscerem
innōtēscerēs
is / ea / id innōtēsceret
nōs innōtēscerēmus
vōs innōtēscerētis
eī / eae / ea innōtēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego innōtuerim
innōtuerīs
is / ea / id innōtuerit
nōs innōtuerīmus
vōs innōtuerītis
eī / eae / ea innōtuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego innōtuissem
innōtuissēs
is / ea / id innōtuisset
nōs innōtuissēmus
vōs innōtuissētis
eī / eae / ea innōtuissent
Imperātīvus praesēns
innōtēsce
vōs innōtēscite
Imperātīvus futūrum
innōtēscitō
is / ea / id innōtēscitō
vōs innōtēscitōte
eī / eae / ea innōtēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
innōtēscere
Īnfīnītīvus perfectum
innōtuisse
Participium praesēns
innōtēscēns
Gerundium (genitīvus)
innōtēscendī
Gerundium (datīvus)
innōtēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
innōtēscendum
Gerundium (ablātīvus)
innōtēscendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego innōtēscor
innōtēsceris
is / ea / id innōtēscitur
nōs innōtēscimur
vōs innōtēsciminī
eī / eae / ea innōtēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego innōtēscēbar
innōtēscēbāris
is / ea / id innōtēscēbātur
nōs innōtēscēbāmur
vōs innōtēscēbāminī
eī / eae / ea innōtēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego innōtēscar
innōtēscēris
is / ea / id innōtēscētur
nōs innōtēscēmur
vōs innōtēscēminī
eī / eae / ea innōtēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego innōtēscar
innōtēscāris
is / ea / id innōtēscātur
nōs innōtēscāmur
vōs innōtēscāminī
eī / eae / ea innōtēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego innōtēscerer
innōtēscerēris
is / ea / id innōtēscerētur
nōs innōtēscerēmur
vōs innōtēscerēminī
eī / eae / ea innōtēscerentur
Imperātīvus praesēns
innōtēscere
vōs innōtēsciminī
Imperātīvus futūrum
innōtēscitor
is / ea / id innōtēscitor
eī / eae / ea innōtēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
innōtēscī
Participium futūrum
innōtēscendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary