HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inmisceo — definition

Conjugation of inmisceo

Regular CEFR B2
[ɪmˈmɪs.ke.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inmisceō
tū inmiscēs
is / ea / id inmiscet
nōs inmiscēmus
vōs inmiscētis
eī / eae / ea inmiscent
Indicātīvus imperfectum
ego inmiscēbam
tū inmiscēbās
is / ea / id inmiscēbat
nōs inmiscēbāmus
vōs inmiscēbātis
eī / eae / ea inmiscēbant
Indicātīvus futūrum
ego inmiscēbō
tū inmiscēbis
is / ea / id inmiscēbit
nōs inmiscēbimus
vōs inmiscēbitis
eī / eae / ea inmiscēbunt
Indicātīvus perfectum
ego inmiscuī
tū inmiscuistī
is / ea / id inmiscuit
nōs inmiscuimus
vōs inmiscuistis
eī / eae / ea inmiscuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inmiscueram
tū inmiscuerās
is / ea / id inmiscuerat
nōs inmiscuerāmus
vōs inmiscuerātis
eī / eae / ea inmiscuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inmiscuerō
tū inmiscueris
is / ea / id inmiscuerit
nōs inmiscuerimus
vōs inmiscueritis
eī / eae / ea inmiscuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego inmisceam
tū inmisceās
is / ea / id inmisceat
nōs inmisceāmus
vōs inmisceātis
eī / eae / ea inmisceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inmiscērem
tū inmiscērēs
is / ea / id inmiscēret
nōs inmiscērēmus
vōs inmiscērētis
eī / eae / ea inmiscērent
Coniūnctīvus perfectum
ego inmiscuerim
tū inmiscuerīs
is / ea / id inmiscuerit
nōs inmiscuerīmus
vōs inmiscuerītis
eī / eae / ea inmiscuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inmiscuissem
tū inmiscuissēs
is / ea / id inmiscuisset
nōs inmiscuissēmus
vōs inmiscuissētis
eī / eae / ea inmiscuissent
Imperātīvus praesēns
tū inmiscē
vōs inmiscēte
Imperātīvus futūrum
tū inmiscētō
is / ea / id inmiscētō
vōs inmiscētōte
eī / eae / ea inmiscentō
Īnfīnītīvus praesēns
— inmiscēre
Īnfīnītīvus perfectum
— inmiscuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inmixtūrum esse
Participium praesēns
— inmiscēns
Participium futūrum
— inmixtūrus
Gerundium (genitīvus)
— inmiscendī
Gerundium (datīvus)
— inmiscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— inmiscendum
Gerundium (ablātīvus)
— inmiscendō
Supīnum (accūsātīvus)
— inmixtum
Supīnum (ablātīvus)
— inmixtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inmisceor
tū inmiscēris
is / ea / id inmiscētur
nōs inmiscēmur
vōs inmiscēminī
eī / eae / ea inmiscentur
Indicātīvus imperfectum
ego inmiscēbar
tū inmiscēbāris
is / ea / id inmiscēbātur
nōs inmiscēbāmur
vōs inmiscēbāminī
eī / eae / ea inmiscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inmiscēbor
tū inmiscēberis
is / ea / id inmiscēbitur
nōs inmiscēbimur
vōs inmiscēbiminī
eī / eae / ea inmiscēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inmiscear
tū inmisceāris
is / ea / id inmisceātur
nōs inmisceāmur
vōs inmisceāminī
eī / eae / ea inmisceantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inmiscērer
tū inmiscērēris
is / ea / id inmiscērētur
nōs inmiscērēmur
vōs inmiscērēminī
eī / eae / ea inmiscērentur
Imperātīvus praesēns
tū inmiscēre
vōs inmiscēminī
Imperātīvus futūrum
tū inmiscētor
is / ea / id inmiscētor
eī / eae / ea inmiscentor
Īnfīnītīvus praesēns
— inmiscērī
Īnfīnītīvus perfectum
— inmixtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inmixtum īrī
Participium perfectum
— inmixtus
Participium futūrum
— inmiscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary